ادعیه و زیارات غدیرآثار صوتی غدیرآثار ویدیویی غدیربزرگسالسخنرانی صوتی غدیرغدیرفایل صوتیفایل ویدیوییمتنیمخاطبیننوجواننوع محتواویدیو محتوایی غدیر

ختم خطبه غدیر بخش پنجم ( همراه با شرح خطابه غدیر )

طرح ختم خطبه غدیر بخش پنجم – به همراه شرح فرازهایی از این بخش

ختم خطبه غدیر بخش پنجم به غصب خلافت و کارشکنی‌ های منافقان اشاره دارد. که پيامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: به زودی، گروهی خلافت را به پادشاهی تبدیل می‌کنند و آن را غصب می‌ نمایند. خدا غاصبان و تعدّی‌ کنندگان را لعنت کند!

و فرمودند: پیام غدیر را، همه‌ ی حاضران به غائبان و پدران به فرزندان تا روز قیامت ابلاغ نمایند. برای مشاهده متن خطبه غدیر و همچنین شرح آن به فایل های زیر مراجعه نمایید.



شرح خطبه غدیر بخش شصت و یکم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 61


فایل صوتی ختم خطبه غدیر بخش پنجم

 

متن خطبه غدیر بخش پنجم غصب خلافت و کارشکنی‌های منافقان

 

مَعاشِر النّاسِ! آمِنوا بِاللّٰهِ و رَسولِهِ، و النّورِ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ،

ای مردم! به خدا و رسول خدا و نوری كه همراه او نازل شده، ایمان بیاورید.

 

مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجوهاً فَنَرُدَّها عَلیٰ أَدْبارِها.

پیش از آنکه صورت­ هایی را محو كنیم و به پشت سرشان برگردانیم،

 

مَعاشِرَ النّاسِ! النّورُ مِنَ اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ، فِیَّ مَسْلوكٌ،

ای مردم! نور از طرف خدای عزّوجل در من قرار گرفته است،

 

ثُمَّ في عَليٍّ، ثُمَّ فِی النَّسْلِ مِنْهُ إِلَى الْقائمِ الْمَهْديِّ،

پس از من در علی و سپس در نسل او تا مهدی قائم ادامه دارد؛

 

الَّذي يَأْخُذُ بِحَقِّ اللّٰهِ و بِكُلِّ حَقٍّ هُوَ لَنا.

همان كسی كه حق خدا و تمام حقوق ما را باز می‌ستانَد.

 

لِأَنَّ اللّٰهَ عَزَّوَجَلَّ قَدْ جَعَلَنا حُجَّةً عَلَى الْمُقَصِّرينَ و الْمُعانِدينَ

زیرا خدای عزّوجل به وسیله‌ ی ما حجت را بر همه‌ ی کوتاهی‌ کنندگان، و دشمنان

 

و الْمُخالِفينَ و الْخائنينَ والْآثِمينَ والظّالِمينَ، ‌مِنْ جَميعِ الْعالَمينَ.

  و مخالفان و خائنان و بر گناهكاران و ظالمانِ جهان تمام کرده است

 

مَعاشِرَ النّاسِ! أُنْذِرُكُمْ، أَنّي رَسولُ اللّٰهِ،

ای مردم! به شما هشدار می‌ دهم! من پیامبر خدا هستم،

 

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْليَ الرُّسُلُ، أَفَإِنْ مِتُّ أَوْ قُتِلْتُ،

 پیش از من نیز پیامبرانی بوده‌ اند. اگر من از دنیا بروم یا کشته شوم،

 

انْقَلَبْتُمْ عَلى‏ أَعْقابِكُمْ؟ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى‏ عَقِبَيْهِ

آیا شما به جاهلیّت گذشته‌ ی خویش باز می‌گردید؟ هرکه به جاهلیّت گذشته‌ ی خود بازگردد،

 

  فَلَنْ يَضُرَّ اللّٰهَ شَيْئاً، و سَيَجْزِی اللّٰهُ الشّاكِرينَ.

 هرگز زیانی به خدا نمی‌ رساند  و خدا به شکرگزاران پاداش خواهد داد.

 

أَلٰا و إِنَّ عَليّاً هُوَ الْمَوْصوفُ بِالصَّبْرِ و الشُّكْرِ،

بدانید که علی تنها کسی است که به صبر و شُکر وصف شده است

 

ثُمَّ مِنْ بَعْدِهِ وُلْدي مِنْ صُلْبِهِ.

و پس از او، فرزندان من از نسل او، چنین‌ اند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! لاتَمُنّوا عَلَى اللّٰهِ إِسْلامَكُمْ،فَيَسْخَطَ عَلَيْكُمْ،

ای مردم! با اسلام آوردنتان بر خدا منّت نگذارید که بر شما غضب می‌نماید

 

فَيُصيبَكُمْ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ، إِنَّهُ لَبِالْمِرْصادِ.

و به عذابش گرفتارتان می‌سازد. بی‌ شک خداوند در کمین است.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إنَّه سَيَكونُ مِنْ بَعْدي أَئمَّةٌ

 ای مردم! پس از من امامانی می‌ آیند که

 

يَدْعونَ إِلَى النّارِ،و يَوْمَ الْقيامَةِ لايُنْصَرونَ.

 به سوی آتش دعوت می‌کنند و در روز قیامت کسی آنان را یاری نمی‌ کند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّ اللّٰهَ و أَنَا بَريئانِ مِنْهُمْ.

ای مردم! خدا از آنها بیزار است، من نیز از آنان بیزارم.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّهُمْ و أَنْصارَهُمْ و أَتْباعَهُمْ و أَشْياعَهُمْ،

ای مردم! آن امامان به همراه یاران، تابعان و پیروانشان

 

في الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النّارِ، و لَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرينَ.

در پایین‌ترین درجه‌ ی آتش‌ اند. حقا که چه بد است جایگاه متكبّران!

 

أَلٰا إِنَّهُمْ أَصْحابُ الصَّحيفَةِ، فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ في صَحيفَتِهِ.

بدانید آنان کسانی هستند که پیمان‌ نامه‌ ای نوشتند. ببینید کدام یک از شما در آن پیمان‌ نامه هستید.

 

قالَ: فَذَهَبَ عَلى النّاسِ إِلّا شِرْذِمَةً مِنْهُمْ أَمْرُ الصَّحيفَةِ.

امام باقر فرمودند: مردم نفهمیدند مسأله‌ی صحیفه چیست و پیامبر اکرم به چه کسانی اشاره می‌کنند به جز تعداد کمی که خود در آن «صحیفه­ ی ملعونه» دست داشتند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنّي أَدَعُها إِمامَةً و وِراثَةً في عَقِبي إِلىٰ يَوْمِ الْقيامَةِ،

ای مردم! من خلافتِ پس از خود را به عنوان امامت و وراثت مقامات آن، تا روز قیامت در نسل خود به امانت می‌گذارم.

 

و قَدْ بَلَّغْتُ ما أُمِرْتُ بِتَبْليغِهِ، حُجَّةً عَلىٰ كُلِّ حاضِرٍ و غائبٍ،

 من آن‌چه مأمور به رساندنش بودم، ابلاغ نمودم تا حجّت بر هر حاضر و غائب

 

و عَلىٰ كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ، وُلِدَ أَوْ لَمْ يولَدْ،

 و بر هر که شاهد بوده یا نبوده و هرکه به دنیا آمده یا نیامده، تمام شود.

 

فَلْيُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائبَ، و الْوالِدُ الْوَلَدَ، إِلَى يَوْمِ الْقيامَةِ.

باید همه‌ ی حاضران به غائبان و پدران به فرزندان تا روز قیامت ابلاغ نمایند.

 

وَ سَيَجْعَلونَها مُلْكاً و اغْتِصاباً، أَلٰا لَعَنَ اللّٰهُ الْغاصِبينَ و الْمُغْتَصِبينَ،

به زودی، گروهی خلافت را به پادشاهی تبدیل می‌کنند و آن را غصب می‌ نمایند. خدا غاصبان و تعدّی‌ کنندگان را لعنت کند!

 

و عِنْدَها سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّها الثَّقَلانِ،

 در آن هنگام، به حساب شما، جن و انس، می‌رسیم

 

فَيُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ و نُحاسٌ، فَلاتَنْتَصِرانِ.

و بر شما شراره ‏هایى از آهن و مس گداخته فرو فرستاده خواهد شد و یاری نخواهید شد.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّ اللّٰهَ عَزَّوَجَلَّ لَمْ يَكُنْ يَذَرُكُمْ عَلىٰ‏ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ،

ای مردم! خدای عزّوجل بر آن نیست که شما را به حال خود وا گذارد

 

حَتّىٰ يَميزَ الْخَبيثَ مِنَ الطَّيِّبِ، و ما كانَ اللّٰهُ ليُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ.

 تا وقتی که ناپاك را از پاك جدا کند؛ و خداوند بر آن نیست كه شما را از غیب آگاه نماید.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّهُ ما مِنْ قَرْيَةٍ إِلّا و اللّٰهُ مُهْلِكُها بِتَكْذيبِها،

ای مردم! بنابر آنچه خداوند متعال فرموده است، هیچ قوم منکِری باقی نمی‌ماند مگر اینکه خدا آن را به خاطر تکذیبش هلاک می‌کند.

 

و كَذٰلِكَ يُهْلِكُ الْقُرىٰ‏ و هيَ ظالِمَةٌ، كَما ذَكَرَ اللّٰهُ تَعالىٰ.

 او همچنین اقوام ظالم را نابود می‌نماید.

 

وَ هٰذا عَليٌّ إِمامُكُمْ و وَليُّكُمْ، و هو مَواعيدُ اللّٰهِ،

 این علی امام و مولای شماست.  این از وعده‌ های خداست

 

و اللّٰهُ يَصْدُقُ ما وَعْدَهُ.

 و خدا به آنچه وعده داده عمل می‌کند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! قَدْ ضَلَّ قَبْلَكُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلينَ،

ای مردم! پیش از شما بیشتر گذشتگان، گمراه شده ­اند

 

و اللّٰهُ لَقَدْ أَهْلَكَ الْأَوَّلينَ، و هُوَ مُهْلِكُ الْآخِرينَ.

و یقیناً خداوند آنان را هلاک کرده و آیندگان را نیز همو هلاک می‌سازد.

 

قالَ اللّٰهُ تَعالىٰ: أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلينَ، ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرينَ،

خدای متعال می‌فرماید: «مگر پیشینیان را هلاك نكردیم؟ به دنبال آنها آیندگان را نیز هلاک می‌کنیم.

 

كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمينَ، وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبين.

ما با مجرمان این چنین رفتار می­کنیم. وای بر حال تکذیب کنندگان در روز قیامت!»

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّ اللّٰهَ قَدْ أَمَرَني و نَهاني،و قَدْ أَمَرْتُ عَليّاً و نَهَيْتُهُ

 ای مردم! خدا به من امر و نهی فرموده و من نیز علی را امر و نهی کرده‌ ام.

 

 فَعَلِمَ الْأَمْرَ و النَّهْيَ مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ.

بنابراین، او از امر و نهی پروردگارش آگاهی دارد.

 

فاسْمَعوا لِأَمْرِهِ تَسْلَموا، و أَطيعوهُ تَهْتَدوا،

 پس به فرمانش گوش دهید تا سالم بمانید و از او اطاعت کنید تا راهنمایی شوید.

 

و انْتَهَوْا لِنَهْيِهِ تَرْشُدوا، و صيروا إِلىٰ مُرادِهِ،

از آنچه شما را نهی می‌کند خودداری نمایید تا به کمال برسید و به سوی خواسته‌ هایش حرکت کنید

 

و لاتَتَفَرَّقُ بِكُمُ السُّبُلُ عَنْ سَبيلِهِ.

 مبادا که بیراهه‌ ها، شما را از راه علی دور کند.

دانلود متن خطبه غدیر بخش پنجم


m=”30″]

شرح خطبه غدیر بخش پنجم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 5

 

متن شرح خطبه غدیر بخش پنجم

 

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله ربّ العالمین و صلّی الله علی محمد و آله الطّاهرین و لَعنۀ الله عَلی اَعدائِهِم اَجمَعین

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما. در ادامه شرح خطبه غدیر در جلسه پنجم به این عبارات زیبا می‌ رسیم که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

اَیُّها‌‌‌‌ النّاس مَن اَولی بِکُم مِن اَنفُسِکُم؟  قالوا: الله و رسولُه فَقال: اَلا‌!  مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلیٌّ مَولاه خطبه غدیر

شاید بگوییم یکی از بهترین قسمت های خطبه غدیر همین جمله است که همه حفظ هستیم:

(مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلیٌّ مَولاه)

مطلب اول 

پیامبر صلی الله علیه و آله در طول رسالت خودشان بسیار زیاد به شکل‌ها و مکان ها و زمان‌ های مختلف که علی ابن ابیطالب علیه السلام جانشین من است. از فرصت‌ها بسیار استفاده کردند، تا این که در روز غدیر تیر خلاصی را زدند و به طور عموم برای همه‌ مردم به این شکل که دست علی ابن ابیطالب علیه السلام را گرفتند و خطبه خواندند.

و فرمودند: این علی علیه السلام «فَهذا عَلیٌ مولاه» که فردا دوباره باز حرف پیش نیاد که کدام علی؟! شاید یک علیِ دیگری را گفتند؛ نه! همین علی ابن ابیطالب علیه السلام، مولا و سرپرست شما است.

در این جا باید دقت بشود که‌ «أیُّها النّاس مَن اَولی بِکُم مِن اَنفُسِکُم؟» چه کسی سزاوارتر است به شما از نفس خودتان؟ یعنی چی؟ یعنی آن شخص کسیت که اگر چیزی فرمود، باید اطاعت بشود از او همچون اطاعت خدا؟ حکمش تنفیذ است، اطاعت او واجب است.

در تمام مراحل حتی می‌تواند در شما تصرّف کند. در تمام این مراحل گفتند: که هست او؟ گفتند:‌ خداوند و رسولش، حالا پیغمبر صلی الله علیه و آله همان مرحله قبل را  برای علی ابن ابی طالب علیه السلام اثبات می‌کنند‌، که هرچه برای خدا و رسول صلی الله علیه و آله می‌گویید، همان برای علی ابن ابیطالب علیه السلام هم است.

 بعد سریع فرمودند که فَقال: «ألا ! مَن کُنتُ مَولاه فَهذا عَلیٌّ مَولاه». در قرآن هم داریم در سوره‌ أحزاب آیه‌ 6 که:

«اَلنَّبیُّ أولی باالمؤمنینَ مِن أنفُسِهِم.» سوره احزاب / 6

یعنی پیغمبر صلی الله علیه و آله اولویّت دارد از مؤمنین به نفس خودشان.

مطلب دوم

مطلب دوّم معنای «ولیّ» است. در این جا بسیار بحث است. عدّه‌ ای می‌گویند:‌ منظور پیغمبر صلی الله علیه و آله از «ولیّ» این است که علی ابن ابیطالب علیه السلام را دوست داشته باشیم، یاور او باشیم. در همین حد! ما می‌خواهیم در این جا بحث کنیم که این «ولی» به چه معناست؟

«ولیّ» مشترک معنوی است. یعنی یک معنای اصلی دارد و مصادیق زیادی دارد. معنای اصلی اش را باید در کتب لغت جست ‌و جو کنیم.

 آن این است که در کتاب «لِسانُ‌العَرَب» جلد ۱۵،صفحه ۴۰۷، این چنین آمده: «ولی» یعنی «ولیُّ ‌الیَتیم، ‌ألَّذی یَلی أمرَه و یَقومُ بِکِفایتِه»، یک شخصی بیاید ولایت و کفالت یک یتیم را به دست بگیرد. یعنی او را دوست دارد؟ به این معناست؟ نه! یعنی می تواند کفالت این یتیم را به دست بگیرد و کارهایش را انجام بدهد.

 «وَلیُّ المَرأه» یعنی کسی که «یَلی عَقَدَ النِّکاحُ عَلَیها» این زن را به نکاح خودش در می‌آورد «و لا‌یدعها تَستَبِدُّ بِعَقدِ النِّکاح دونه» و آن زن هم نمی تواند به نکاح کسی دیگر در بیاید، یعنی ولایت بر او دارد و بدون اجازه‌ او نمی‌تواند کاری انجام بدهد.

 در کتاب «مصباحُ المُنیر» هم همین مطلب را آورده است که به این معناست «کُلُّ مَن وَلی أمرُ عَهدٍ فَهُوَ وَلیّه» یعنی کسی که سرپرستی شخص دیگر را به عهده بگیرد. این را می‌گویند «ولی».

حالا مُعتِق و عَتیق و پسر عمّ و ناصر و مُحب و دوست، این ها می‌شود از مصادیق ولیّ، پس یک معنای کلی به دست آمد و آن چیست؟ یعنی اولویّت به تصرّف، یعنی سرپرستی، یعنی من سرپرست پسرم هستم. علاوه بر این که او را دوست دارم، سرپرستش هم هستم. می‌شود ولیّ آن شخص، یعنی کفالتش و همه‌ کارهایش به دست این شخص است.

چند نمونه مثال در توضیح “ولی”

حالا چند نمونه را مثال می‌ زنیم تا مشخص بشود. پس این که می‌گویند «عمو» (یکی از معانی ولی عمو است) خوب این عمو یک معنای اصلی دارد. یعنی سزاوارتر است به مُراعات فرزند برادرش.

دقّت کنید یعنی چون نزدیک‌ تر به او هست، اگر بین اقوام فقط عمویش برایش مانده، عمویش هست یا مثلا دایی اش هست، می‌گویند نه، عمویش از این جهت نسبت به همسایه‌ ها و اقوام دیگر برای کفالت وی سزاوارتر هست. به تصرّف نسبت به پسر برادرش سزاوارتر است.

 یکی دیگر از این معانی «دوست» است، یعنی چه؟ یعنی سزاوارتر هست. محبت دوست به دوست دیگرش تا یک شخص غریبه یا این که «فرزند» گفته اند در معنای «ولی». یعنی چه؟ یعنی فرزند سزاوارتر هست به اطاعت از پدرش تا این که یک شخص غریبه بیاید اطاعت از پدر این شخص کند.

پس شد: «ولی» یک معنای حقیقی دارد و معانی دیگرش می‌شود معانی مصداقی «ولی». فلذا آن معنای حقیقی چیست؟ تصّرف است، سزاوارتر است. یعنی امیرالمؤمنین علیه السلام از بین تمام شما سزاوارتر است که جانشین من بشود.

السّلام علیکم و رحمه الله و برکاته

شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش سیزدهم

برای مشاهده کتاب اسرار غدیر کلیک نمایید

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 13

 

متن شرح خطبه غدیر بخش سیزدهم

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران.

امام صادق علیه السلام نزدیک به ۱۲ مرتبه به روز غدیر احتجاج کردند و نام بردند، یکی از آن موارد در کتاب اثبات الهداۀ، جلد 3، صفحه ۱۷۱ است که سؤال می کنند از امام صادق علیه السلام در مورد این آیه که:

«یَعْرِفُونَ نِعْمَتَ الله ثُمَّ یُنکِرُونَهَا » کتاب اثبات الهداۀ، جلد 3، صفحه ۱۷۱

مراد از این نعمت خدایی که شناختند آن را و سپس انکارش کردن چیست؟ حضرت فرمودند: «یعرفونها یوم الغدیر و  ینکرونها یوم السقیفة!» آن نعمت الهی را متوجه شدند، شناختند و به تمام تفاسیرش شناختند. نه این که فقط علم داشته باشند، تا همین حد، نه! در روز غدیر نعمت خدا را شناختند. «و ینکرونها یوم السقیفه» و در روز سقیفه هم این نعمت الهی را منکر شدند.

در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام داریم؛ مردم درباره غدیر خودشان را به غفلت زده اند. امروز باید متوجه این امر باشیم که نکند این صحبت و این حدیث از امام صادق علیه السلام در مورد ما هم صدق کند که مهم نباشد برای ما بحث غدیر، عید غدیر و به فرزندانمان آموزش ندهیم.

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «و یبلغ الحاضر الغائب»، یعنی این که حاضران به غائبین برسانند. این که پدران به فرزندان برسانند، این بحث وجوب را می رساند که باید به فرزندانمان، به همسایه ها، به دوستان، به آشنایان به شکل های مختلف، از راه های مختلف به تمام جهان برسانیم.

 پس بیاییم و کاری انجام دهیم، قدمی برداریم در مورد غدیر. کتابی معرفی می کنم که بسیار زیبا هست و تأکید می کنم که آن را حتما مطالعه کنید. کتابی هست به نام اسرار غدیر که مولف آن آقای حجت الاسلام محمد باقر انصاری هستند.

کتاب هم در لینکی که داده می شود، هم PDF آن موجود است و هم قابل خرید است که متوجه شویم غدیر چه اتفاقاتی افتاد و چه چیزهایی به ما می آموزد.

معنای وال من والاه!

در ادامه خطبه، می رسیم به این فراز زیبا از حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم:

«اللّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ واخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ» خطبه غدیر

چهار کلمه مهم در این عبارت وجود دارد که فقط به یک کلمه آن می پردازیم: اللهم وال من والاه.

 وال از ولیّ گرفته می شود. ولیّ به معنای سرپرستی هست اما مصادیق بسیاری دارد، یکی از مصادیق دیگر آن قرب هست، یعنی نزدیک. کسی که نزدیکتر به منِ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هست، او سزاوار به جانشینی من هست.

چون از همه جهت به من نزدیک هست، از جهت علم از جهت عمل از جهت اعتقادات، از هر جهتی که حساب کنید، به من نزدیکتر است. پس او شایسته جانشینی من است.

یکی دیگر از معانی ولیّ یعنی پشت سر هم بیاید، بدون این که فاصله ای باشد و این که رابطه ای هم بین این دو  وجود داشته باشد. در کتاب التحقیق آمده: «هو وقوع شیء وراء شیء مع رابطۀ بینهما» رابطه ای بین دو تا چیز که پشت سر هم بیاید، در حالی که هیچ فاصله ای هم بین آن دو نباشد. به این هم می گویند ولیّ.

در این جا پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دعا می فرمایند: خدایا وال من والاه، کسی که علی ابن ابیطالب علیه السلام را به عنوان سرپرست و آقای خودش قبول می کند، تو هم سرپرست او باش. تو هم نزدیکتر به او باش، یعنی چی؟

یعنی اگر کسی علی ابن ابی طالب علیه السلام را به عنوان سرپرست و جانشین بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم قبول نکند، خداوند تبارک و تعالی هم از او روی برمی گرداند. اگر می خواهیم خداوند به ما نگاه کند، تقرب پیدا کنیم به خدا، باید علی ابن ابیطالب علیه السلام را به عنوان ولیّ قرار بدهیم تا به این وسیله ما هم بتوانیم به خدا نزدیک بشویم.

خدا برای کسی که علی ابن ابیطالب علیه السلام را بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بدون فاصله به عنوان جانشین قبول می کند، سرپرست می شود. اگر این چنین نباشد، دیگر امکان ندارد که خداوند سرپرست او بشود. (او را به حال خود رها می کند)

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته

شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش بیست و یکم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 21

متن شرح خطبه غدیر بخش بیست و یکم

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. در ادامه شرح خطبه غدیر به این فراز می رسیم که وجود نازنین رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند:

«اللّهُمَّ والِ مَنْ والاه و عادِ مَنْ عاداه وَانْصُر مَنْ نَصَرَه وَاخْذُل مَنْ خَذَلَه.»

در جلسه‌ قبل در مورد «والِ مَنْ والاه» صحبت کردیم. از این جلسه در مورد جمله‌ بعد که فرمودند: «عادِ مَنْ عاداه» سخن می ‌گوییم. «عادِ» در مقابل «مُوالات» و «مُعادات» است، هم چنین که در مقابل «حُب»، «بُغض» قرار می‌ گیرد.

در لغت، در کتاب «معجم مقاییس اللُّغه» این چنین آمده‌ است که «عاد» یعنی: یَدُّلُّ عَلی تَجاوُزِ فِی الشِّئ، تجاوز در حقوق دیگران. اگر کاری حق من نباشد، مثلاً در رانندگی حق تقدّم با من نبوده و با شخص دیگری باشد، من حق تقدّم آن شخص را گرفتم. می‌گویند «عاد» یعنی تو دشمنی کردی با او، لذا دشمنی به معنای عُرفی او است. عُرفی «عاد» را دشمنی می ‌گویند، چرا؟ چون تجاوز کرده به حقوق بقیه.

چند نمونه مثال بزنم

مثلاً در جایی که تخصّص او نبوده، آمده و حرف زده. در جایی و مجلسی که نباید برود، رفته است یا این که کاری را که نباید انجام دهد، انجام داده‌ است. به یک معنا (ضرب المثل معروف) می‌ گویند: پایش را از گلیم خودش بیشتر دراز کرده، یعنی از حقوق خودش تجاوز کرده. حق او این کار نبوده و او بیشتر انجام داده. این را در لغت می‌گویند: «عاد».

حالا در این جا رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ دعا می ‌فرمایند: «خدایا! دشمن باش با کسی که خواسته باشد حقّ علی ابن ابیطالب علیه السلام را بگیرد ـ حقّ امیرالمؤمنین علیه السلام، جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله است.

هرکسی می ‌خواهد از این حق تجاوز کند، می ‌خواهد به نام خودش غصب کند، به نام خودش تمام کند، خدایا تو هم حقّت را از او بگیر.» این دعا و نفرینی هست که رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ در مورد عده ‌ای می‌ کنند که بعد از خودشان نمی ‌گذارند که امیرالمؤمنین علیه السلام به جای پیغمبر صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بنشینند.

در ادامه‌ می‌ فرمایند: «وَانْصُر مَنْ نَصَرَه». «نَصَرَه» اصلی است که دلالت می‌کند بر إتیان (نظیر چیزی را آوردن) نیکی، انجام دادن آن خیر و نیکی، این را می‌گویند «نَصَرَه» لذا به آن می‌گویند: «یاری کردن، یاری بر کار خیر انجام دادن». عَوْنُ المَظلوم (در کتاب العِین آمده است) یعنی یاری کردن و کمک کار شخصی که مظلوم واقع شده‌ است.

أعانَۀ فی قِبالِ المُخالِفْ یعنی کمک در مقابل مخالف، شخصی مظلوم واقع شده است. من بروم و از او دفاع کنم، چرا؟ چون در مقابلش یکی مخالف با او ایستاده است. به این شخص کمک کنم، این را می‌گویند: «نَصْر».

تذکر

امروزه بیشتر مؤسسات و دنیا را ببینید. فضاهای مجازی، تلویزیون ‌ها، ماهواره ‌ها، رادیو‌ها به شکل‌ های مختلف دارند با امیرالمؤمنین علی علیه ‌السلام دشمنی می‌ کنند. می‌ خواهند کاری کنند که اسمی از شیعه نماند. می‌ خواهند کاری کنند که غدیر از بین برود، به شکل ‌های مختلف.

بیایید ما در این زمان یاری کننده علی ابن ابیطالب علیه السلام باشیم. اگر می ‌خواهیم در مقابل خداوند و در پیشگاه پروردگار سربلند باشیم، اگر می‌ خواهیم دعای رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ برای ما به اجابت برسد، باید علی ابن ابیطالب علیه ‌السلام را یاری کنیم.

تا موقعی (لحظه ای) که عمر هست، تا روز قیامت نشده که «یوم الحسرۀ» باشد که انگشتانمان را به دندان بگیریم و پشیمان باشیم از عمرمان، برای امیرالمؤمنین علیه السلام کاری کنیم. نگوییم که امروزه نمی ‌شود کار کرد، نه! همین امروز تصمیم بگیریم برای علی ابن ابیطالب علیه السلام قدمی برداریم.

امسال غدیرمان با سال‌ های قبل متفاوت باشد. با تربیت فرزند، با حتّی یک شاخه گل، با هدیه دادن، با شیرینی و شربت، به شکل ‌های مختلف؛ حتّی با زدن یک پرچم کوچک بر در منزلمان یا بر ماشین مان. به شکل ‌های مختلف یک حدیث فرستادن از فضائل غدیر، بیاییم غدیر را احیاء کنیم برای امیرالمؤمنین علیه‌ السلام. اگر ان شاء الله چنین کنیم، نصرت علی ابن ابیطالب علیه ‌السلام را انجام داده ‌ایم.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.


شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش بیست و نهم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 29

متن شرح خطبه غدیر بخش بیست و نهم

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

 

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. میلاد با سعادت السلطان ابا الحسن، علی بن موسی الرضا علیه آلاف تحیة و ثنا را خدمت حضرت ولی عصر ارواحنا فداه و تمام محبین و شیعیان ایشان تبریک و تهنیت عرض می کنم.

حدیثی را از امام رضا علیه السلام در اهمیت روز غدیر می خوانیم که این حدیث هم طولانی است، هم بسیار مطلب دارد که به ما نشان می دهد که غدیر تا چه اندازه اهمیت دارد.

إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ إِلَى اللَّهِ كَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَى خِدْرِهَا قِيلَ مَا هَذِهِ الْأَيَّامُ قَالَ يَوْمُ الْأَضْحَى وَ يَوْمُ الْفِطْرِ وَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ يَوْمُ الْغَدِيرِ وَ إِنَّ يَوْمَ الْغَدِيرِ بَيْنَ الْأَضْحَى وَ الْفِطْرِ وَ الْجُمُعَةِ كَالْقَمَرِ بَيْنَ الْكَوَاكِبِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِی نَجَا فِيهِ إِبْرَاهِيمُ الْخَلِيلُ مِنَ النَّارِ فَصَامَهُ شُكْراً لِلَّهِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِی أَكْمَلَ اللَّهُ بِهِ الدِّينَ فِی إِقَامَةِ النَّبِيِّ ع عَلِيّاً أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَماً وَ أَبَانَ فَضِيلَتَهُ وَ وِصَاءَتَهُ فَصَامَ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَ إِنَّهُ لَيَوْمُ الْكَمَالِ وَ يَوْمُ مَرْغَمَةِ الشَّيْطَانِ وَ يَوْمُ تُقْبَلُ أَعْمَالُ الشِّيعَةِ (…) وَ هُوَ يَوْمُ التَّهْنِيَةِ يُهَنِّی بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَإِذَا لَقِيَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ ع وَ هُوَ يَوْمُ التَّبَسُّمِ فِی وُجُوهِ النَّاسِ مِنْ أَهْلِ الْإِيمَانِ فَمَنْ تَبَسَّمَ فِی وَجْهِ أَخِيهِ يَوْمَ الْغَدِيرِ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِالرَّحْمَةِ وَ قَضَى لَهُ أَلْفَ حَاجَةٍ وَ بَنَى لَهُ قَصْراً فِی الْجَنَّةِ مِنْ دُرَّةٍ بَيْضَاءَ وَ نَضَّرَ وَجْهَهُ وَ هُوَ يَوْمُ الزِّينَةِ فَمَنْ تَزَيَّنَ لِيَوْمِ الْغَدِيرِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ كُلَّ خَطِيئَةٍ عَمِلَهَا صَغِيرَةً أَوْ كَبِيرَةً وَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ مَلَائِكَةً يَكْتُبُونَ لَهُ الْحَسَنَاتِ وَ يَرْفَعُونَ لَهُ الدَّرَجَاتِ إِلَى قَابِلِ مِثْلِ ذَلِكَ الْيَوْم …

امام رضا علیه السلام فرمودند: چهار روز است که در روز قیامت، با سرعت به سمت پروردگار می روند. یَوْمُ الْأَضْحَى روز قربان، روز فطر، روز جمعه و روز غدیر بعد فرمودند: وَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ روز غدیر نسبت به عید قربان و روز جمعه و عید فطر مانند قمر بین کواکب است. مانند ماه بین ستارگان که وقتی که ماه وجود دارد، ستاره ها چقدر جلوه دارند و دیده می شوند و در واقع ستارگان در مقابلش چیزی حساب نمی شوند از جهت نورانیت.

بعد فرمودند: هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی نَجَا فِیهِ إِبْرَاهِیمُ الْخَلِیلُ مِنَ النَّارِ این روز، روزی است که حضرت ابراهیم علیه السلام از آتشی که نمرود برای آن حضرت آماده کرده بود، نجات پیدا کرد.

بعد فرمودند: وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أَکْمَلَ اللَّهُ بِهِ الدِّینَ فِی إِقَامَةِ النَّبِیِّ صلی الله علیه و اله عَلِیّاً أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ و امروز روزی است که خداوند دینش را کامل کرد. وقتی که پیغمبر صلی الله علیه و آله امیرالمؤمنین علیه السلام را به عنوان علم انتخاب کرد و امروز روزی استستشتخاب کردشبرای اونونث مخاطب است. غایب ون یا ت می شود مخاطب. دو فعل ساخته می شود.کنیم. ل تلفظ می نمایند. که فریاد شیطان بلند شد.

بعد فرمودند امروز روزی است که جبرئیل کرسی و صندلی در بیت المعمور می گذارد و می نشیند و تَجْتَمِعُ إِلَیْهِ الْمَلَائِکَةُ و تمام ملائکه مِنْ جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ از همه سماوات و آسمان دور او جمع می شوند و ثنا و خوبی برای رسول الله صلی الله علیه و آله می گویند.

وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِشِیعَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ و استغفار می کنند برای شیعیان امیرالمؤمنین علیه السلام وَ مُحِبِّیهِمْ وَ هُوَ یَوْمُ التَّبَسُّمِ فِی وُجُوهِ النَّاسِ تبسم کنید، اگر کسی تبسم کند برای مردم از اهل ایمان، دراین روز خداوند در روز قیامت از در رحمت به او نگاه می کند.

 بعد فرمودند: وَ هُوَ یَوْمُ الزِّینَةِ کسی که زینت ببخشد خودش را، لباس نو بپوشد (چقدر خوب است که این کار را یاد بگیریم)، در عید غدیر به فرزندانمان لباس نو بپوشانیم. کسی که امروز روز زینت او باشد، برای او فَمَنْ تَزَیَّنَ لِیَوْمِ الْغَدِیرِ غَفَرَ اللَّهُ خدا می بخشد تمام گناهان او را صَغِیرَةً أَوْ کَبِیرَةً کوچک باشد یا بزرگ، وَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَیْهِ مَلَائِکَةً و مبعوث می کنند به سوی او ملائکه ای که بنویسند حسنات و درجات او را و بالا ببرند تا سال آینده. فَإِنْ مَاتَ اگر بمیرد، شهید مرده است. اگر زنده باشد، سعید و سعادتمند زندگی می کند.

و یک بحث هم اطعام است، مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً یک مؤمن را اگر انسان در روز غدیر اطعام بدهد، کَمَنْ أَطْعَمَ جَمِیعَ الْأَنْبِیَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ مانند این است که تمام انبیا، 124 هزار پیغمبر صلی الله علیه و آله و تمام صدقین را اطعام داده است. کتاب اعمال اقبال سید بن طاووس جلد اول، صفحه 465.

در ادامه شرح خطبه غدیر می رسیم به این جا که:

مَعاشِرَالنّاسِ، النُّورُ مِنَ الله مَسْلوکٌ فِیَّ ثُمَّ فی عَلِی خطبه غدیر

فراز قبل از این در جلسات 7 و 15 و 23 گذشت. در این جا رسول الله صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ می فرمایند: نور من آن نور خاصی است که خداوند تبارک و تعالی به من عنایت کرده است. و همین نور به امیرالمؤمنین علیه السلام می رسد و سپس به نسل او خواهد رسید.

این جا اشاره به خلقت نورانیت حضرت دارد در کتاب مرآۀ العقول جلد 2، صفحه 349. در آنجا آمده است: اوّل ما خلق الله نوری

اولین مخلوقی که خداوند خلق کرده است، نور رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ می باشد. سپس همین نور می رود برای امیرالمؤمنین علیه السلام و نسل علی بن ابیطالب تا حضرت مهدی سلام الله علیه.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش سی و هفتم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 37

شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش چهل و پنجم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 45

شرح خطبه غدیر ادامه بخش پنجم

شرح خطبه غدیر بخش پنجاه و سوم

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 53

 



برای مشاهده و مطالعه بیشتر در مورد امیرالمؤمنین علیه السلام و غدیر می توانید به لینک فهرست مطالب غدیر مراجعه نمایید.
فهرست غدیر

 

برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.
فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب محرم کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا