آثار صوتی دیگر مناسبت هاآثار نوشتاری و اجرایی دیگر مناسبت هابزرگسالدیگر مناسبت هافایل صوتیمتنیمخاطبیننوجواننوع محتوا

طرح آیات علوی در ماه قرآن [همراه با شرح آیات]

آیات علوی در ماه قرآن (قرآن و امیرالمومنین علیه السلام)

طرح آیات علوی در ماه قرآن شامل آیاتی میشود که شرح و تفضیل آنها مربوط به امیرالمومنین علیه السلام است. که همراه با فایل صوتی می باشد.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 30 همراه با شرح آیات 2_1سوره سوره نبأ] – امیر المومنین علیه السلام، نبأ عظیم پروردگار است

 

عَمَّ یتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظیمِ  الَّذی هُمْ فیهِ مُخْتَلِفُونَ. 

سوره نبأ ایات 3-1

از چه چیز از یكدیگر پرسش مى‏ كنند؟! از خبر بسیار بزرگ ! (همان) خبرى كه آنان در مورد آن اختلاف دارند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیات 2_1سوره نبأ

عَنْ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السبلام قَالَ: قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ الشِّیعَةَ یسْأَلُونَكَ عَنْ تَفْسِیرِ هَذِهِ الْآیةِ- عَمَّ یتَساءَلُونَ‏ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ‏[1] قَالَ ذَلِكَ إِلَی إِنْ شِئْتُ أَخْبَرْتُهُمْ وَ إِنْ شِئْتُ لَمْ أُخْبِرْهُمْ ثُمَّ قَالَ لَكِنِّی أُخْبِرُكَ بِتَفْسِیرِهَا قُلْتُ‏ عَمَّ یتَساءَلُونَ‏ قَالَ فَقَالَ هِی فِی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیهِ كَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیهِ یقُولُ مَا لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ آیةٌ هِی أَكْبَرُ مِنِّی وَ لَا لِلَّهِ مِنْ نَبَإٍ أَعْظَمُ مِنِّی.

الکافی ج1 ص207/ [1] ( 3) النبأ: 2.

ابوحمزه ثمالی گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «فدایت شوم! شیعه از شما تفسیر این آیه را می‌پرسند: «عَمَّ یَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ»! فرمود: «اختیار با من است، اگر خواهم به آن‌ها می‌ گویم و اگر خواهم نمی‌ گویم»، سپس فرمود: «ولی من تفسیرش را برای تو می‌ گویم». عرض کردم: «از چه از یکدیگر می‌ پرسند»؟ فرمود: «این آیه درباره‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، آن حضرت (علیه السلام) می‌ فرمود: «خدا را آیه‌ ای بزرگتر از من نیست، خدا را خبری بزرگتر از من نیست.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 29 همراه با شرح آیات 2_1سوره معارج] – عذاب کفار برای منکرین ولایت امیرالمومنین علیه السلام

 

سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْكافِرینَ لَیسَ لَهُ دافِعٌ.
سوره معارج ایات2-1

درخواست كننده ‏اى عذابى را كه واقع شدنى است درخواست كرد، [عذابى كه‏] ویژه كافران است، [و] آن را بازدارنده ‏اى نیست.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیات 2_1سوره معارج

عَنِ الْحُسَینِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْخَارِفِی قَالَ: سَأَلْتُ سُفْیانَ بْنَ عُیینَةَ عَنْ‏ سَأَلَ سائِلٌ‏ فِیمَنْ نَزَلَتْ قَالَ یا ابْنَ أَخِی سَأَلْتَنِی عَنْ شَی‏ءٍ مَا سَأَلَنِی عَنْهُ أَحَدٌ [خَلْقٌ‏] قَبْلَكَ لَقَدْ سَأَلْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ علیه السّلام عَنْ مِثْلِ الَّذِی سَأَلْتَنِی عَنْهُ فَقَالَ أَخْبَرَنِی أَبِی عَنْ جَدِّی عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِی اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ یوْمُ غَدِیرِ خُمٍّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ص خَطِیباً فَأَوْجَزَ فِی خُطْبَتِهِ ثُمَّ دَعَا عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ علیه السّلام فَأَخَذَ بِضَبْعِهِ ثُمَّ رَفَعَ [أَخَذَ] بِیدِهِ حَتَّى رُئِی بَیاضُ إِبْطَیهِمَا [إِبْطَیهِ‏] وَ قَالَ أَ لَمْ أُبَلِّغْكُمُ الرِّسَالَةَ

أَ لَمْ أَنْصَحْ لَكُمْ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ فَقَالَ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِی مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ فَفَشَتْ فِی النَّاسِ فَبَلَغَ ذَلِكَ الْحَارِثَ بْنَ النُّعْمَانِ الْفِهْرِی فَرَحَلَ رَاحِلَتَهُ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَیهَا وَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذْ ذَاكَ بِمَكَّةَ حَتَّى‏ انْتَهَى‏ إِلَى‏ الْأَبْطَحِ‏ فَأَنَاخَ‏ نَاقَتَهُ‏ ثُمَ‏ عَقَلَهَا ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِی فَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَیهِ النَّبِی [ص‏] فَقَالَ یا مُحَمَّدُ إِنَّكَ دَعَوْتَنَا أَنْ نَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُلْنَا ثُمَّ دَعَوْتَنَا أَنْ نَقُولَ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ فَقُلْنَا وَ فِی الْقَلْبِ مَا فِیهِ ثُمَّ قُلْتَ صَلُّوا فَصَلَّینَا ثُمَّ قُلْتَ صُومُوا فَصُمْنَا فَأَظْمَأْنَا نَهَارَنَا وَ أَتْعَبْنَا أَبْدَانَنَا ثُمَّ قُلْتَ حُجُّوا فَحَجَجْنَا ثُمَّ قُلْتَ إِذَا رُزِقَ أَحَدُكُمْ

مِائَتَی دِرْهَمٍ فَلْیتَصَدَّقْ بِخُمُسِهِ [فِی‏] كُلِّ سَنَةٍ فَفَعَلْنَا ثُمَّ إِنَّكَ أَقَمْتَ ابْنَ عَمِّكَ فَجَعَلْتَهُ عَلَماً وَ قُلْتَ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِی مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ أَ فَعَنْكَ أَمْ عَنِ اللَّهِ قَالَ بَلْ عَنِ اللَّهِ قَالَ فَقَالَهَا ثَلَاثاً قَالَ فَنَهَضَ وَ إِنَّهُ لَمُغْضَبٌ وَ إِنَّهُ لَیقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا قَالَ مُحَمَّدٌ حَقّاً فَأَمْطِرْ عَلَینا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ نَقِمَةً فِی أَوَّلِنَا وَ آیةً فِی آخِرِنَا وَ إِنْ كَانَ مَا قَالَ مُحَمَّدٌ كَذِباً فَأَنْزِلْ بِهِ نَقِمَتَكَ ثُمَّ أَثَارَ نَاقَتَهُ فَحَلَّ عِقَالَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَیهَا فَلَمَّا خَرَجَ مِنَ الْأَبْطَحِ رَمَاهُ اللَّهُ [تَعَالَى‏] بِحَجَرٍ مِنَ السَّمَاءِ فَسَقَطَ عَلَى رَأْسِهِ وَ خَرَجَ مِنْ دُبُرِهِ وَ سَقَطَ مَیتاً فَأَنْزَلَ [وَ أَنْزَلَ‏] اللَّهُ فِیهِ‏ سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْكافِرینَ لَیسَ لَهُ دافِعٌ مِنَ اللَّهِ ذِی الْمَعارِجِ‏. 

تفسیر فرات کوفی ص505

حسین‌ بن‌ محمّد خارقی گوید: … در روز غدیر خم، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سخنرانی کرد و علیّ‌بن‌ ابی‌ طالب (علیه السلام) را فرا خواند و دو دست ایشان را گرفت و سپس دست علی (علیه السلام) را تا جایی بالا برد که سفیدی زیر بغل آن‌ها نمایان شد و فرمود: «مگر رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ نکردم؟ مگر شما را نصیحت نکردم»؟ گفتند: «به خدا سوگند! آری، این چنین بود. فرمود: هرکس من مولای اویم، علی مولای اوست.

خداوندا! دوستداران او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار. این خبر بین مردم منتشر شد، و به گوش حارث‌ بن‌ نعمان فهری رسید و سوار بر مرکب خویش شد و نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد». و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آن هنگام در مکّه بود و حرکت کرد تا اینکه به ابطح رسید و شتر خود را خواباند و زانوی آن را بست، سپس نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده، سلام کرد.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) پاسخ سلام وی را داد. سپس گفت: «محمّد (صلی الله علیه و آله)، از ما خواستی بگوییم: لا إله إلّا الله و گفتیم؛ سپس از ما خواستی بگوییم: شما فرستاده‌ ی خدا هستی، که علی­رغم میلمان گفتیم؛ سپس گفتی، حج بگزارید، گزاردیم، سپس گفتی، هرکس دویست درهم روزی داده شود، سالیانه یک پنجم آن را صدقه دهد، چنین کردیم.

سپس عموزاده ­ات را به پیشوایی گمارده و گفتی: «هر کس من مولای اویم، اینک علی مولای اوست. خداوندا، دوستدارش را دوست بدار و دشمن دشمنش باش و یاری رسان وی را نصرت ده و فرو گذارنده او را خوار و ذلیل کن! آیا این سخن از خودتان است یا از خدا»؟ فرمود: «از جانب خداست»!

سه بار آن را تکرار فرمود: پس حارث با خشم برخاست و از آنجا خارج شد درحالی‌ که می­گفت: «خدایا، اگر گفته محمّد (صلی الله علیه و آله) راست است، از آسمان سنگی بر ما ببار تا بلایی برای اوّلین و نشان و عبرتی برای آخرین ما باشد. و اگر سخنان محمّد (صلی الله علیه و آله) دروغ بوده باشد، بلای خود را بر وی نازل کن!

سپس شتر خویش راهی کرده، زانویش را باز کرد و بر آن سوار گشت و چون از ابطح خارج شد، خداوند سنگی از آسمان به‌ سوی وی پرتاب نمود که به سرش اصابت نموده و از نشیمنگاهش خارج گشت، بر زمین افتاد و مُرد، و خداوند متعال این آیه را نازل کرد: سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 28 همراه با شرح آیه 20 سوره حشر] – ویژگی بهشتیان و دوزخیان

 

لا یسْتَوی أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُون‏.
سوره حشر آیه 20

دوزخیان و بهشتیان یكسان نیستند، بهشتیان همان رستگارانند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 20 سوره حشر

َ حَدَّثَنَا الْإِمَامُ أَبُو الْحَسَنِ عَلِی بْنُ مُوسَى الرِّضَا علیه السّلام قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی مُحَمَّدُ بْنُ عَلِی قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی عَلِی بْنُ الْحُسَینِ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی الْحُسَینُ بْنُ عَلِی عَنْ أَبِیهِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السّلام قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ تَلَا هَذِهِ الْآیةَ لا یسْتَوِی أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ‏[1] فَقَالَ ص أَصْحَابُ الْجَنَّةِ مَنْ أَطَاعَنِی وَ سَلَّمَ لِعَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع بَعْدِی وَ أَقَرَّ بِوَلَایتِهِ وَ أَصْحَابُ النَّارِ مَنْ سَخِطَ الْوَلَایةَ وَ نَقَضَ الْعَهْدَ وَ قَاتَلَهُ بَعْدِی.
عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏1، ص: 280
[1] ( 2). الحشر. الآية 20

حضرت رضا علیه السلام از اجداد بزرگوار خود از علی بن ابی طالب (علیه السلام) می‌فرماید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) این آیه: لا یَسْتَوی أَصْحابُ النَّارِ وأَصْحَابُ الجَنَّةِ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمُ الفَائِزُونَ تلاوت کرد و فرمود: اصحاب بهشت کسانی هستند که مرا اطاعت کردند و پس از من تسلیم علی بن‌ ابی‌ طالب (علیه السلام) باشند و ولایتش را قبول کردند و اقرار کنند. اصحاب جهنّم کسانی هستند که از ولایت او به خشم آمدند و عهد را شکستند و پس از من با او جنگیدند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 27 همراه با شرح آیه 10 سوره واقعه] – امیر المومنین علیه السلام، پیشگام بر تمام مردم در ایمان و …

 

وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُون‏  أُولئِكَ الْمُقَرَّبُون‏.
سوره واقعه آیات 11-10

و پیشگامان پیشگامان آنان نزدیكان (درگاه الهى) اند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 10 سوره واقعه

 عَنْ سُلَیمِ بْنِ قَیسٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِی عَنْ أَبِیهِ عَلَیهِمَا السَّلَامُ‏ فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ‏[1]، قَالَ: إِنِّی‏ أَسْبَقُ السَّابِقِینَ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ، وَ أَقْرَبُ‏ الْمُقَرَّبِینَ‏ إِلَى‏ اللَّهِ‏ وَ إِلَى رَسُولِه‏.
کتاب سلیم بن قیس ج2ص936
[1] ( 1) سورة الواقعة: الآيتان 10 و 11.

حسن‌ بن‎ علی (علیه السلام) از پدر بزرگوارش درباره‌ ی آیه: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمقرّبونَ نقل می‌کند که فرمود: من جلوتر از تمام سبقت‌ گیرندگان به‌ سوی خدا و پیامبرم و من مقرّب‌ ترین مقرّبان خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) هستم.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 26 همراه با شرح آیه 25 سوره محمد] – برگشت به کفر با ترک ولایت امیر المومنین علیه السلام

 

إِنَّ الَّذینَ ارْتَدُّوا عَلى‏ أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَینَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّیطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى‏ لَهُم‏.
سوره محمد آیه 25

به یقین كسانى كه بعد از روشن‌شدن راه هدایت براى آن‌ها، پشت به آن كردند، شیطان اعمال زشتشان را در نظرشان زینت داده و آنان را با آرزوهاى طولانى فریفته است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 25 سوره محمد

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام‏ فِی قَوْلِهِ‏ إِنَّ الَّذِینَ ارْتَدُّوا عَلى‏ أَدْبارِهِمْ‏ عَنِ الْإِیمَانِ بِتَرْكِهِمْ وَلَایةَ عَلِی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ‏
تفسیر قمی ج2 ص308

امام صادق علیه السّلام در مورد این آیه إِنَّ الذِینَ ارْتَدُّوا عَلی أَدْبَارِهِم فرمودند؛ منظور کسانی هستند که با ترک ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام)، از ایمان دست کشیدند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 25 همراه با شرح آیه 52 سوره شوری] – دستور به پذیرفتن ولایت امیر المومنین علیه السلام

 

وَ كَذلِكَ أَوْحَینا إِلَیكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْری مَا الْكِتابُ وَ لاَ الْإیمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّكَ لَتَهْدی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ.
سوره شوری آیه 52

همان‌گونه [كه بر پیامبران پیشین وحى فرستادیم] بر تو نیز حقایقى را به فرمان خود وحى كردیم؛ تو پیش از این نمى‌ دانستى كتاب و ایمان چیست؛ [و از محتواى قرآن آگاه نبودى] ولى ما آن را نورى قرار دادیم كه به‌وسیله‌ ی آن هركس از بندگان خویش را بخواهیم هدایت مى‌ كنیم و به یقین تو به‌ سوى راه راست هدایت مى‌ كنى.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 52 سوره شوری

عَنْ أَبِی حَمْزَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السّلام عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى‏ …  أَمَّا قَوْلُهُ‏ وَ إِنَّكَ لَتَهْدِی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ‏[1] إِنَّكَ لَتَأْمُرُ بِوَلَایةِ عَلِی علیه السّلام وَ تَدْعُو إِلَیهَا وَ عَلِی هُوَ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیم‏… بصائرالدرجات ج1 ص78
[1] ( 3)- الآية( 52) الشورى.

ابوحمزه ثمالی می گوید از امام باقر (علیه السلام)در مورد این آیه إِنَّکَ لتَهْدِی إِلی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ سوال نمودم ، حضرت فرمودند: [یعنی] تو به مردم درباره‌ی پذیرفتن ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) دستور می‌دهی و آن‌ها را بدان فرا می‌ خوانی، زیرا علی علیه السلام راه راست است.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 24 همراه با شرح آیه 65 سوره زمر] – حبط اعمال در صورت شرک به امیرالمومنین علیه السلام

 

وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرين‏.
سوره زمر آیه 65

و به يقين به سوى تو و به سوى كسانى كه پيش از تو بودند، وحى شد كه اگر شرك‏ ورزى، قطعاً عملت تباه مى‏ شود و حتماً از زيانكاران خواهى بود.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 65 سوره زمر

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ [علیه السّلام‏] فِی قَوْلِهِ تَعَالَى‏ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَیحْبَطَنَّ عَمَلُكَ‏ قَالَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ بِوَلَایةِ عَلِی لَیحْبَطَنَّ عَمَلُكَ. تفسیر فرات کوفی، ص370

 از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی کلام خداوند عزّوجلّ به پیامبرش (صلی الله علیه و آله): لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ وَ لَتَکُونَنَّ مِنَ الخَاسِرِینَ پرسیدم، ایشان فرمود: تفسیرش این است که اگر پس از خود به ولایت شخص دیگری به همراه ولایت علی (علیه السلام) فرمان دهی، تمام اعمالت تباه می‌شود و از زیانکاران خواهی بود.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 23 همراه با شرح آیه 24 سوره صافات] – قبول ولایت امیر المومنین علیه السلام، جواز عبور از صراط

 

وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ .
سوره صافات/آیه 24

آن‌ها را [در كنار دوزخ] نگه‌ دارید كه باید مورد بازپرسى قرار گیرند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 24 سوره صافات

عَنِ النَّبِی (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ)، قَالَ: إِذَا كَانَ یوْمُ الْقِیامَةِ وَ نُصِبَ الصِّرَاطُ عَلَى جَهَنَّمَ لَمْ یجُزْ عَلَیهِ إِلَّا مَنْ مَعَهُ جَوَازٌ فِیهِ وَلَایةُ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ، وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ (تَعَالَى): «وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ»[1] یعْنِی عَنْ وَلَایةِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ (عَلَیهِ السَّلَامُ).
الامالی (للطوسی)، ص290/ [1] ( 2) سورة الصافّات 37: 24.

یغمبر اکرم صلى‌ الله‌ علیه‌ و آله‌ و سلم فرمودند: وقتی قیامت برپا شود و صراط را بر جهنم قرار دهند هیچ کس از آن عبور نمی کند مگر کسی که با او جوازی باشد که در آن ولایت علی بن ابیطالب علیه‌ السلام باشد و این است قول خداوند: نگه دارید آنها را که مسئولند یعنی از ولایت علی بن ابیطالب سوال می شوند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 22 همراه با شرح آیه 71 سوره احزاب] – رستگاری بزرگ در گرو اطاعت از علی بن ابی طالب علیه السلام

 

یصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ یغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ مَنْ یطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظیما.
سوره احزاب آیه 71

تا [خدا] اعمالتان را براى شما اصلاح كند و گناهتان را بر شما بیامرزد. و هركس خدا و پیامبرش را اطاعت كند، بى‏ تردید رستگارى بزرگى یافته است‏.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 71 سوره احزاب] فرازی از خطبه غدیر

مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَّ فَضَائِلَ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدْ أَنْزَلَهَا فِی الْقُرْآنِ أَكْثَرَ مِنْ أَنْ أُحْصِیهَا فِی مَقَامٍ وَاحِدٍ فَمَنْ أَنْبَأَكُمْ بِهَا وَ عَرَّفَهَا فَصَدِّقُوهُ مَعَاشِرَ النَّاسِ‏ مَنْ یطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‏ وَ عَلِیاً وَ الْأَئِمَّةَ الَّذِینَ ذَكَرْتُهُمْ‏ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِیما.
الاحتجاج ج1ص66

پیامبر صلّی الله علیه و اله فرمودند: هان مردمان! برتری‌ های علیّ‌ بن‌ ابی‌ طالب نزد خداوند عزّوجلّ که در قرآن نازل فرموده، بیش از آن است که من یک‌ باره بتوانم بشمارم. پس هرکس از مقامات او خبر داد و آن‌ها را شناساند، تصدیق و تأییدش کنید. ای مردم! آن کس که از خدا و رسولش و علی و امامانی که نام بردم پیروی کند، به رستگاری بزرگی دست یافته است.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 21 همراه با شرح آیه 30 سوره روم] – توحید حقیقی، شهادت به ولایت أمیرالمومنین علیه السلام است

 

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّینِ حَنیفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها لا تَبْدیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّینُ الْقَیمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا یعْلَمُونَ
سوره روم / 30

بنابراین با درستى آیین روى (دل) را براى این دین راست بدار! بر همان سرشتى كه خداوند مردم را بر آن آفریده است؛ هیچ دگرگونى در آفرینش خداوند راه ندارد؛ این است دین استوار اما بیشتر مردم نمى‏ دانند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 30 سوره روم]

حَدَّثَنَا الْحُسَینُ بْنُ عَلِی بْنِ زَكَرِیا قَالَ: حَدَّثَنَا الْهَیثَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّمَّانِی قَالَ حَدَّثَنَا عَلِی بْنُ مُوسَى الرِّضَا علیه السّلام عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی بْنِ الْحُسَینِ علیه السّلام‏ فِی قَوْلِهِ‏ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها قَالَ هُوَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَلِی اللَّهِ إِلَى‏ هَاهُنَا التَّوْحِید.
تفسیرقمی ج2ص155

حضرت رضا علیه السلام از جد بزرگوار خود حضرت باقر علیه السّلام در معنی آیه: فِطْرَةَ اللهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا نقل می کنند که فرمود: لا إله إلاّ الله، محمّد رسول الله (صلی الله علیه و آله)، علیّ أمیرالمؤمنین ولیّ الله است و توحید تا همین‌ جاست.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 20 همراه با شرح آیه 68 سوره قصص] – امیرالمومنین علیه السلام انتخاب و برگزیده خداوند

 

وَ رَبُّكَ یخْلُقُ ما یشاءُ وَ یخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِیرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى‏ عَمَّا یشْرِكُون
‏  سوره قصص ایه 68

و پروردگار تو آنچه را بخواهد مى ‏آفریند، و برمى‏ گزیند؛ و آنان اختیارى ندارند؛ خدا منزّه و برتراست از آنچه شریك (او) قرار مى ‏دهند!

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 68 سوره قصص]

عَنْ أَنَسٍ قَالَ النَّبِی صلّی الله علیه و آله‏ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ مِنْ طِینٍ كَیفَ یشَاءُ ثُمَّ قَالَ‏ وَ یخْتارُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى اخْتَارَنِی وَ أَهْلَ بَیتِی عَنْ جَمِیعِ الْخَلْقِ فَانْتَجَبْنَا فَجَعَلَنِی الرَّسُولَ وَ جَعَلَ عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ الْوَصِی ثُمَّ قَالَ‏ ما كانَ لَهُمُ الْخِیرَةُ یعْنِی مَا جَعَلْتُ لِلْعِبَادِ أَنْ یخْتَارُوا وَ لَكِنِّی أَخْتَارُ مَنْ أَشَاءُ فَأَنَا وَ أَهْلُ بَیتِی صَفْوَةُ اللَّهِ وَ خِیرَتُهُ مِنْ خَلْقِه ثُمَّ قَالَ‏ سُبْحانَ اللَّهِ‏ یعْنِی تَنْزِیهاً لِلَّهِ عَمَّا یشْرِكُونَ بِهِ كُفَّارُ مَكَّة…
مناقب آل أبی طالب‏، ج1، ص256

انس‌ بن‌ مالک گوید: «از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ ی معنی آیه: وَ رَبُّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ سؤال کردم»؟ فرمود: «خداوند آدم (علیه السلام) را هر طوری که می‌خواست از گل آفرید. خداوند متعال مرا و اهل‌بیت (علیهم السلام) مرا بر جمیع خلق اختیار کرد و ما را از میان آن‌ها برگزید به این ترتیب که مرا پیغمبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) را وصیّ و جانشین قرار داد.

سپس فرمود: ما کانَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ؛ یعنی برای مردم حقّ انتخاب قرار داده نشده است و حقّ انتخاب [امام] با من است هرکه را بخواهم من انتخاب می‌کنم. پس من و اهل‌بیت (علیهم السلام) من از میان خلق او، برگزیده او هستیم و سُبْحانَ اللهِ وَ تَعالی عَمَّا یُشْرِکُونَ؛ یعنی منزّه است خداوند از شریک‌هایی که کفار مکّه برای او قائل می‌شوند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 19 همراه با شرح آیه 23 سوره فرقان] – نحوه برخورد با اعمال منکرین فضائل امیرالمومنین علیه السلام در قیامت

 

وَ قَدِمْنا إِلى‏ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُورا.
سوره فرقان آیه 23

و به سراغ كار (هایى) كه انجام داده ‏اند مى ‏رویم، و آن [ها] را (همچون) غبارى پراكنده قرار مى‏ دهیم.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 23 سوره فرقان]

عَنْ أَبِی حَمْزَةَ الثُّمَالِی عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السّلام قَالَ‏ یبْعَثُ اللَّهُ یوْمَ الْقِیامَةِ قَوْماً بَینَ أَیدِیهِمْ نُورٌ كَالْقَبَاطِی‏[1] ثُمَّ یقَالُ لَهُ كُن‏هَبَاءً مَنْثُوراً ثُمَّ قَالَ: أَمَا وَ اللَّهِ یا أَبَا حَمْزَةَ إِنَّهُمْ كَانُوا لَیصُومُونَ وَ یصَلُّونَ- وَ لَكِنْ كَانُوا إِذَا عَرَضَ لَهُمْ شَی‏ءٌ مِنَ الْحَرَامِ أَخَذُوهُ- وَ إِذَا عَرَضَ لَهُمْ شَی‏ءٌ مِنْ فَضْلِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ أَنْكَرُوهُ- قَالَ وَ الْهَبَاءُ الْمَنْثُورُ- هُوَ الَّذِی تَرَاهُ یدْخُلُ الْبَیتَ- فِی الْكُوَّةِ مِنْ شُعَاعِ الشَّمْس‏…
تفسیر قمی ج2ص112

ابوحمزه ثمالی، از امام باقر علیه السلام روایت کرده که ایشان فرمود: خداوند در روز قیامت گروهی را بر می‌ انگیزاند که در برابرشان نوری به مانند درخشش پارچه‌ های قبطی قرار دارد، سپس به آن نور گفته می‌شودکه به‌سان گردی پراکنده شود.

به خدا سوگند ای اباحمزه! که آن‌ها روزه می‌ گرفتند و نماز می‌ گزاردند، امّا هرگاه موضوع حرامی برایشان مقدور می‌گشت، آن را انجام می‌ دادند و هنگامی‌که چیزی از فضایل امیرالمؤمنین برای ایشان ذکر می‌ شد، آن را انکار می‌ کردند و فرمود: هَباءً مُنْبَثًّا یا گرد پراکنده همان گردی است که به همراه شعاع خورشید از روزنه سقف وارد خانه می‌شود.

[1] ( 1). قَبَاطِيُّ جَمْعُ قُبْطِيٍّ بِضَمِّ الْقَافِ ثِيَابٌ بِيضٌ نِسْبَةٌ إِلَى الْقِبْطِ بِكِسْرِ الْقَافِ وَ مِنْهُ حَدِيثُ أُسَامَةَ« كَسَانِي رَسُولُ اللَّهِ قِبْطِيَّةً» مجمع ج. ز.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 18 همراه با شرح آیه 36 سوره نور] – بیت امیر المومنین علیه السلام، با فضیلت‌ ترین خانه بر روی زمین

 

في‏ بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصال‏.
سوره نور آیه 36

 (اين نور الهى) در خانه ‏هايى است كه خداوند اذن داده تا (نام و مقام آنها) بالا برده شود و نام او در آنها ذكر گردد؛ در آن خانه ‏ها در بامدادان و شامگاهان تسبيح او مى‏ گويند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 36 سوره نور]

عَنْ فُضَيْلِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ: سَأَلْتُ [سَمِعْتُ‏] زَيْدَ بْنَ عَلِيٍّ عَنْ [مِنْ‏] هَذِهِ الْآيَةِ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ [أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ] [إِلَى آخِرِهِ‏] قَالَ [قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله‏] هِيَ بُيُوتُ الْأَنْبِيَاءِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَذَا مِنْهَايَعْنِي بَيْتَ عَلِيِّ [بْنِ أَبِي طَالِبٍ‏] فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ هَذَا مِنْ أَفْضَلِهَا.
تفسير فرات الكوفي، ص: 286

فضیل بن زبیر گوید: شنیدم از زید بن علی در مورد این فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ گفت : رسول الله صلّی الله علیه و آله فرمود: خانه‌های انبیاء. ابوبکر گفت: ای رسول خدا این خانه از آن‌ها است؟ و به خانه‌ ی علی بن ابی طالب اشاره کرد. فرمود: آری از بهترین آن خانه‌ ها است.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 17 همراه با شرح آیه 101 سوره انبیاء] – جایگاه امیرالمومنین علیه السلام و شیعیان او در قیامت

 

إِنَّ الَّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‏ أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُون‏.
سوره أنبیاء، آیه 101

براستى كسانى كه قبلًا از طرف ما (وعده) نیك به آنان داده شده است، آنان از آن (جهنّم) دور نگاه داشته مى ‏شوند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 101 سوره انبیاء]

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السّلام قَالَ: قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله عَلَى مِنْبَرِهِ … ِ یا عَلِی أَنْتَ وَ شِیعَتُكَ عَلَى الْحَوْضِ تُسْقُونَ مَنْ أَحْبَبْتُمْ وَ تَمْنَعُونَ مَنْ كَرِهْتُمْ وَ أَنْتُمُ الْآمِنُونَ یوْمَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ فِی ظِلِّ الْعَرْشِ یفْزَعُ النَّاسُ

وَ لَا تَفْزَعُونَ وَ یحْزَنُ النَّاسُ وَ لَا تَحْزَنُونَ فِیكُمْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیةُ- إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‏ أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ‏ وَ فِیكُمْ نَزَلَتْ‏ لا یحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا یوْمُكُمُ الَّذِی كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‏ …
الامالی صدوق ص562

یا علی تو و شیعیانت بر روی حوض قرار می‌ گیرید و هرکه را که بخواهید می‌ نوشانید و هرکه را ناپسند بدارید، محروم می ‌کنید و شما در روز ترس و اضطراب بزرگ، در زیر سایه‌ی عرش، ایمن خواهید بود و مردم مضطرب و اندوهگین می ‌شوند و شما دچار هیچ اضطراب و اندوهی نمی ‌شوید.

این آیه در مورد شما نازل شده است إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَی أُوْلَئِکَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ، لَا یَسْمَعُونَ حَسِیسَهَا وَ هُمْ فِی مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَالِدُونَ، لَا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَکْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ المَلَائِکَةُ هَذَا یَوْمُکُمُ الَّذِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 16 همراه با شرح آیات 32-25 سوره طه] – چند مقام مهم امیرالمومنین علیه السلام در این آیه

 

قالَ رَبِّ اشْرَحْ لی‏ صَدْری (25) وَ یسِّرْ لی‏ أَمْری (26) وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانی‏ (27) یفْقَهُوا قَوْلی‏ (28) وَ اجْعَلْ لی‏ وَزیراً مِنْ أَهْلی‏ (29) هارُونَ أَخی‏ (30) اشْدُدْ بِهِ أَزْری (31) وَ أَشْرِكْهُ فی‏ أَمْری (32)

سوره طه آیات 32-25

(موسى) گفت: پروردگارا! سینه ‏ام را برایم بگشا؛ و كارم را برایم آسان گردان؛ و گره از زبانم بگشاى؛ تا سخن مرا به طور عمیق بفهمند. و وزیرى از خاندانم براى من قرار ده، (همان) برادرم هارون را. با او پشتوانه‏ام را محكم كن؛ و او را در كارم شریك ساز.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیات 32-25 سوره طه]

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: أَخَذَ النَّبِی صلی الله علیه و آله  یدِی وَ یدَ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام فَعَلا بِنَا إِلَى ثَبِیرٍ ثُمَّ صَلَّى رَكَعَاتٍ ثُمَّ رَفَعَ یدَیهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ سَأَلَكَ وَ أَنَا مُحَمَّدٌ نَبِیكَ

أَسْأَلُكَ أَنْ تَشْرَحَ لِی صَدْرِی وَ تُیسِّرَ لِی أَمْرِی وَ تُحَلِّلَ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِی لِیفْقَهُوا قَوْلِی‏ وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی‏ عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ‏ أَخِی. اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی وَ أَشْرِكْهُ فِی أَمْرِی‏ قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ  سَمِعْتُ مُنَادِیاً ینَادِی یا أَحْمَدُ قَدأُوتِیتَ مَا سَأَلْت‏ ….

  تفسیر فرات کوفی،ص248

ابن‌ عبّاس گوید: «روزی رسول خدا دست علیّ ‌بن ‌ابیطالب و دست مرا گرفت. در آن موقع ما در مکّه بودیم. پیامبر چهار رکعت نماز گزارد. سپس دو دستش را به ‌سمت آسمان بالا برد. و فرمود: «پروردگارا! همانا پیامبرت موسی ‌بن ‌عمران از تو خواهش کرد و گفت: «رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری * وَ یَسِّرْ لی أَمْری؛ و منِ محمّد نیز که دیگر پیامبرت هستم، از تو می‌ خواهم که شرح صدری به من عطا کنی و کارم را برایم آسان گردانی و گره از زبانم بگشایی تا سخنم را بفهمند؛ برایم وزیری از خاندانم قرار دهی. علی برادرم را، پشتیبان من قرار بدهی و او را در کارهایم شریک گردانی». ابن ‌عبّاس می ‌گوید: بلافاصله ندایی شنیدم که می ‌گفت: ای احمد! آنچه خواسته بودی، برآورده شد.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 15 همراه با شرح آیه 65 سوره اسراء] – فریادهای شیطان در گمراهی پیروان غدیر

 

إِنَّ عِبادی لَیسَ لَكَ عَلَیهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى‏ بِرَبِّكَ وَكیلا.
سوره أسراء آیه 65

بى‏تردید تو را بر بندگان (مطیع) من تسلّطى نیست و همین كافى است كه پروردگارت كارساز (امور بندگان خود) است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 65 سوره اسراء]

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْخُزَاعِی عَنْ أَبِیهِ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام یذْكُرُ فِی حَدِیثِ غَدِیرِ خُمٍّ أَنَّهُ لَمَّا قَالَ النَّبِی صلّی الله علیه و آله لِعَلِی علیه السّلام مَا قَالَ وَ أَقَامَهُ لِلنَّاسِ صَرَخَ إِبْلِیسُ صَرْخَةً فَاجْتَمَعَتْ لَهُ الْعَفَارِیتُ فَقَالُوا یا سَیدَنَا مَا هَذِهِ‏ الصَّرْخَةُ فَقَالَ وَیلَكُمْ یوْمُكُم‏ كَیوْمِ عِیسَى وَ اللَّهِ لَأُضِلَّنَّ فِیهِ الْخَلْقَ قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ‏ وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَیهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقاً مِنَ الْمُؤْمِنِینَ‏[1]

 فَقَالَ صَرَخَ إِبْلِیسُ صَرْخَةً فَرَجَعَتْ إِلَیهِ الْعَفَارِیتُ فَقَالُوا یا سَیدَنَا مَا هَذِهِ الصَّرْخَةُ الْأُخْرَى فَقَالَ وَیحَكُمْ حَكَى اللَّهُ وَ اللَّهِ كَلَامِی قُرْآناً وَ أَنْزَلَ عَلَیهِ‏ وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَیهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقاً مِنَ الْمُؤْمِنِینَ‏ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَ وَ عِزَّتِكَ وَ جَلَالِكَ لَأُلْحِقَنَّ الْفَرِیقَ بِالْجَمِیعِ قَالَ فَقَالَ النَّبِی صلّی الله علیه و آله

‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ إِنَّ عِبادِی لَیسَ لَكَ عَلَیهِمْ سُلْطانٌ‏ قَالَ صَرَخَ إِبْلِیسُ صَرْخَةً فَرَجَعَتْ إِلَیهِ الْعَفَارِیتُ فَقَالُوا یا سَیدَنَا مَا هَذِهِ الصَّرْخَةُ الثَّالِثَةُ قَالَ وَ اللَّهِ مِنْ أَصْحَابِ عَلِی وَ لَكِنَّ بِعِزَّتِكَ وَ جَلَالِكَ یا رَبِّ لَأُزَینَنَّ لَهُمُ الْمَعَاصِی حَتَّى أُبَغِّضَهُمْ إِلَیكَ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام وَ الَّذِی بَعَثَ بِالْحَقِّ مُحَمَّداً لَلْعَفَارِیتُ وَ الْأَبَالِسَةُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَكْثَرُ مِنَ الزَّنَابِیرِ عَلَى اللَّحْمِ وَ الْمُؤْمِنُ أَشَدُّ مِنَ الْجَبَلِ وَ الْجَبَلُ یسْتَقَلُّ مِنْهُ بِالْفَأْسِ فَینْحَتُ‏[2] مِنْهُ وَ الْمُؤْمِنُ لَا یسْتَقَلُّ عَلَى دِینِهِ
. تفسیر  عیاشی ج2ص301

جعفر بن محمد خزاعی از پدرش نقل می‌ کند: شنیدم امام صادق (علیه السلام) در بیان حدیث غدیرخم می ‌فرمود: وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) هرآنچه را که باید، درباره‌ی علی (علیه السلام) فرمود و او را میان مردم برپا کرد، ابلیس فریاد بلندی کشید و همه‌ ی عفریت‌ها را جمع کرد و گفتند: «سرور ما! علّت این فریاد چیست»؟

گفت: «وای بر شما! امروز همانند روز عیسی (علیه السلام) است. به‌ خدا سوگند که مردم را نسبت به [حق] او گمراه خواهم کرد». و آن حضرت (علیه السلام) فرمود: «پس این آیه از قرآن نازل شد؛ [آری] بیقین، ابلیس گمان خود را درباره‌ی آن‌ها محقّق یافت که همگی از او پیروی کردند جز گروه اندکی از مؤمنان!. (سبأ/۲۰) ابلیس فریاد بلندی کشید و عفریت‌ها نزد او بازگشتند.

گفتند: «سرور ما! دوباره چرا فریاد کشیدید»؟ گفت: «وای بر شما! خداوند سخن مرا در قرآن حکایت کرده است و بر او نازل شد: [آری] بیقین، ابلیس گمان خود را درباره‌ی آن‌ها محقّق یافت که همگی از او پیروی کردند جز گروه اندکی از مؤمنان!. (۰) پس سرش را به آسمان بلند کرد و گفت به عزّت و جلال تو سوگند! که آن گروه را نیز به دیگران ملحق خواهم کرد».

فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بسم‌الله الرحمن الرحیم إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ، ابلیس فریاد بلندی کشید و عفریت‌ها نزد او آمدند و گفتند: «ای بزرگ ما و سرور ما! سوّمین فریاد برای چه بود»؟ گفت: «به خدا به‌خاطر یاران و اصحاب علی (علیه السلام) بود. ولی پروردگارا! به عزّت و جلالتت سوگند که گناهان را برای آن‌ها زینت خواهم داد تا آن‌ها را دشمن تو بکنم».

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «قسم به آن که محمّد (صلی الله علیه و آله) را به حق مبعوث کرده است! ابلیس ‌ها و عفریت ه‌ها بیشتر از آنکه مگس بر روی گوشت بنشیند، در اطراف مؤمن جمع می‌شوند، امّا مؤمن سخت ‌تر از کوه است؛ زیرا کوه را می ‌توان با تیشه زد و آن را تراشید، ولی نمی ‌توان از دین مؤمن کاست.

[1] ( 1) سورة سبا: 20.

[2] ( 2) أی ينجر.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 14 همراه با شرح آیه 2 سوره حجر] – آرزوی کفار بر شیعه بودن

 

رُبَما یوَدُّ الَّذینَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمین‏.
سوره حجر، آیه2

چه بسا، كسانى كه كفر ورزیدند، مسلمان بودنشان را آرزومندند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 2 سوره حجر]

قَالَ جَابِرٌ: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السّلام: «قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ  فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ رُبَما یوَدُّ الَّذِینَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِینَ‏[1] قَالَ: هُوَ أَنَا إِذَا خَرَجْتُ‏ أَنَا وَ شِیعَتِی‏، وَ خَرَجَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ وَ شِیعَتُهُ، وَ نَقْتُلُ بَنِی أُمَیةَ، فَعِنْدَهَا یوَدُّ الَّذِینَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِینَ‏»
مختصر البصائر، ص: 89

جابراز امام باقر (علیه السلام) روایت نقل می کند: امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مورد آیه: رُّبَمَا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُواْ لَوْ کَانُواْ مُسْلِمِینَ فرمود: «منظور من هستم. آن هنگامی که من با پیروانم و عثمان با یارانش، خارج شویم، ما بنی ‌امیه را می‌کشیم و در این زمان: چه بسا آرزو می‌کنند که ای کاش مسلمان بودند.

[1] ( 1) الحجر 15: 2.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 13 همراه با شرح آیه 7 سوره رعد] – امیر المومنین علیه السلام هدایتگر و اصل دین

 

وَ یقُولُ الَّذینَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیهِ آیةٌ مِنْ رَبِّه‏ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
سوره رعد آیه 7

و كسانى كه كفر ورزیدند، مى ‏گویند:» چرا نشانه (معجزه آسایى) از طرف پروردگارش بر او فرود نیامده است؟! (اى پیامبر) تو فقط هشدار دهنده ‏اى؛ و براى هر گروهى رهنمایى است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 7 سوره رعد]

عَنْ أَبِی حَمْزَةَ الثُّمَالِی قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السّلام یقُولُ‏ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله بِطَهُورٍ فَلَمَّا فَرَغَ أَخَذَ بِیدِ عَلِی‏ فَأَلْزَمَهَا یدَهُ‏ ثُمَّ قَالَ‏ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ ثُمَّ ضَمَّ یدَهُ‏ إِلَى صَدْرِهِ قَالَ ولِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ثُمَّ قَالَ یا عَلِی أَنْتَ‏ أَصْلُ‏ الدِّینِ‏ وَ مَنَارُ الْإِیمَانِ‏ وَ غَایةُ الْهُدَى وَ قَائِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ أَشْهَدُ لَكَ بِذَلِكَ.

ابوحمزه ثمالی می گوید از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که فرمود:رسول خدا (صلی الله علیه و آله) امر کرد تا طهور (آب برای آلایش) بیاورند و چون از آن فارغ شد، دست علی (علیه السلام) را گرفت و در دست خود نهاد. سپس فرمود: إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ، سپس دست خود را بر سینه‌ی علی (علیه السلام) نهاد و فرمود: وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هَادٍ. سپس فرمود: «ای علی (علیه السلام)! تو اصل دین و مناره‌ی ایمانی و غایت هدایت و سرکرده‌ی سپیدرویان تابناک الغُرُّ المُحَجَّلین هستی. من گواه تو بر این مقام هستم.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 12 همراه با شرح آیه 12 سوره هود] – دعای رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله برای امیر المومنین علیه السلام

 

فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما یوحى‏ إِلَیكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ یقُولُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّما أَنْتَ نَذیرٌ وَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَی‏ءٍ وَكیلٌ   سوره هود آیه 12

ممكن است به سبب آنكه [دشمنان‏] مى‏ گویند: چرا گنجى بر او نازل نشده، یا فرشته ‏اى همراهش نیامده؟ برخى از آنچه را به تو وحى مى ‏شود ترك كنى وسینه ‏ات [از ابلاغ و اظهار آن‏] تنگ شود [به سبب موضع‏ گیرى‏ هاى دشمنان از ابلاغ پیام حق خوددارى مكن‏] تو فقط بیم دهنده ‏اى و خدا بر هر چیز نگهبان است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 12 سوره هود]

مُحَمَّدُ بْنُ یحْیى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ الْحُسَینِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیدٍ عَنْ یحْیى الْحَلَبِی عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ سُوَیدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السّلام یقُولُ‏ فِی هَذِهِ الْآیةِ فَلَعَلَّكَ تارِكٌ‏ بَعْضَ ما یوحى‏ إِلَیكَ‏ وَ ضائِقٌ بِهِ‏ صَدْرُكَ‏ أَنْ یقُولُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ مَعَهُ مَلَكٌ‏ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله  لَمَّا نَزَلَ قُدَیدَ[1]

قَالَ لِعَلِی علیه السلام یا عَلِی إِنِّی سَأَلْتُ رَبِّی أَنْ یوَالِی بَینِی وَ بَینَكَ فَفَعَلَ وَ سَأَلْتُ رَبِّی أَنْ یوَاخِی بَینِی وَ بَینَكَ فَفَعَلَ وَ سَأَلْتُ رَبِّی أَنْ یجْعَلَكَ وَصِیی فَفَعَلَ فَقَالَ رَجُلَانِ مِنْ قُرَیشٍ وَ اللَّهِ لَصَاعٌ مِنْ تَمْرٍ فِی شَنٍّ بَالٍ أَحَبُّ إِلَینَا مِمَّا سَأَلَ مُحَمَّدٌ رَبَّهُ فَهَلَّا سَأَلَ رَبَّهُ مَلَكاً یعْضُدُهُ عَلَى عَدُوِّهِ أَوْ كَنْزاً یسْتَغْنِی بِهِ عَنْ فَاقَتِهِ وَ اللَّهِ مَا دَعَاهُ‏

إِلَى حَقٍّ وَ لَا بَاطِلٍ إِلَّا أَجَابَهُ إِلَیهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى- فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما یوحى‏ إِلَیكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ‏ إِلَى آخِرِ الْآیةِ.  الكافی (ط – الإسلامیة) ؛ ج‏8 ؛ ص378

عماربن سوید گوید: شنیدم از امام صادق (علیه السلام) كه در تفسیر این آیه : (شاید بعضى از چیزهایى را كه به تو وحى مى شود رها كنى و سینه ات از آن تنگ شود كه بگویند چرا گنجى به او نازل نمى شود یا فرشته اى همراه او نمى آید) (سوره هود آیه 12) فرمود: چون رسول خدا (صلى الله علیه و آله) به وادى قدید (كه كجائى است میان مكه و مدینه) فرود آمد به على (علیه السلام) فرمود: یا على من از پروردگار خواستم كه میان من و تو را دوستدار افكند و او اینكار را كرد،

و از پروردگارم خواستم كه میان من و تو عقد اخوت و برادرى برقرار سازد و اینكار را هم كرد، و از پروردگارم خواستم كه تو را وصى من گرداند و اینكار را نیز انجام داد، پس ‍ دو نفر از قریش گفتند: به خدا یك صاع (سه كیلو) خرما در یك انبان پوسیده پیش ما محبوبتر است.

از آنچه محمد از پروردگارش خواسته، چرا از پروردگارش فرشته اى نخواست كه او را بر دشمنش كمك كند، یا گنجى نخواست كه او را از تنگدستى بى نیاز كند، و به خدا براى هیچ حق و باطلى به درگاه خدا دعا نكرد جز آنكه اجابت كرد (و با این ترتیب چرا این دو چیز را از خدا نخواست)؟ پس خداى تعالى آیه فوق را نازل فرمود.

[1]  قدید: اسم موضع قرب مكة (یاقوت).   الاستیعاب 2: 465


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 11 همراه با شرح آیه 105 سوره توبه] – عرضه اعمال انسان ها بر امیرالمومنین علیه السلام

 

وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَیرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ إِلى‏ عالِمِ الْغَیبِ وَ الشَّهادَةِ فَینَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُون‏

سوره توبه آیه 105

و (اى پیامبر) بگو: عمل كنید! پس بزودى خدا و فرستاده ‏اش و مؤمنان، كردار شما را مى‏ بینند! و بزودى، به سوى داناى نهان و آشكار، بازگردانده مى‏ شوید؛ و [او] شما را از آنچه همواره انجام مى‏ دادید، با خبر مى ‏سازد!

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 105 سوره توبه]

عَلِی عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الزَّیاتِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبَانٍ الزَّیاتِ وَ كَانَ مَكِیناً عِنْدَ الرِّضَا علیه السّلام قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا علیه السّلام ادْعُ اللَّهَ لِی وَ لِأَهْلِ بَیتِی فَقَالَ أَ وَ لَسْتُ أَفْعَلُ وَ اللَّهِ إِنَّ أَعْمَالَكُمْ لَتُعْرَضُ عَلَی فِی كُلِّ یوْمٍ وَ لَیلَةٍ قَالَ فَاسْتَعْظَمْتُ ذَلِكَ- فَقَالَ لِی أَ مَا تَقْرَأُ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَیرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ‏ قَالَ هُوَ وَ اللَّهِ عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ علیه السّلام.

الکافی ج1ص219

 عبد الله بن ابان زیات كه نزد حضرت رضا علیه السّلام منزلتی داشت، گوید به آن حضرت عرض كردم: برای من و خانواده ام بدرگاه خدا دعا بفرما. فرمود: مگر من دعا نمی كنم؟ بخدا كه اعمال شما در هر صبح و شام بر من عرضه می شود.

عبد الله گوید: من این مطلب را بزرگ شمردم، به من فرمود: مگر تو كتاب خدای عز و جل را نمی خوانی كه فرماید؟ «بگو (ای محمد) در عمل كوشید كه خدا و رسولش و مومنان كردار شما را می بینند»بخدا كه آن مومن علی بن ابی طالب است.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 10 همراه با شرح آیه 62 سوره انفال] – امیرالمومنین علیه السلام، یاری دهنده رسول الله صلّی اللّه علیه و آله

 

وَ إِنْ یریدُوا أَنْ یخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذی أَیدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنین‏.  سوره انفاق ایه 62

و اگر بخواهند به تو نیرنگ زنند، پس براستى خدا براى تو كافى است؛ او كسى است كه تو را، با یارى خود و با مؤمنان، تأیید كرد.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 62 سوره انفال]

 عَنْ أَبِی صَالِحٍ عَنْ أَبِی هُرَیرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله أَنَّهُ قَالَ: مَكْتُوبٌ عَلَى الْعَرْشِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیكَ لَهُ مُحَمَّدٌ عَبْدِی وَ رَسُولِی‏ أَیدْتُهُ‏ بِعَلِی‏ بْنِ‏ أَبِی‏ طَالِبٍ‏ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ‏ هُوَ الَّذِی أَیدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ‏ یعْنِی عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام.

تأویل الآیات،  ص201

ابوهریره از رسول الله صلّی الله علیه و اله نقل  می کند که آن حضرت فرمود: بر ساق عرش این کلمات مقدسه نوشته شده است: نیست خدایی مگر ذات ذو الجلال یگانه ایست که شریکی ندارد و محمد بنده و رسول من است که تأیید نمودم او را به علی بن ابی طالب علیه السلام. و این قول خداوند است: او كسى است كه تو را، با یارى خود و با مؤمنان، تأیید كرد یعنی علی بن ابی طالب علیه السلام.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 9 همراه با شرح آیه 172سوره اعراف] – لقب امیرالمومنین علیه السلام، در عالم اشباح و اظله

 

وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَني‏ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلين‏. سوره اعراف آیه 172

و [ياد كنيد] هنگامى را كه پروردگارت از صلب بنى ‏آدم نسلشان را پديد آورد، و آنان را [در ارتباط با پروردگاريش‏] بر خودشان گواه گرفت [و فرمود:] آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: آرى، گواهى داديم. تا روز قيامت نگوييد: ما از اين [حقيقت آشكار و روشن‏] بى ‏خبر بوديم.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 172سوره اعراف]

فُرَاتٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَتَّابٍ مُعَنْعَناً عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال: لَوْ أَنَّ الْجُهَّالَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ يَعْرِفُونَ مَتَى سُمِّيَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَمْ يُنْكِرُوا أَنَّ اللَّهَ [تَبَارَكَ وَ] تَعَالَى حِينَ أَخَذَ مِيثَاقَ ذُرِّيَّةِ آدَمَ [ع‏] وَ ذَلِكَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ صلّی الله علیه و اله فِي كِتَابِهِ قَالَ اللَّهُ فَنَزَلَ بِهِ جَبْرَئِيلُ كَمَا قَرَأْنَاهُ يَا جَابِرُ أَ لَمْ تَسْمَعِ اللَّهَ يَقُولُ [بِقَوْلِ اللَّهِ‏] فِي كِتَابِهِ‏ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‏ وَ إِنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ وَ إِنَّ عَلِيّاً علیه السلام أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فَوَ اللَّهِ لَسَمَّاهُ اللَّهُ تَعَالَى أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْأَظِلَّةِ حَيْثُ أَخَذَ مِيثَاقَ ذُرِّيَّةِ [آدَمَ [أخذ من ذرية آدم ميثاق‏].
تفسیر فرات کوفی ص146

علی بن عتاب از حضرت باقر علیه السّلام نقل می‌کند که فرمود: اگر نادانان این امت بدانند چه وقت امیرالمؤمنین به این نام نامیده شده، انکار نمی کردند. خداوند هنگامی که میثاق بنی آدم را گرفت و آن زمانی بود که خداوند آیه ای بر محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نازل کرد و جبرئیل آن آیه را آورد که ما آن را در قرآن می‌خوانیم.

ای جابر! مگر این آیه را نشنیده ای: «وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنِی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی. » و محمّد رسول خدا و علی امیرالمؤمنین نیست؟ به خدا قسم خداوند او را در عالم اشباح و اظله، هنگامی که از ذریه آدم میثاق گرفت، امیرالمؤمنین نامید.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 8 همراه با شرح آیه 153 سوره انعام] – امیرالمومنین علیه السلام، صراط مستقیم الهی

 

 

وَ أَنَّ هذا صِراطی‏ مُسْتَقیماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبیلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ  سوره انعام آیه 153

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 153 سوره انعام]

 حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ عَلِی بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَیلِ عَنْ أَبِی حَمْزَةَ الثُّمَالِی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ أَنَ‏ هذا صِراطِی‏ مُسْتَقِیماً فَاتَّبِعُوهُ‏ قَالَ هُوَ وَ اللَّهِ عَلِی الْمِیزَانُ وَ الصِّرَاطُ.

بصائر الدرجات ج1 ص79

 ابوحمزه ثمالی گوید: از امام صادق علیه السلام پیرامون این کلام خداوند متعال: وَ أَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوهُ پرسیدم. فرمود: به خدا قسم آن [صراط مستقیم] علی (علیه السلام) است، به خدا سوگند صراط و میزان، اوست.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 7 همراه با شرح آیه 44 سوره انعام] – ترک ولایت امیر المومنین علیه السلام

 

فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَیهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَی‏ءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ.

سوره انعام آیه 44

پس چون آنچه را كه بدان یادآورى شده بودند فراموش نمودند درهاى همه چیز را (از نعمت‏هاى دنیا براى استدراج و تكمیل آزمایش) بر روى آنها گشودیم تا چون به آنچه داده شدند خوشحال گشتند و دل بستند به ناگاه به كیفرشان گرفتیم پس یكباره وامانده و نومید شدند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 44 سوره انعام]

فُرَاتٌ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ [بْنِ إِبْرَاهِیمَ‏] مُعَنْعَناً عَنْ جَابِرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى‏ فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ‏ فَتَحْنا عَلَیهِمْ‏ أَبْوابَ‏ كُلِ‏ شَی‏ءٍ إِلَى‏ رَبِّ الْعالَمِینَ‏ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السلام أَمَّا قَوْلُهُ‏ فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ‏ یعْنِی فَلَمَّا تَرَكُوا وَلَایةَ عَلِی [بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام‏] وَ قَدْ أُمِرُوا بِهَا.

تفسیر فرات الكوفی ؛ ؛ ص 133

جابر از امام باقر (علیه السلام) در مورد این آیه سوال کردند، حضرت فرمودند: اینکه خداوند فرموده: «آنچه را به آنها یادآورى شده بود فراموش كردند» یعنی: پس چون ولایت حضرت علی (علیه السلام) را واگذاشتند با اینکه به آن مأمور شده بودند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 6 همراه با شرح آیه 1 سوره مائده] – وفا دار به امیر المومنین علیه السلام

 

یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهیمَةُ الْأَنْعامِ إِلاَّ ما یتْلى‏ عَلَیكُمْ غَیرَ مُحِلِّی الصَّیدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ یحْكُمُ ما یریدُ.
سوره مائده آیه 1

اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید! به قراردادها وفا كنید. گوشت دام ‏هاى زبان بسته براى شما حلال گردیده، مگر آنچه (حكمش) بر شما خوانده مى ‏شود. در حالى كه شما در احرام هستید، شكار كردن را حلال نشمرید. براستى خدا هر چه را بخواهد، حكم مى‏ كند.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 1 سوره مائده]

وَ أَخْبَرَنَا الْحُسَینُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنِ الْمُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَصْرِی عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الثَّانِی علیه السلام‏ فِی قَوْلِهِ:

یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَقَدَ عَلَیهِمْ لِعَلِی بِالْخِلَافَةِ- فِی عَشَرَةِ مَوَاطِنَ، ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا- أَوْفُوا بِالْعُقُودِ الَّتِی عُقِدَتْ عَلَیكُمْ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام

تفسیر قمی ، ج1، ص160

امام جواد علیه السلام فرمودند : به درستی که رسول الله در ده جا عقد خلافت امیرالمومنین را بر امت خود بست، از این رو خداوند این ایه را فرستاد که ای کسانی که ایمان آورده  اید، وفا کنید به عقد خلافتی بسته بودم بر شما در باب امیرالمومنین علیه السلام.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 5 همراه با شرح آیه 48 سوره نساء] – مشرک به امیرالمومنین، گناهی نابخشودنی

 

إِنَّ اللَّهَ لا یغْفِرُ أَنْ یشْرَكَ بِهِ وَ یغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ یشاءُ وَ مَنْ یشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى‏ إِثْماً عَظیماً .
سوره نساء، آیه 48

مسلماً خدا این را كه به او شرك ورزیده شود نمى ‏آمرزد، و غیر آن را براى هر كس كه بخواهد مى‏ آمرزد. و هر كه به خدا شرك بیاورد، مسلماً گناه بزرگى را مرتكب شده است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 48 سوره نساء]

فُرَاتٌ قَالَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ الْأُوَیسِی‏ [الأوبستی‏] مُعَنْعَناً عَنْ جَابِرٍ قَالَ: [سَأَلْتُ أَبَا] أبو جَعْفَرٍ علیه السلام عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى‏ إِنَّ اللَّهَ لا یغْفِرُ أَنْ یشْرَكَ‏ [قَالَ‏] یا جَابِرُ إِنَّ اللَّهَ لَا یغْفِرُ أَنْ یشْرَكَ بِوَلَایةِ عَلِی [بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع‏لیه السلام] وَ طَاعَتِهِ [وَ أَمَّا قَوْلُهُ‏] وَ یغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ یشاءُ فَإِنَّهُ وَلَایةُ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام [ولایته‏].
تفسیر فرات الكوفی ؛ ص106

جابر انصاری از امام باقر علیه السلام در مورد تفسیر آیه ۴۸ سوره نساء نقل می‌فرماید که امام باقر صلوات الله علیه فرمودند: ای جابر مراد از این آیه که فرمود: «خداوند کسانی را که به او مشرک هستند نمی‌آمرزد» یعنی: خداوند نمی‌آمرزد کسی را که در ولایت و اطاعت از امیرالمومنین صلوات الله علیه مشرک باشد. و مراد از این آیه که فرمود «هر کس که بخواهد می‌آمرزد» آن‌هایی هستند که دارای ولایت امیر المومنین علیه السلام می‌باشند.


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 4 همراه با شرح آیه 91 سوره آل عمران] – مثَل امیر المومنین، مَثَل بیت الله الحرام

 

فیهِ آیاتٌ بَیناتٌ مَقامُ إِبْراهیمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَیهِ سَبیلاً وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِی عَنِ الْعالَمینَ (97)

در آن، نشانه‏ هاى روشن (از جمله) مقام ابراهیم است؛ و هر كس در آن داخل شود، در امان خواهد بود؛ و براى خدا، بر [عهده‏] مردم است كه آهنگ (حج) خانه (او) كنند، (همان) كسى كه بتواند به سوى آن راهى بیابد. و هر كس كفر ورزد، (و حج را ترك كند؛) پس در حقیقت خدا از جهانیان، بى‏نیاز است.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 91 سوره آل عمران]

عَنْ أَبِیهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله‏ …. وَ مَثَلُكُمْ یا عَلِی مَثَلُ بَیتِ اللَّهِ الْحَرَامِ‏ مَنْ‏ دَخَلَهُ‏ كانَ‏ آمِناً فَمَنْ أَحَبَّكُمْ وَ وَالاكُمْ كَانَ آمِناً مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَ مَنْ أَبْغَضَكُمْ أُلْقِی فِی النَّارِ یا عَلِی‏ وَ لِلَّهِ‏ عَلَى‏ النَّاسِ‏ حِجُ‏ الْبَیتِ‏ مَنِ‏ اسْتَطاعَ‏ إِلَیهِ‏ سَبِیلًا وَ مَنْ كَانَ لَهُ عُذْرٌ فَلَهُ عُذْرُهُ وَ مَنْ كَانَ فَقِیراً فَلَهُ عُذْرُهُ وَ مَنْ كَانَ مَرِیضاً فَلَهُ عُذْرُهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَا یعْذِرُ غَنِیاً وَ لَا فَقِیراً وَ لَا مَرِیضاً وَ لَا صَحِیحاً وَ لَا أَعْمَى وَ لَا بَصِیراً فِی تَفْرِیطِهِ فِی مُوَالاتِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُم‏.

خصائص الائمه، ص77

جمه: اى على! مَثَل شما اهل بیت همانند بیت اللّه الحرام است كه هر كس بر آن درآید ایمن گردد پس هر كه شما را دوست بدارد و شما را یارى رساند از عذاب آتش در امان خواهد بود و هر كه به شما كینه ورزد به آتش در افكنده مى شود.

اى على! بر اساس كتاب خدا هر كس استطاعت دارد حج بر او واجب است پس آنكه عذرى دارد معذور از رفتن است و آن كه تهیدست است عذر او تهیدستى اوست و آنكه بیمار است عذرش بیمارى اوست، ولى خدا در كوتاهى نسبت به طرفدارى و دوستى شما اهل بیت نه عذر توانگر، نه تهیدست، نه بیمار، نه تندرست و نه كور و نه بینا را مى ‌پذیرد!


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 3 همراه با شرح آیه 61 سوره آل عمران] – امیرالمومنین، نفس نفیس رسول الله صلّی اللّه علیه و آله

 

 

فَمَنْ حَاجَّكَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبین‏.  سوره آل عمران، آیه 86

و هر گاه بعد از دانشى كه تو را [حاصل‏] آمده، (باز) كسانى در (مورد) آن با تو به بحث (و ستیز) برخیزند، پس بگو:» بیایید پسرانمان و پسرانتان، و زنانمان و زنانتان، و خودمان و خودتان، را دعوت كنیم، سپس مباهله مى‏ كنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار مى‏ دهیم.‏

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه61 سوره آل عمران]

 عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السلام  فِی قَوْلِهِ تَعَالَى‏ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ‏ [قَالَ‏] الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ‏ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ‏ قَالَ فَاطِمَةُ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‏ قَالَ عَلِی علیه السلام.  تفسیر فرات کوفی ص86


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 2 همراه با شرح آیه 189 سوره بقره] – چند فضیلت از امیرالمومنین علیه السلام

 

یسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِی مَواقیتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَیسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُیوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى‏ وَ أْتُوا الْبُیوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (189)

درباره هلال ها [ى ماه نو] از تو مى‏پرسند؛ بگو: آنها تقویم [طبیعى‏] است براى مردم و [تشخیص هنگام‏] حج؛ و نیكى آن نیست كه [همچون سنت دوران جاهلیت به هنگام بازگشت از سفر حج‏] از پشت [دیوار] به خانه درآیید، بلكه نیكى [رفتار] كسى است كه پرهیزكار باشد؛ و به خانه‏ها از در آن درآیید [و به هر كار از راه آن داخل شوید] و از خدا پروا كنید، بسا كه رستگار شوید.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 189 سوره بقره]

عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَیمُونٍ الْأَوْدِی، أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَهُ عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ (عَلَیهِ السَّلَامُ) فَقَالَ: إِنَّ قَوْماً ینَالُونَ مِنْهُ، أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ، وَ لَقَدْ سَمِعْتُ عِدَّةً مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ (عَلَیهِ السَّلَامُ) مِنْهُمْ حُذَیفَةُ بْنُ الْیمَانِ وَ كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ یقُولُ كُلُّ رَجُلٍ مِنْهُمْ: لَقَدْ أُعْطِی عَلِی مَا لَمْ یعْطَهِ بَشَرٌ: هُوَ زَوْجُ فَاطِمَةَ سَیدَةَ نِسَاءِ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ، فَمَنْ رَأَى مِثْلَهَا أَوْ سَمِعَ أَنَّهُ تَزَوَّجَ بِمِثْلِهَا أَحَدٌ فِی الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ هُوَ أَبُو الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ سَیدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ، فَمَنْ لَهُ أَیهَا النَّاسُ مِثْلُهُمَا وَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) حَمُوهُ، وَ هُوَ وَصِی رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) فِی أَهْلِهِ وَ أَزْوَاجِهِ، وَ سُدَّتِ الْأَبْوَابُ الَّتِی فِی الْمَسْجِدِ كُلُّهَا غَیرُ بَابِهِ، وَ هُوَ صَاحِبُ بَابِ خَیبَرَ، وَ هُوَ صَاحِبُ الرَّایةِ یوْمَ خَیبَرَ، وَ تَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) یوْمَئِذٍ فِی عَینَیهِ وَ هُوَ أَرْمَدُ، فَمَا اشْتَكَاهُمَا مِنْ بَعْدُ، وَ لَا وَجَدَ حَرّاً أَوْ بَرْداً بَعْدَ یوْمِ ذَلِكَ.

وَ هُوَ صَاحِبُ یوْمِ غَدِیرِ خُمٍّ إِذْ نَوَّهَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) بِاسْمِهِ، وَ أَلْزَمَ أُمَّتَهُ وَلَایتَهُ، وَ عَرَّفَهُمْ بِخَطَرِهِ، وَ بَینَ لَهُمْ مَكَانَهُ، فَقَالَ: أَیهَا النَّاسُ، مَنْ أَوْلَى بِكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ قَالُوا: اللَّهُ وَ رَسُولُهُ. قَالَ: فَمَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِی مَوْلَاهُ، وَ هُوَ صَاحِبُ الْعَبَاءِ وَ مَنْ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَهُ تَطْهِیراً، وَ هُوَ صَاحِبُ الطَّائِرِ حِینَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ):” اللَّهُمَّ ائْتِنِی بِأَحَبِّ خَلْقِكَ إِلَیكَ یأْكُلْ مَعِی” فَجَاءَ عَلِی (عَلَیهِ السَّلَامُ) فَأَكَلَ مَعَهُ.

وَ هُوَ صَاحِبُ سُورَةِ بَرَاءَةَ حِینَ نَزَلَ بِهَا جَبْرَئِیلُ (عَلَیهِ السَّلَامُ) عَلَى رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) وَ قَدْ سَارَ أَبُو بَكْرٍ بِالسُّورَةِ، فَقَالَ لَهُ: یا مُحَمَّدُ، إِنَّهُ لَا یبَلِّغُهَا إِلَّا أَنْتَ أَوْ عَلِی، إِنَّهُ مِنْكَ وَ أَنْتَ مِنْهُ، وَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) مِنْهُ فِی حَیاتِهِ وَ بَعْدَ وَفَاتِهِ.

وَ هُوَ عَیبَةُ عِلْمِ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ)، وَ مَنْ قَالَ لَهُ النَّبِی (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ):” أَنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ، وَ عَلِی بَابُهَا، فَمَنْ أَرَادَ الْعِلْمَ فَلْیأْتِ الْمَدِینَةَ مِنْ‏ بَابِهَا” كَمَا أَمَرَ اللَّهُ‏ فَقَالَ‏:«وَ أْتُوا الْبُیوتَ مِنْ أَبْوابِها»[1].  

الأمالی (للطوسی)، النص، ص: 558

عمرو بن میمون اودى روایت كرده كه نزد او از على بن ابى طالب علیه السّلام سخن به میان آمده و او گفته است: گروهى از او بد مى ‌گویند و ایشان هیزم ‌هاى دوزخ‌ اند و من از گروهى از اصحاب محمّد صلّى اللّه علیه و آله از جمله حذیفة بن یمان و كعب بن عجره شنیدم كه گفتند: به على چیزى داده شده كه به هیچ بشرى داده نشده است: او همسر فاطمه سرور زنان نخستین و واپسین است. و چه كسى مانند این را دیده یا شنیده كه كسى در پیشینیان و آیندگان با همچون اویى ازدواج كرده باشد؟و او پدر حسن و حسین دو سرور جوانان اهل بهشت از پیشینیان و آیندگان است.

و اى مردم چه كسى همانند این دو را دارد؟ سپس رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله پدر زن او بود. و او وصى رسول خدا در میان خانواده و همسرانش بود و همۀ درهاى به روى مسجد جز در او بسته شد و او است كه در خیبر را برداشت و او است كه پرچمدار روز خیبر است. رسول خدا آن روز به چشمان او كه درد مى‌كردند آب دهان زد و او از آن پس در آن دو، درد ندید.

و گرما و سرمایى پس از آن روز حس نكرد و او صاحب روز غدیر خم است. روزى كه رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله نامش را بلند كرد و به امتش ولایت او را واجب كرد و اهمیت و منزلتش را براى آنان بیان كرد و فرمود: اى مردم چه كسى به شما از خودتان سزاوارتر است‌؟ آنان گفتند: خدا و فرستادۀ او. حضرت فرمودند: پس هركه من مولاى اویم این على مولاى اوست.

و او صاحب عبا است كسى كه خداوند پلیدى را از او برطرف كرده و به راستى پاكش كرده است. او شریك در [خوردن] آن مرغ است هنگامى كه رسول خدا فرمود: «خدایا محبوب ‌ترین آفریده ‌ات نزد تو و خودم را به سویم بفرست تا با من این غذا را بخورد». كه على علیه السّلام آمد و به همراه ایشان خورد و او همراه سورۀ برائت است.

جبرئیل علیه السّلام آن را بر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله نازل كرد و وقتى ابوبكر آن را برد او به پیامبر عرض كرد:اى محمد آن را جز تو یا على نخواهد رساند؛ زیرا او از تو و تو از اویى. و رسول خدا در حیات و پس از وفاتش از على بود. و او صندوق علم رسول خدا بود. كسى كه حضرت به او فرمود: «من شهر علم و على درب آن است. و هركس دانش مى‌خواهد باید از درب شهر به درون آید». چنانكه خداوند فرموده است: «و به خانه‌ها از در وارد شوید». 

[1] ( 1) سورة البقرة 2: 189


آیات علوی در ماه قرآن [شماره 1 همراه با شرح آیه 81 سوره بقره] – جایگاه منکرین امامت امیرالمومنین علیه السلام

 

   بَلى‏ مَنْ كَسَبَ سَیئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطیئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ.
سوره بقره 81

چرا، هر كه كار بدى كسب كرد و گناهش (در اثر تكرار) همه وجود او را فرا گرفت (تا آنجا كه ایمانش زایل شد) چنین كسانى اهل آتشند و در آن جاودان خواهند بود.

آیات علوی در ماه قرآن – [حدیث ذیل آیه 81 سوره بقره]

عَنْ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَحَدِهِمَا علیه السلام فِی قَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ- بَلى‏ مَنْ كَسَبَ سَیئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ‏خَطِیئَتُهُ‏ قَالَ إِذَا جَحَدَ إِمَامَةَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام- فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ‏.

الکافی، ج1، ص429


دسترسی سریع و آسان به راهکار و محتوا برای مناسبت‌های نیمه شعبان، غدیر، محرم و فاطمیه
برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.

فهرست مطالب محرم فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا