آثار نوشتاری و اجرایی محرمبزرگسالمتن ادبی و دکلمه محرممتنیمحرممخاطبیننوع محتوا

چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا

چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا برگرفته از احادیث اهل‌بیت علیهم السلام

چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام برگرفته از احادیث اهل‌بیت علیهم السلام كه به عزاداری امام حسین علیه السلام می‌پردازد را مرور می‌كنیم.

برای دانلود متن چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام به لینک پایین صفحه مراجعه فرمایید.


* آتش عشق حسینى

قال رسول الله صلی الله علیه و آله : ان لقتل الحسین علیه السلام حرارة فى قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا.
پیامبراكرم صلی الله علیه و آله فرمود: براى شهادت حسین علیه السلام، حرارت و گرمایى در دل‌هاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى‏شود. (جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص556)

* عاشورا، روز غم

قال الرضا علیه السلام: من كان یوم عاشورا یوم مصیبته و حزنه و بكائه جعل الله عزوجل یوم القیامة یوم فرحه و سروره.
امام رضا علیه السلام فرمود : هر كس كه عاشورا، روز مصیبت و اندوه و گریه‏اش باشد، خداوند روز قیامت را براى او روز شادى و سرور قرار مى‏دهد. (بحارالانوار، ج 44، ص284)

* محرم، ماه سوگوارى

قال الرضا علیه السلام: كان ابى اذا دخل شهر المحرم لا یرى ضاحكا و كانت الكابة تغلب علیه حتى یمضى منه عشرة ایام، فاذا كان الیوم العاشر كان ذلك الیوم یوم مصیبته و حزنه و بكائه…
امام رضا علیه السلام فرمود: هر گاه ماه محرم فرا مى‏رسید، پدرم (موسى بن‏ جعفر) دیگر خندان دیده نمى‏شد و غم و افسردگى بر او غلبه مى‏یافت تا آن كه ده روز از محرم مى‏گذشت، روز دهم محرم كه مى‏شد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه پدرم بود. (امالى صدوق، ص 111)

 * چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: دیده‏هاى خندان

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: یا فاطمة! كل عین باكیة یوم القیامة الا عین بكت على مصاب الحسین فانها ضاحكة مستبشرة بنعیم الجنة.
پیامبراكرم صلی الله علیه و آله فرمود: فاطمه جان! روز قیامت هر چشمى گریان است، مگر چشمى كه در مصیبت و عزاى حسین گریسته باشد، كه آن چشم در قیامت خندان است و به نعمتهاى بهشتى مژده داده مى‏شود. (بحارالانوار،ج 44، ص293)

* سالگرد سوگ حسین علیه السلام

عن الصادق علیه السلام: نیح على الحسین بن على سنة فى كل یوم و لیلة و ثلاث سنین من الیوم الذى اصیب فیه.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: یك سال تمام، هر شب و روز بر حسین بن على علیه السلام نوحه‌خوانى شد و سه سال، در روز شهادتش سوگوارى برپا گشت. (بحارالانوار،ج 79، ص102)

* وقف برای عزادارى

قال الصادق علیه السلام: قال لى ابى: یا جعفر! اوقف لى من منالى كذا و كذا النوادب تندبنى عشر سنین بمنى ایام منى.
امام صادق علیه السلام مى‏فرماید: پدرم امام باقرعلیه السلام به من فرمود: اى جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه‌خوانان كن كه به مدت ده سال در «منا» در ایام حج، بر من نوحه‌خوانى و سوگوارى كنند. (بحارالانوار، ج 46، ص220)

* نوحه‌خوانى سنتى

عن ابى هارون المكفوف قال:
دخلت على ابى عبد الله علیه السلام فقال لى: انشدنى، فأنشدته فقال: لا، كما تنشدون و كما ترثیه عند قبره…
ابوهارون مكفوف مى‏گوید: خدمت حضرت صادق علیه السلام رسیدم. امام به من فرمود: «برایم شعر بخوان». پس برایش اشعارى خواندم. فرمود: اینطور نه، همان طور كه (براى خودتان) شعر خوانى مى‏كنید و همانگونه كه نزد قبر حضرت سیدالشهداء مرثیه می‏خوانى. (بحارالانوار، ج 44، ص287)

* پاداش شعر گفتن براى حسین علیه السلام

قال الصادق علیه السلام: ما من احد قال فى الحسین شعرا فبكى و ابكى به الا اوجب الله له الجنة و غفر له.
امام صادق علیه السلام به جعفر بن عفان فرمود: هیچ كس نیست كه درباره حسین علیه السلام شعرى بسراید و بگرید و با آن بگریاند مگر آن كه خداوند، بهشت را بر او واجب مى‏كند و او را مى‏آمرزد. (رجال شیخ طوسى، ص289)

* سرودن براى اهل‌بیت علیه السلام

قال الصادق علیه السلام: من قال فینا بیت شعر بنى الله له بیتا فى الجنة.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر كس در راه ما و براى ما یك بیت شعر بسراید، خداوند براى او خانه‏اى در بهشت، بنا مى‏كند. (وسائل الشیعه،ج 10، ص467)

* اصحاب مدح و مرثیه

قال الصادق علیه السلام: الحمد لله الذى جعل فى الناس من یفد الینا و یمدحنا و یرثى لنا.
امام صادق علیه السلام فرمود: خدا را سپاس كه در میان مردم، كسانى را قرار داد كه به سوى ما می ‏آیند و بر ما وارد میشوند و ما را مدح و مرثیه میگویند. (وسائل الشیعه، ج 10، ص469)

* شعرخوانى در ایام عزا

قال الرضا علیه السلام: یا دعبل! احب ان تنشدنى شعرا فان هذه الایام حزن كانت علینا اهل البیت علیه السلام.
امام رضا علیه السلام به دعبل (شاعر اهل بیت) فرمود: اى دعبل! دوست دارم كه برایم شعرى بسرایى و بخوانى، چرا كه این روزها (ایام عاشورا) روز اندوه و غمى است كه بر ما خاندان رفته است. (جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص567)

* مرثیه، نصرت اهل بیت علیه السلام

عن الرضا علیه السلام: یا دعبل! ارث الحسین علیه السلام فانت ناصرنا و مادحنا ما دمت حیا فلا تقصر عن نصرنا مااستطعت.
امام رضا علیه السلام فرمود: اى دعبل! براى حسین بن على علیه السلام مرثیه بگو، تو تا زنده‏اى، یاور و ستایشگر مایى، تا می‏توانى، از یارى ما كوتاهى مكن. (جامع احادیث الشیعه،ج 12، ص567)

* شیعیان همراه و همدل با ائمه علیهم السلام

قال على علیه السلام: ان الله…اختار لنا شیعة ینصروننا و یفرحون بفرحنا و یحزنون لحزننا.
على علیه السلام فرمود: خداوند براى ما، شیعیان و پیروانى برگزیده است كه ما را یارى میكنند، با خوشحالى ما خوشحال می‏شوند و در اندوه و غم ما، محزون میگردند. (غررالحكم،ج 1، ص235)

*چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: كشته اشك

قال الحسین علیه السلام: انا قتیل العبرة لا یذكرنى مؤمن الا بكى.
حسین بن على علیه السلام فرمود: من كشته اشكم. هیچ مؤمنى مرا یاد نمى‏كند مگر آن كه ـ به خاطر مصیبتهایم گریه مى‏كند. (بحارالانوار، ج 44، ص279)

* یك قطره اشك

قال الحسین علیه السلام: من دمعت عیناه فینا قطرة بوأه الله عز و جل الجنة.
حسین بن على علیه السلام فرمود: چشمان هر كس كه در مصیبتهاى ما قطره ه‏اى اشك بریزد، خداوند او را در بهشت جاى مى‏دهد. (احقاق الحق، ج 5، ص523)

* بهشت، پاداش عزادارى

قال على بن الحسین السجاد علیه السلام:
ایما مؤمن دمعت عیناه لقتل الحسین و من معه حتى یسیل على خدیه بوأه الله فى الجنة غرفا.
امام سجاد علیه السلام فرمود:
هر مؤمنى كه چشمانش براى كشته‌شدن حسین بن على علیه السلام و همراهانش اشكبار شود و اشك بر صورتش جارى شود، خداوند او را در غرفه ‏هاى بهشتى جاى میدهد. (ینابیع المودّه، ص429)

* به یاد فرزندان فاطمه (سلام الله علیها)

قال السجاد علیه السلام: انى لم اذكر مصرع بنى فاطمة الا خنقتنى لذلك عبرة.
امام سجاد علیه السلام فرمود: من هرگز شهادت فرزندان فاطمه را به یاد نیاوردم، مگر آن كه به خاطر آن، چشمانم اشكبار گشت. (بحارالانوار، ج 46، ص109)

* سوگوارى در خانه‏‌ها

قال الباقر علیه السلام:
ثم لیندب الحسین و یبكیه و یأمر من فى داره بالبكاء علیه و یقیم فى داره مصیبته باظهار الجزع علیه و یتلاقون بالبكاء بعضهم بعضا فى البیوت و لیعز بعضهم بعضا بمصاب الحسین علیه السلام.
امام باقر علیه السلام نسبت به كسانى كه در روز عاشورا نمی‏توانند به زیارت آن حضرت بروند، اینگونه دستور عزادارى دادند و فرمودند:
بر حسین علیه السلام ندبه و عزادارى و گریه كند و به اهل خانه خود دستور دهد كه بر او بگریند و در خانه‏اش با اظهار گریه و ناله بر حسین علیه السلام، مراسم عزادارى بر پا كند و یكدیگر را با گریه و تعزیت و تسلیت گویى در سوگ حسین علیه السلام در خانه ‏هایشان ملاقات كنند.
(كامل الزیارات، ص175)

* اشك على علیه السلام در سوگ شهداى كربلا

قال الباقر علیه السلام: مر على بكربلا فى اثنین من اصحابه قال: فلما مر بها ترقرقت عیناه للبكاء ثم قال: هذا مناخ ركابهم و هذا ملقى رحالهم و هیهنا تهراق دماؤهم، طوبى لك من تربة علیك تهراق دماء الأحبة.
امام باقر علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام با دو تن از یارانش از «كربلا» گذر كردند، حضرت، هنگام عبور از آنجا، چشمهایش اشك‌آلود شد، سپس فرمود: اینجا مركب‌هایشان بر زمین مى‏خوابد، اینجا محل بار افكندنشان است و اینجا خون‌هایشان ریخته مى‏شود، خوشا به حال تو اى خاكى كه خون دوستان بر روى تو ریخته مى‏شود! (بحارالانوار، ج 44، ص 258)

* اشك، حجاب دوزخ

قال الباقر علیه السلام: ما من رجل ذكرنا او ذكرنا عنده یخرج من عینیه ماء و لو مثل جناح البعوضة الا بنى الله له بیتا فى الجنة و جعل ذلك الدمع حجابا بینه و بین النار.
امام باقر علیه السلام پس از شنیدن سروده‏هاى «كمیت» درباره اهل‌بیت، گریست و سپس فرمود: هیچ كس نیست كه ما را یاد كند، یا نزد او از ما یاد شود و از چشمانش هر چند به اندازه بال پشه‏اى‏ اشك آید، مگر آن كه خداوند برایش در بهشت، خانه‏اى بنا كند و آن اشك را حجاب میان او و آتش دوزخ قرار دهد. (الغدیر، ج 2، ص202)

* بیست سال گریه

قال الصادق علیه السلام: بكى على بن الحسین علیه السلام عشرین سنة و ما وضع بین یدیه طعام الا بكى.
امام صادق علیه السلام فرمود: امام زین‌العابدین علیه السلام بیست سال (به یاد عاشورا) گریست و هرگز طعامى پیش روى او نمی‏گذاشتند، مگر این كه گریه میكرد. (بحارالانوار، ج 46، ص 108)

چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: ادب سوگوارى

قال الصادق علیه السلام: لما مات ابراهیم بن رسول الله صلی الله علیه و آله حملت عین رسول الله بالدموع ثم قال النبى صلی الله علیه و آله: تدمع العین و یحزن القلب و لا نقول ما یسخط الرب و انا بك یا ابراهیم لمحزونون.
امام صادق علیه السلام فرمود: چون ابراهیم پسر رسول خدا از دنیا رفت، چشم پیامبر پر از اشك شد. سپس پیامبرفرمود: چشم، اشكبار می‏شود و دل غمگین مى‏‌شود، ولى چیزى نمى‏گوییم كه خدا را به خشم آورد، و ما در سوگ تو اى ابراهیم اندوهناك هستیم. (بحارالانوار، ج 22، ص157)

* چشم‌هاى اشكبار

قال الصادق علیه السلام: من ذكرنا عنده ففاضت عیناه حرم الله وجهه على النار.
امام صادق علیه السلام فرمود: نزد هر كس كه از ما (و مظلومیت ما) یاد شود و چشمانش پر از اشك گردد، خداوند چهره‏اش را بر آتش دوزخ حرام مى‏كند. (بحارالانوار، ج 44، ص285)

* احیاء خط اهل‌بیت علیه السلام

قال الصادق علیه السلام: تزاوروا و تلاقوا و تذاكروا و احیوا امرنا.
امام صادق علیه السلام فرمود: به زیارت و دیدار یكدیگر بروید، با هم به سخن و مذاكره بنشینید و امر ما را ـ كنایه از حكومت و رهبرى ـ زنده كنید. (بحارالانوار، ج 71، ص352)

* مجالس حسینى

قال الصادق علیه السلام للفضیل: تجلسون و تحدثون؟ فقال: نعم، قال: ان تلك المجالس احبها فأحیوا امرنا، فرحم الله من احیى امرنا.
امام صادق علیه السلام از «فضیل» پرسید: آیا (دور هم) مى‏نشینید و حدیث و سخن مى‏گویید؟ گفت: آرى ‏فرمود: اینگونه مجالس را دوست دارم، پس امر(امامت) ما را زنده بدارید. خداى رحمت كند كسى را كه امر و راه ما را احیا كند. (وسائل الشیعه، ج 10، ص392)

* اشك‌هاى ارزشمند

قال الصادق علیه السلام: …رحم الله دمعتك، اما انك من الذین یعدون من اهل الجزع لنا و الذین یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا، اما انك سترى عند موتك حضور آبائى لك…
امام صادق علیه السلام به «مسمع» كه از سوگواران و گریه كنندگان بر عزاى حسینى بود، فرمود: خداى، اشك تو را مورد رحمت قرار دهد. آگاه باش، تو از آنانى كه از دلسوختگان ما به شمار می آیند، و از آنانى كه با شادى ما شاد میشوند و با اندوه ما غمگین میگردند. آگاه باش! تو هنگام مرگ، شاهد حضور پدرانم بر بالین خویش خواهى بود. (وسائل الشیعه، ج 10، ص397)

*چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: دل‌هاى سوخته

قال الصادق علیه السلام: اللهم…و ارحم تلك الأعین التى جرت دموعها رحمة لنا و ارحم تلك القلوب التى جزعت و احترقت لنا و ارحم الصرخة التى كانت لنا.
امام صادق علیه السلام بر سجاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت، چنین دعا مى‏كرد و می‏فرمود: خدایا…آن دیدگان را كه اشك‌هایش در راه ترحم و عاطفه بر ما جارى شده و دل‌هایى را كه به خاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله‏ هایى را كه در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده. (بحارالانوار، ج 98، ص8)

* گریه بر مظلومیت شیعه

قال الصادق علیه السلام: من دمعت عینه فینا دمعة لدم سفك لنا او حق لنا نقصناه او عرض انتهك لنا او لأحد من شیعتنا بوأه الله تعالى بها فى الجنة حقبا.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر كس كه چشمش در راه ما گریان شود، به خاطر خونى كه از ما ریخته شده است، یا حقى كه از ما گرفته‏ اند، یا آبرویى كه از ما یا یكى از شیعیان ما برده وهتك حرمت كرده‏اند، خداى متعال به همین سبب، او را در بهشت جاودان، براى ابد جاى مى‏دهد. (امالى شیخ مفید، ص175)

* ثواب بى حساب

قال الصادق علیه السلام: لكل شیى‏ء ثواب الا الدمعة فینا.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر چیزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشكى كه براى ما ریخته شود ـ كه چیزى با آن برابرى نمی‏كند و مزد بى اندازه داردـ .(جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص548)

* كوثر و اشك

قال الصادق علیه السلام: ما من عین بكت لنا الا نعمت بالنظر الى الكوثر و سقیت منه.
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ چشمى نیست كه براى ما بگرید، مگر این كه برخوردار از نعمت نگاه به «كوثر» مى‏شود و از آن سیرابش مى‏كنند. (جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص554)

*چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: گریه آسمان

عن الصادق علیه السلام: یا زرارة! ان السماء بكت على الحسین اربعین صباحا.
امام صادق علیه السلام فرمود: اى زراره! آسمان چهل روز، در سوگ حسین بن على علیه السلام گریه كرد. (جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص552)

* گریه و اندوه مطلوب

قال الصادق علیه السلام:كل الجزع و البكاء مكروه سوى الجزع و البكاء على الحسین علیه السلام.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر نالیدن و گریه‏اى مكروه است، مگر ناله و گریه بر حسین علیه السلام. (بحارالانوار، ج 45، ص313)

* پیامبر صلی الله علیه و آله و گریه بر شهید

قال الصادق علیه السلام:ان النبى لما جائته وفاة جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثة كان اذا دخل بیته كثر بكائه علیهما جدا و یقول: كانا یحدثانى و یؤانسانى فذهبا جمیعا.
امام صادق علیه السلام فرمود: وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثه به پیامبر خدا رسید، از آن پس هر گاه وارد خانه‏ مى‏شد، بر آن دو شهید به شدت می‏گریست و میفرمود : آن دو شهید، با من هم سخن و همدم و انیس بودند، و هر دو رفتند! (من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص177)

* نفس هاى تسبیح

قال الصادق علیه السلام:نفس المهموم لظلمنا تسبیح و همه لنا عبادة و كتمان سرنا جهاد فى سبیل الله. ثم قال ابو عبد الله علیه السلام: یجب ان یكتب هذا الحدیث بالذهب.
امام صادق علیه السلام فرمود: نفس كسى كه به خاطر مظلومیت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست. سپس امام صادق علیه السلام افزود: این حدیث را باید با طلانوشت! (امالى شیخ مفید، ص 338)

* فرشتگان سوگوار

قال الصادق علیه السلام: اربعة الاف ملك عند قبر الحسین علیه السلام شعث غبر یبكونه الى یوم القیامة.
امام صادق علیه السلام فرمود: 4 هزار فرشته نزد قبر سید الشهدا علیه السلام ژولیده و غبارآلود، تا روز قیامت بر آن حضرت می‏گریند. (كامل الزیارات، ص 119)

* گریه بر حسین علیه السلام

قال الرضا علیه السلام: یا ابن شبیب! ان كنت باكیا لشى‏ء فابك للحسین بن على بن ابى طالب علیه السلام فانه ذبح كما یذبح الكبش.
امام رضا علیه السلام به «ریان بن شبیب» فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر چیزى گریه می‏كنى، بر حسین بن على بن ابى طالب علیه السلام گریه كن، چرا كه او را مانند گوسفند سر بریدند. (بحارالانوار، ج 44، ص 286)

* مجالسى به یاد ائمه علیهم السلام

قال الرضا علیه السلام:من جلس مجلسا یحیى فیه امرنا لم یمت قلبه یوم تموت القلوب.
امام رضا علیه السلام فرمود: هر كس در مجلسى بنشیند كه در آن، امر (و خط و مرام ما) احیا می‏شود، دلش در روزى كه دلها می‏میرند، نمیمیرد. (بحارالانوار، ج 44، ص278)

* آثار گریستن بر حسین علیه السلام

قال الرضا علیه السلام: فعلى مثل الحسین فلیبك الباكون فان البكاء علیه یحط الذنوب العظام.
امام رضا علیه السلام فرمود: گریه كنندگان باید بر كسى همچون حسین علیه السلام گریه كنند، چرا كه گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى‏ریزد. ( بحارالانوار، ج 44، ص284)

* اشك و آمرزش گناه

قال الرضا علیه السلام: یابن شبیب! ان بكیت على الحسین علیه السلام حتى تصیر دموعك على خدیك غفر الله لك كل ذنب اذنبته صغیرا كان او كبیرا قلیلا كان او كثیرا.
امام رضا علیه السلام فرمود: اى پسر شبیب! اگر بر، حسین علیه السلام آن قدر گریه كنى كه اشك‌هایت بر چهره‏ات جارى شود، خداوند همه گناهانت را كه مرتكب شده‏اى می ‏آمرزد، كوچك باشد یا بزرگ، كم باشد یا زیاد. (امالى صدوق، ص112)

*چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا علیه السلام: همدلى با عترت

قال الرضا علیه السلام: ان سرك ان تكون معنا فى الدرجات العلى من الجنان فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا.
امام رضا علیه السلام به «ریان بن شبیب» فرمود: اگر تو را خوشحال میكند كه در درجات والاى بهشت با ما باشى، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش. (جامع احادیث الشیعه، ج 12،)

در پناه صاحب الزمان

لینک دانلود متن چهل حدیث در سوگ سیدالشهدا word
برای مشاهده تمام  مقاله های متن ادبی محرم اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده تمام مقاله های متن ادبی مناسب های مختلف اینجا کلیک کنید.
برای کسب آشنایی و اطلاعات بیشتر در مورد سیدالشهدا علیه السلام مقاله “متن ادبی محرم – شوق زیارت کربلا” را مطالعه نمایید.

image_pdfدانلود PDF این صفحه
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن