آثار نوشتاری و اجرایی نیمه شعبانبزرگسالمتن سخنرانی و مقاله نیمه شعبانمتنیمخاطبیننوجواننوع محتوانیمه شعبان

سخنرانی آمدنم بهر چه بود ؟ – سخنرانی نیمه شعبان

سخنرانی آمدنم بهر چه بود؟ (هدف از خلقت انسان)

سخنرانی آمدنم بهر چه بود؟ بیان کننده این موضوعات است که از کجا آمده ایم دلیل آمدنمان چیست و بازگشت ما به سوی کیست؟

ای خدا! چه می شد این حقیقت باورمان می شد كه هدف از آمدن ما به دنیا، خور و خواب و خشم و شهوت نیست؟! ای كاش می فهمیدیم كه ما برای یك حیاتِ طیّبه و یك زندگی والاتر خلق شده ایم! آن گاه شاید تا این اندازه در گل و لای دنیا غوطه ور نمی­شدیم! و ای كاش دعوتِ تو را اجابت می كردیم تا تو و رسولت ما را زنده كنید!

متن سخنرانی آمدنم بهر چه بود ؟ ﴿ وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ

دوران كودكی ­ام را از زمانی به یاد می­ آورم كه 4 یا 5 سال بیشتر نداشتم و با هم­سالانم مشغول تفریح و سرگرمی بودم. برادر و خواهر بزرگ­ترم، همیشه خوش­حال از كلاس درس و مدرسه فارغ می­شدند و من نشاط درس و سرگرمی آموختن را در آن­ها می­ دیدم و همین باعث می­شد تا دوست داشته باشم هر چه زودتر، خواندن و نوشتن را در مدرسه بیاموزم.

از آن به بعد، سال ها برای من آرام سپری می شدند تا سرانجام با یك كیف و چند قلم و دفتر راهی كلاس درس شدم و تازه فهمیدم نشاط مدرسه با مشكلات تحصیل، عجین است؛ اما شوق درس خواندن تازه در من بیدار شده بود و من از این دشواری­ها خسته نمی­ شدم. چند سالی گذشت؛ اما شاید به قدر چشم بر هم زدنی بود. من در آغازِ راهِ مقاطعِ بالاتر بودم و هر چه معلوماتِ بیش­تری فرا می ­گرفتم، مشتاق­ تر می­ شدم.

از دوره­ ی دبیرستان، دو سه سالی گذشته بود. من هم مثل دیگر هم­سن و سال­ هایم، در فكر كنكور و امتحانی بودم كه سرنوشت آینده­ ی مرا تعیین می ­كرد و تمام آموخته­ هایم را به معرضِ آزمون می گذاشت. كنكور پلی بود كه می­ توانست مرا به هدفم یعنی دانشگاه برساند؛ به همین خاطر سخت كوشیدم و به آرزوی خود رسیدم.

راه زندگی در این سن و سال هموار به نظر می­ رسید و من مثل دیگران، در فكرِ ادامه­ ی تحصیل و كار و  پیشرفت بودم؛ اما جز همین چند لغت نمی­ توانستم هدفِ دیگری را برای آینده ­ام متصوّر شوم. این­جا بود كه كمی به فكر فرو رفتم:

آیا به­ راستی هدف زندگی انسان تنها همین چند واژه است؟درس كنكور، دانشگاه، ازدواج، كار و پیشرفت! اگر به تمامی این مراحل دست یافتیم، دیگر هدفی نداریم؟! مگر می­ شود خداوند مخلوقی چنین اعجاب انگیز و جاودانه را تنها برای همین چند كلام ساده آفریده باشد؟!

بعد هم پیر و افسرده و . . .در نهایت، زیر خروار­ها خاك مدفون و پوسیده می ­شویم. آیا به­ راستی این است پایانِ زندگی؟ در این صورت، آیا خلقتِ انسان عبث و بیهوده نیست؟ این ها سؤالاتی است كه ذهنِ هر جوانی را می­تواند آزار دهد. من نیز این گونه بودم؛ مدت­ ها از بحران هویت رنج كشیدم تا این كه به لطف خدا، جوابِ خود را در قرآن یافتم:

﴿ وَ ما خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الاِنْسَ اِلّا لِیَعْبُدُونِ ﴾ [1]﴿ و جنیان و انسان­ ها را نیافریدم؛ مگر برای بندگی. آری! «بندگی»، این است هدف والای زندگی. و این معنا، گفتنی نیست؛ شنیدنی نیست؛ چشیدنی[2] است.

باید در طریقِ آن وارد شد و بر آن استقامت ورزید؛[3] باید دعوتِ خدا و رسول را اجابت كرد تا آنان ما را زنده كنند؛[4]

باید راه ِچشمه­ ی حیات جُست تا به حیاتِ جاودانه رسید.[5] و چشمه­ ی حیات تنها یكی است؛ همان كه روزهای جمعه او را مورد خطاب قرار داده، می­گوییم: « سلام بر تو ای چشمه­ ی حیات!»[6] آری! باید در زندگی راهی به سوی مهدی علیه­ السلام جُست و زندگی را با نام و یاد و محبت او گره زد . . . و آن­گاه، لذّت زندگی حقیقی را چشید.

[1 ]. ذاریات(51): 56.

[2]. امروزه، بشر آن چنان در تكنولوژی مادی پیشرفت كرده و آن قدر زرق و برق زندگیِ دنیوی او را مسحور كرده كه به كلّی از هدفِ اصلیِ خلقتِ خود غافل شده؛ اما در این بین، چه بسیار فطرت­ های بیداری كه در عینِ برخورداری از بالاترین امكانات دنیوی، حیاتِ مادّی هیچ گاه آن­ها را ارضا نكرده و در پی مفهومِ عالیِ حیات بوده ­اند.

اما چه بسا كه بعضی از این افراد در اثر گم كردنِ حقیقتِ عالی حیات، به دام یأس و افسردگی شدید و بی انگیزگی در زندگی افتاده­اند. براساس قرآن و روایات تنها راه نجات از چنگ یأس و دل مردگی وارد شدن در طریقِ بندگی خدا، معرفتِ او و محبت حجت خداست. درك لذّت حقیقی از حیاتِ انسانی تنها در سایه­ی محبّت و معرفت امام عصر علیه السّلام ممكن است.

البته درك لذّت این حیات معنوی، همانند درك مزه­ی طعام، گفتنی و شنیدنی نیست؛ چشیدنی است، با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمی شود؛ باید دستوراتِ دین را همانگونه كه در قرآن و روایات چهارده معصوم آمده عمل كرد؛ باید با عزم و اراده­ی جدّی در طریق محبّتِ امام زمان علیه السّلام وارد شد.

[3]. جن(72): 16: ﴿ وَ اَلَّوِ اسْتَقامُوا عَلَی الطَّریقَةِ لَاَسْقَیناهُم ماءً غَدَقاً ﴾ :

و اگر بر طریقه­ ی ایمان، استقامت بورزند، هر آینه از آب كثیر، سیرابشان می سازیم. در روایت معنی این آیه چنین آمده است:« اگر ایشان بر ولایت اهل بیت علیهم السلام پایدار بمانند، هر آینه به ایشان علمِ بسیاری عطا می­كنیم كه از ائمّه علیهم السلام فرا گیرند.» مجمع البیان 5: 372. آری! این علم است كه انسان را حیاتِ حقیقی می بخشد.

[4]. انفال(8): 24: ﴿ یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا للهِ وَ لِلرَّسُولِ اِذا دَعاكُم لِما یُحییكُمْ… ﴾

ای خدا! چه می شد این حقیقت باورمان می شد كه هدف از آمدن ما به دنیا، خور و خواب و خشم و شهوت نیست؟! ای كاش می فهمیدیم كه ما برای یك حیاتِ طیّبه و یك زندگی والاتر خلق شده ایم! آن گاه شاید تا این اندازه در گل و لای دنیا غوطه ور نمی­شدیم! و ای كاش دعوتِ تو را اجابت می كردیم تا تو و رسولت ما را زنده كنید!

[5]. مضمون یك روایت است؛ راوی می گوید به امام صادق علیه السلام عرض كردم: من حاضر نیستم محبّت شما را با دنیا عوض كنم… حضرت فرمودند:« بد مقایسه ای كردی! دنیا جز ین است كه شكمت را سیر كند و عورتت را بپوشاند؛ اما محبت ما به تو حیات ابدی می دهد.»

[6].« اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا عَیْنَ الحَیاةِ»
مفاتیح الجنان، زیارت امام زمان علیه السلام در روز جمعه.


دسترسی سریع و آسان به راهکار و محتوا برای مناسبت‌های نیمه شعبان، غدیر، محرم و فاطمیه
برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.

فهرست مطالب محرم فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا