متن سخنرانی و مقاله محرمآثار نوشتاری و اجرایی محرمبزرگسالمتنیمحرممخاطبیننوجواننوع محتوا

معرفت به سید الشهدا علیه السلام – گفتگوی محرم

معرفت به سید الشهدا علیه السلام و عزای ایشان

معرفت به سید الشهدا علیه السلام و عزای ایشان عنوان نشریه ای  قابل تدریس مناسب برای سنین راهنمایی و دبیرستان است. که شامل دو جلد می باشد.

معرفت به سید الشهدا علیه السلام – شناخت

در روایتی آمده که چون خداوند خواست توبه آدم (علی نبینا و اله و علیه السلام) را قبول نماید جبرئیل را نزد او فرستاد، جبرئیل به آدم یاد داد که خداوند را به این دعا بخواند: یا حمید بحق محمد (صلی الله و علیه و آله و سلم) یا عالی و به حق علی (علیه السلام) یا قدیم الاحسان بحق الحسین (علیه السلام) و منک الاحسان.

آدم (علی نبینا و اله و علیه السلام) خداوند را به این کلمات مبارکه خواند. زمانی که جبرئیل نام امام حسین علیه السلام را بر زبان جاری ساخت قلب آدم (علی نبینا و اله و علیه السلام) گرفت و اشک از چشمانش جاری شد.گفت: ای جبرئیل چرا دریاد پنجمین نفر دلم شکست و اشکم جاری شد؟ جبرئیل گفت: ای آدم این فرزند تو به مصیبتی بزرگ دچار میشود که تمامی مصیبت ها نزد آن کوچک است پس جبرئیل ادامه داد و گفت: حسین علیه السلام تشنه و غریب و بی یار و یاور کشته می شود….

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند: هنگامی که خداوند اراده کرد قوم حضرت نوح (علی نبینا و آله‌ و علیه‌ السلام) را هلاک کند، به نوح (علی نبینا و آله و علیه السلام) فرمان داد کشتی بزرگی بسازد. جبرئیل نیز با میخ هایی برای ساختن کشتی فرود آمد. در میان انبوه میخ ها پنج میخ ویژه بود که درخشش خاصی داشت و بر روی هر یک نام یکی از پنج نور مقدس محمد (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه‌ السلام)، فاطمه (سلام الله علیها) حسن (علیه‌ السلام)و حسین (علیه‌ السلام) نقش بسته بود.

حضرت نوح (علی نبینا و آله و علیه السلام) هر کدام را بر می‌ داشت، میخ همچون ستارهای در تاریکی شب می‌ درخشید. هنگامی که میخ پنجم را برداشت، پس از درخششی، اشکی از آن جاری شد. نوح از جبرئیل پرسید: این میخ و اشک چیست؟ جبرئیل در پاسخ گفت: این میخ حسین بن علی (علیه السلام) است. حضرت نوح نیز هر یک را در یک طرف از کشتی کوبید.

در سمت راست عرش به دستور خدای بلند مرتبه این گونه نوشته: ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النّجاه. همانا حسین (درود خدا بر او باد) چراغ هدایت و کشتی نجات است. کمال الدین،ص 154 تا 157

خداوند در حدیث قدسی امام حسین صلوات الله علیه را این گونه وصف فرموده است: او نور دوستان من و حجت من بر آفریدگانم و ذخیره‌ ای برای شفاعت گنه‌ کاران است. کامل الزیارات، ص70

از بیان این چند نکته که مثل قطره ای از اقیانوس معارف حسینی است می‌ خواستیم این را بفهمیم که از ابتدای خلقت و حتی قبل از خلقت و تا انتهای انتهای انتها اهل بیت علیهم السلام مهم ترین موضوع از نظر خداوند به حساب می آیند.

اگر خداوند مسئله ‌ای مهم تر از این موضوعات را مد نظر داشت مطمئنا آن را بر روی عرش می‌نوشت، به وسیله‌ ی آن پیامبرانش را رهایی می‌ بخشید. خوب است راجع به این موضوع بیشتر تحقیق کنید! حتم داشته باشید که به نتایج شگرفی خواهید رسید!

دقیق تر نگاه کنیم! امام جعفر صادق علیه السّلام فرمودند: زمانى که حضرت ابا عبداللّه الحسین سلام اللّه علیه تولّد یافت، خداوند به خازن دوزخ خطاب نمود: به احترام نوزاد محمّد (صلى الله علیه و آله) آتش را بر اهلش خاموش گردان ؛ و همچنین به مَلَک مسئول بهشت وحى فرستاد: به جهت نوزاد محمّد (صلّى اللّه علیه و آله وسلم) بهشت را مزیّن گردان …….

قنداق حضرت و شفاى فطرس ملک

مرحوم شيخ صدوق عليه الرحمه در كتاب امالى خود به نقل از امام جعفر صادق صلوات اللّه عليه آورده است: هنگامى كه حضرت ابا عبداللّه الحسين عليه السّلام تولد يافت، خداوند متعال جبرئيل عليه السّلام را مامور گردانيد تا به همراه يك هزار ملك بر زمين فرود آيند و رسول الله صلّى الله عليه و آله را بر والدت نوزادش تبريك و تهنيت گويند. جبرئيل عليه السّلام هنگام نزول، عبورش بر جزيره‌اى افتاد كه فرشته‌ اى به نام فُطرس در آنجا قرار داشت.

و چون فُطرس در انجام وظايف الهى كُندى و سستى كرده بود، بال هايش شكسته و در آن جزيره مدّت هفت سال به عبادت خداوند مشغول گشت تا آن كه امام حسين عليه السلام تولد يافت. وقتى فطرس مَلَك، متوجّه عبور جبرئيل و همراهانش عليهم السلام شد، سؤال نمود: اى جبرئيل! كجا مى روى؟ پاسخ داد: همانا خداوند متعال نعمتى نوزاد  به محمد صلى الله عليه و آله عطا كرده است؛ و مرا جهت ابلاغ سلام و تهنيت بر آن حضرت مامور گردانيد.

فُطرس اظهار داشت: اگر امكان دارد، مرا نيز همراه خود ببريد، شايد محمد رسول الله صلى الله عليه و آله برايم دعايى كند. جبرئيل تقاضاى فطرس را پذيرفت و به كمك همراهانش او را نيز با خود آورد. امام صادق عليه السلام افزود: زمانى كه جبرئيل بر پيامبر خدا وارد شد، از طرف خداوند متعال؛ و نيز از جانب خود به آن حضرت سلام و تبريك و تهنيت گفت؛ و پس از آن موقعيّت فطرس را به عرض حضرت رسول صلی الله عليه و آله رساند.

پيامبر رحمت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند: به فطرس بگو كه خود را به اين نوزاد بمالد و سپس به مكان اوليّه خود مراجعت كند. و چون فطرس خود را به قنداقه امام حسين عليه السلام ماليد، مشكلش برطرف شد و بالش به حالت اول بازگشت، اظهار داشت: اى رسول خدا! امّت تو به زودى اين نوزاد را به قتل خواهد رساند، هركس او را زيارت كند و يا بر او سلام و درود فرستد، در هر كجا و در هر موقعيّتى كه باشد، من براى جبران اين كرامت، سلام او را به حسين عليه السّلام ابلاغ خواهم كرد. سپس فُطرس به سمت آسمان عروج كرد.


بعضی از آداب عزاداری

امام رضا علیه السلام: اگر بر حسین بگریى، چندان كه اشك هایت بر گونه ات جارى شود، خداوند تمام گناهانت را مى آمرزد. امام رضا علیه السلام: چون ماه محرّم مى ‌رسید، كسى پدرم را خندان نمى دید . . . چون روز دهم فرا مى‌رسید آن روز، روز سوگوارى و اندوه و گریه او بود.

امام مهدى علیه السلام در زیارت ناحیه مقّدسه: هر صبح و شام بر تو گریه و شیون مى‌كنم و در مصیبت تو به جاى اشك، خون مى‌گریم. هر كس بگرید و (حتى) یك تن را بگریاند، پاداشش بهشت است و هر كس حالت اندوه و گریه به خود بگیرد پاداش او بهشت است.

زمانی كه امام حسین بن علی علیه السلام به شهادت رسید، زنان بنی‌ هاشم لباس‌ های سیاه و جامه‌ های خشن مویین پوشیدند و از گرما و سرما شكایت نمی‌كردند. پدرم (علی بن الحسین) علیه السلام به علت اشتغال آنان به مراسم عزاداری، برایشان غذا درست می‌ كرد.

اگر حسین از آن ما بود، در هر سرزمینى براى او بیرقى بر مى‌ افراشتیم و در هر روستایى براى او منبرى بر پا مى نمودیم و مردم را با نام حسین به مسیحیت فرا مى خواندیم. چرا ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام زیاد است؟

سید بحر العلوم رحمت الله علیه به قصد تشرف به سامرا تنها به راه اُفتاد، در بین راه راجع به این مسئله كه گریه بر آقا امام حسین علیه السلام گناهان را می‌ آمرزد. فكر می ‌كرد. همان وقت متوجه شد كه شخص عربی، سوار بر اسب به او رسید و سلام كرد بعد پرسید: جناب سید درباره چه چیز به فكر فرو رفته‌ ای؟ و در چه اندیشه‌ ای؟

اگر مسئله‌ ی علمی است بفرمایید شاید من هم اهل باشم؟ سید بحر العلوم عرض كرد در این باره فكر می‌كنم كه چطور می‌ شود خدایی تعالی این همه ثواب به زائرین و گریه كنندگان حضرت سید الشهدا علیه السلام می‌ دهد، مثلا در هر قدمی كه در راه زیارت برمی‌ دارند ثواب یك حج و یك عمره در نامه عملشان می‌ نویسند و برای یك قطره اشك تمام گناهان صغیره و كبیرهشان آمرزیده می‌ شود؟!

 آن سوار عرب فرمود؟ تعجّب نكن! من برای شما مثالی می‌ آورم تا مشكل حل شود، سلطانی به همراه درباریان خود به شكار میرفت، در شكارگاه از لشكریان دور شد و به سختی فوق العاده ای اُفتاد و بسیار گرسنه شد، خیمه ای را دید، وارد آن خیمه شد، در آن سیاه چادر، پیر زنی را با پسرش دید، آنها در گوشه ی خیمه بُز شیردهی داشتند و از راه مصرف شیر این بز زندگی خود را می‌ گذراندند، وقتی سلطان وارد شد او را نشناختند ولی به خاطر پذیرائی از مهمان، آن بز را سر بریدند و كباب كردند، چون چیز دیگری برای پذیرایی نداشتند.

سلطان شب را همان جا خوابید و روز بعد از ایشان جدا شد و هر طوری بود خودش را به درباریان رساند و جریان را برای اطرافیان نقل كرد، در نهایت از ایشان سؤال كرد؛ اگر من بخواهم پاداش میهمان نوازی پیرزن و فرزندش را داده باشم چه یكی از حضّار گفت: به او صد گوسفند بدهید؟ دیگری كه از وزرا بود گفت: صد گوسفند و صد اشرفی به او بدهید و یكی دیگر گفت: فلان مزرعه را به ایشان بدهید.

سلطان گفت: هر چه به آنها بدهم كم است، اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل كرده ام، چون آنها هر چه را كه داشتند به من دادند، من هم باید هر چه دارم به ایشان بدهم تا سر به سر شود بعد سوار عرب به سید فرمود: حالا جناب بحر العلوم حضرت سید الشهدا علیه السلام هر چه از مال و منال و اهل و عیال و پسر و برادر و دختر و خواهر و سر و پیكر داشت، همه را در راه خدا داد. پس اگر خداوند به زائرین و گریه كنندگان آن حضرت این همه اجر و ثواب بدهد نباید تعجب كرد.

 چون خدا كه خدای‌ اش را نمی‌ تواند به سید الشهدا علیه السلام بدهد، پس هر كاری كه می‌ تواند آن را انجام می‌ دهد، یعنی با صرف نظر از مقامات عالی خودِ امام حسین علیه السلام به زوّار و گریه كنندگان آن حضرت هم درجاتی عنایت می‌كند، در عین حال اینها را جزای كامل برای فداكاری آن حضرت نمی‌ داند. وقتی شخص عرب این مطالب را فرمود، از نظر سید بحر العلوم غائب شد و بعد ایشان متوجه می‌ شود كه آن سید عرب آقا امام زمان علیه السلام بوده است.


مجلس روضه ی امام حسین صلوات الله علیه

کسانی که در مجالس ذکر او شرکت می‌ کنند به خوبی حال و هوای آنجا را درک کرده و ارتباط معنوی عمیقی با حضرتش برقرار می‌ سازند، اما بر طبق احادیث و روایات متعدد مجالس آن حضرت دارای ویژگی هایی است:

  1. هر کس بنشیند در مجالسی که در آن به امر ائمه علیهم السّلام پرداخته شده و ذکر مصائب آنان است دل او نمی‌میرد در آن روزی که دلها می‌ میرند.
  2. اینگونه مجالس محبوب خدا، رسول او و ائمه علیهم السلام می‌ باشد.
  3. نَفَس فرد عزادار در آن مجلس تسبیح خداوند است.
  4. این مجالس محل نَظَر حضرت امام حسین علیه السّلام است. زیرا آن جناب در عرش است و از آنجا به سوی سرزمین کربلا و زوّار و گریه کنندگان خود نظاره می‌ کنند.
  5. این مجالس از دیگر مجالس اشرف و افضل است.
  6. امام صادق علیه السلام از فضیل پرسیدند: آیا دور هممی نشینید و حدیث و سخن می‌ گویید؟ گفت: آری فرمود: اینگونه مجالس را دوست دارم، پس امر امامت ما را زنده بدارید. خدای رحمت کند کسی را که امر و راه ما را احیا کند.

معرفت به سید الشهدا علیه السلام – در اجر و ثواب گریه بر امام حسین علیه السلام

گریه برای آن حضرت سختی‌ های زمان احتضار را از بین می‌ برد زیرا امام صادق علیه السّلام به مسمع بن عبدالملک فرمودند: آیا مصائب آن جناب امام حسین علیه السّلام را یاد می‌ کنی؟ عرض کرد: بلی و اهل مصائب ایشان را یاد کرده و گریه می‌ کنم. حضرت فرمودند: آگاه باش که خواهی دید در وقت مردن پدران مرا که به ملک الموت وصیت تو را می‌کنند که سبب روشنی چشم تو باشد.

همچنین فرمودند: ای مسمع گریه بر احولات حسین علیه السّلام سبب می‌ شود که ملک الموت بر تو مهربان تر از مادر گردد.

گریه بر حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام باعث راحتی در قبر، فرحناک و شادان شدن مرده، شادان و پوشیده بودن او در هنگام خروج از قبر است در حالی که او مسرور است فرشتگان الهی به او بشارت بهشت و ثواب الهی را می‌دهند. اجر و مزد هر قطره آن این است که شخص همیشه در بهشت منزل کند. (بحارالانوار، ج44 ،ص289 و کامل الزیارات باب32 ،ص101)

شیخ طوسی و شیخ مفید از ابان بن تغلب روایت کرده‌اند که حضرت صادق علیه السلام فرمودند: هیچ روزی نبود که اسم امام حسین علیه السلام در نزد امام صادق علیه السلام برده شود و آن امام در آن روز تبسمی بر لب بیاورند.

آن حضرت در تمام روز گریان و محزون بودند و می‌فرمودند: امام حسین علیه السلام سبب گریه هر مؤمن است. نَفَس کسی که برای مظلومیت ما محزون است تسبیح است و اندوه و ماتم او عبادت خدا و پوشیدن اسرار ما از بیگانگان جهاد در راه خدا.

چارلز دیکنز نویسنده انگلیسى مى گوید:

اگر منظور امام حسین علیه السلام جنگ در راه خواسته‌ هاى دنیایى خود بود، من نمى‌ فهمم چرا خواهران و کودکانش را همراه خود برد؟ پس عقل چنین حکم مى‌کند که او به خاطر اسلام، فداکارى کرد.

توماس کارالیل، مورّخ و فیلسوف انگلیسى:

بهترین درسى که از سرگذشت کربلا مى گیریم این است که امام حسین علیه السلام و یارانش ایمانى استوار به خدا داشتند. آنها با اعمال خویش ثابت کردند که در مقام مبارزه حق و باطل، تفوّق عددى و کثرت عددى اهمیت ندارد و پیروزى حسین علیه السلام با وجود اقلیتى که داشت، باعث شگفتى من است.

مَهاتما گاندى رهبر استقلال هند:

من زندگى امام حسین علیه‌ السلام آن شهید بزرگ اسلام را به دقّت خواندم و توجّه کافى به صفحات کربلا نموده‌ ام و بر من روشن است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستى از سرمشق امام حسین پیروى کند.

گیبون مورخ انگلیسى در طى قرون آینده بشریت و در سرزمین هاى مختلف، شرح صحنه حزن آور مرگ امام حسین‌ علیه السلام موجب بیدارى قلب خونسردترین خواننده خواهد شد. چندان که یک نوع عطوفت و مهربانى نسبت به آن حضرت در خود مى یابد.


معرفت به سید الشهدا علیه السلام – مداومت به زیارت عاشورا

امام محمد باقر صلوات الله علیه به علقمه فرمود: پس از آنکه به آن حضرت با سلامی اشاره کردی، دو رکعت نماز بخوان و سپس زیارت عاشورا را بخوان. هنگامی که این زیارت را خواندی در حقیقت او را به چیزی خواندی که هر کس از ملائکه که بخواهند او را زیارت کنند، به آن می‌خوانند و خداوند برای تو هزار هزار حسنه می‌ نویسد و از تو هزار هزار سیئه محو می‌ نماید و تو را هزار هزار مرتبه بالا می‌ برد و همانند کسانی می باشی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسیدند. حتی در درجات آنها هم شریک می‌ شوی (کامل الزیارات- ص 74)

امام صادق (علیه السلام) به صفوان می‌ فرماید: زیارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت کن، به درستی که من چند خیر را برای خواننده آن تضمین می‌ کنم، اول زیارتش قبول شود. دوم سعی و کوشش او شکور باشد. سوم حاجات او هرچه باشد از طرف خداوند بزرگ برآورده شود و نا امید از درگاه او برنگردد زیرا خداوند وعده خود را خالف نخواهد کرد. (بحارالانوار-جلد 98- ص 300)

اوّل: ثواب دوازده هزار حج.

دوم: ثواب هزار هزار جهاد.

سوّم: ثواب دو هزار هزار عمره که همه آنها را با حضرت رسول صلى الله علیه وآله (و ائمّه اطهار علیهم السلام به جا آورده باشد.

چهارم: ثواب مصیبت هر پیامبرى از اوّلین تا آخرین.

پنجم: ثواب مصیبت هر رسولى هر وصیّى هر شهیدى تا روز قیامت.

 ششم: بلندى مقام او صد هزار هزار درجه.

هفتم: نوشته شدن هزار هزار حسنه. و ……

به نام نامی سر، بسمه تعالی سر
بلند مرتبه پیکر، بلند بالا سر

فقط به تربت اعلی، سجده خواهم کرد
که بنده تو نخواهد گذاشت، هرجا سر

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق
که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر

نگاه کن به زمین، ما رایت الا تن
به آسمان بنگر، ما رایت الا سر

سری که گفت من از اشتیاق لبریزم
به سرسرای خداوند میروم با سر

هرآنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم
مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر

همان سری که یحب الجمال محوش بود
جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

سری که با خودش آورد بهترینها را
که یک به یک، همه بودن سروران را سر

زهیر گفت حسینا بخواه از ما جان
حبیب گفت حبیبا بگیر از ما سر

سپس به معرکه عابس، اجنمی گویان
درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

بنازم ام وهب را، به پاره تن گفت
برو به معرکه با سر ولی میا با سر

خوشا بحال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخر سر روی پای مولا سر

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید
بروی چادر زهرا گذاشت سقا سر

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد
همان سری است که برده برای لیلا سر

همان سری، همان که احمد و محمود بود سر تا پا
همان سری که خداوند بود، پا تا سر

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد
پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر

میان خاک کلام خدا مقطعه شد
میان خاک، الف، الم، میم، طا، ها، سر

حروف اطهر قرآن و نعل تازه اسب
چه خوب شد که نبوده است بر بدنها سر

تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هرچه هرکه دلش خواست داد، حتی سر

جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است
جدا شده است و نیافتاده است از پا سر

صدای آیه کهف الرقیم می‌آید
بخوان، بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام
که آفتاب درآورد از کلیسا سر

عقیله، غصه و درد و گلایه را به گفت
به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر

دلم هوای حرم کرده است میدانی
دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر


برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.
فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب محرم کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا