ادعیه و زیارات غدیرآثار صوتی غدیرآثار ویدیویی غدیربزرگسالسخنرانی صوتی غدیرغدیرفایل صوتیفایل ویدیوییمتنیمخاطبیننوجواننوع محتواویدیو محتوایی غدیر

ختم خطبه غدیر بخش چهارم ( همراه با شرح خطابه غدیر )

طرح ختم خطبه غدیر بخش چهارم – به همراه شرح فرازهایی از این بخش

خطبه غدیر بخش چهارم در مورد بلند کردن و معرّفی امیرالمؤمنین علیه السلام و تأکید بر مسأله‌ ی امامت اشاره دارد. و پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: به خدا قسم سوره‌ ی «والعصر» فقط درباره‌ ی علی علیه السلام نازل شده است. برای مشاهده متن و شرح خطبه غدیر بخش چهارم به فایل های زیر مراجعه نمایید.


فایل صوتی خطبه غدیر بخش چهارم

 

متن خطبه غدیر بخش چهارم بلند کردن و معرّفی امیرالمؤمنین علیه السلام

 

ثُمَّ ضَرَبَ بيدِهِ عَلىٰ عَضُدِهِ فَرَفَعَهُ  و كانَ مُنْذُ أَوَّلِ ما صَعِدَ رَسولُ اللّٰهِ 

در این هنگام پیامبراکرم بازوی امیرالمؤمنین را از ابتدا در کنار ایشان ایستاده بودند، گرفته و بلند كردند

 

شالَ عَليّاً حَتَّى صارَتْ رِجْلُهُ مَعَ رُكْبَةِ رَسولِ اللّٰهِ،

که آن قدر بالا آوردند که پای آن حضرت به زانوی پیامبر رسید.

 

ثُمَّ قالَ:مَعاشِرَ النّاسِ! هَذا عَليٌّ، أَخي و وَصِيّي،

سپس فرمودند: ای مردم! این علی برادر و وصیّ من می‌ باشد

 

و واعي عِلْمي، و خَليفَتي عَلىٰ أُمَّتي،

 و علم مرا فراگرفته است. او خلیفه‌ ی من در میان امّتم و جانشین من

 

و عَلىٰ تَفْسيرِ كِتابِ اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ.

 در تفسیر كتاب خداست.

 

و الدّاعي إِلَيْهِ، و الْعامِلُ بِما يَرْضاهُ،

او به سوی قرآن دعوت می‌نماید و به آنچه خدا راضی است عمل می‌ کند

 

و الْمُحارِبُ لِأَعْدائِهِ، و الْمُوالي عَلىٰ طاعَتِهِ،

او با دشمنان خدا می‌ جنگد، او در راه اطاعت خدا یاری می‌ نماید

 

و النّاهي عَنْ مَعْصيتِهِ، خَليفَةُ رَسولِ اللّٰهِ،

 و از معصیتِ او باز می‌دارد.  علی خلیفه‌ ی رسول خدا

 

و أَميرُالْمُؤْمِنينَ، و الْإِمامُ الْهادي،

 و امیر مؤمنان و امام هدایتگر است

 

و قاتِلُ النّاكِثينَ و الْقاسِطينَ و الْمارِقينَ.

او قاتل پیمان شكنان، ستم پیشگان و منحرفان است.

 

بِأَمْرِ اللّٰهِ أَقولُ ما يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ‏،بِأَمْرِ رَبّي أَقولُ

من به دستور خدا می‌گویم: «سخن، نزد من دگرگون نمى ‏گردد.» به فرمان پروردگارم می‌گویم:

 

 «اللّٰهُمَّ والِ مَنْ والاهُ، و عادِ مَنْ عاداهُ،

«خدایا! كسی كه علی را دوست می‌دارد، دوست بدار و كسی كه با علی دشمنی می‌كند دشمن بدار.

 

و الْعَنْ مَنْ أَنْكَرَهُ، و اغْضَبْ عَلىٰ مَنْ جَحَدَ حَقَّهُ».

 آن که او را نمی‌پذیرد، لعنت كن و بر كسی كه حق او را انكار می‌نماید، غضب نما.»

 

اللّٰهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ عَلَيَّ أَنَّ الْإِمامَةَ بَعدی لِعَليٍّ وَليِّكَ،

خدایا! تو بر من نازل فرمودی که امامت بعد از من برای ولیّت، علی، می‌ باشد.

 

عِنْدَ تِبْياني ذٰلِكَ و نَصْبي إِيّاهُ، بِما أَكْمَلْتَ لِعِبادِكَ مِنْ دينِهِمْ،

 هنگامی که من این را بیان کردم و او را به امامت منصوب نمودم، بر من نازل فرمودی که دین بندگانت را کامل نموده

 

و أَتْمَمْتَ عَلَيْهِمْ بِنِعْمَتِكَ، و رَضيتَ لَهُمُ الْإِسْلامَ ديناً.

 و نعمتت را بر آنها تمام کردی و راضی شدی که اسلام دین آنان باشد.

 

فَقُلْتَ:وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ،

سپس فرمودی: «هرکه دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از او پذیرفته نمی‌شود

 

و هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ

و در آخرت از زیانكاران است.»

 

إِنّي أُشْهِدُكَ، و كَفىٰ بِكَ شَهيداً، أَنّي قَدْ بَلَّغْتُ.

خدایا! من تو را گواه می‌گیرم كه رسالتت را ابلاغ نمودم؛ و تو برای گواه بودن کافی هستی.

خطبه غدیر بخش چهارم  تأکید بر مسأله‌ی امامت

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّما أَكْمَلَ اللّٰهُ عَزَّوَجَلَّ دينَكُمْ بِإِمامَتِهِ،

ای مردم! خدا دینتان را تنها با امامت علی كامل نمود.

 

فَمَنْ لَمْ ياتَمَّ بِهِ و بِمَنْ يَقومُ مَقامَهُ مِنْ وُلْدي مِنْ صُلْبِهِ،

کسانی که امامت او و فرزندان من از نسل او را

 

إِلَى يَوْمِ الْقيامَةِ و الْعَرْضِ عَلَى اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ،

 که تا روز قیامت و وارد شدن بر خدای عزّوجل جانشین وی خواهند بود

 

فأولٰئكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ و في النّارِ هُمْ خالِدونَ،

 نپذیرند، تمام اعمالشان از بین می‌رود و برای همیشه در آتش جهنم باقی می‌مانند؛

 

لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ و لا هُمْ يُنْظَرونَ.

 از عذابشان کاسته نمی‌شود و به آنها مهلتی داده نمی‌شود.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! هَذا عَليٌّ أَنْصَرُكُمْ لي، و أَحَقُّكُمْ بي،

ای مردم! این علی بیش از همه‌ ی شما مرا یاری می‌ کند.  او شایسته‌ ترین

 

و أَقْرَبُكُمْ إِلَيَّ، و أَعَزُّكُمْ عَلَيَّ، و اللّٰهُ عَزَّوَجَلَّ و أَنَا عَنْهُ راضيانِ،

 و نزدیك‌ ترین شما نسبت به من می‌باشد و از همه‌ ی شما برایم عزیرتر است. خداوند عزّوجل و من از او راضی هستیم.

 

و ما نَزَلَتْ آيَةُ رِضىً إِلّا فيهِ، و ما خاطَبَ اللّٰهُ الَّذينَ آمَنوا إِلّا بَدَأَ بِهِ،

 تمام آیات رضایت، تنها درباره‌ی علی نازل شده است و خدا با مؤمنان سخن نگفته، مگر آنکه از او آغاز نموده است.

 

وَ لانَزَلَتْ آيَةُ مَدْحٍ في الْقُرْآنِ إِلّا فيهِ،

 هیچ آیه‌ ای كه خدا در آن گروهی را ستوده باشد، نازل نشده مگر درباره‌ ی علی

 

و لاشَهِدَ اللّٰهُ بِالْجَنَّةِ،في   هَلْ أَتىٰ‏ عَلَى الْإِنْسانِ إِلّا لَهُ،

خداوند در سوره‌ ی «هل أتی» برای کسی جز او شهادت به بهشت نداده

 

 و لا أَنْزَلَها في سِواهُ، و لامَدَحَ بِها غَيْرَهُ.

و این سوره را تنها درباره‌ ی او نازل فرموده و با آن فقط او را ستوده است.

مَعاشِرَ النّاسِ! هُوَ ناصِرُ دينِ اللّٰهِ، و الْمُجادِلُ عَنْ رَسولِ اللّٰهِ،

ای مردم! علی یاور دین خدا و مدافع رسول خدا ست.

 

و هُوَ التَّقيُّ النَّقيُّ الْهادِی الْمَهْدي نَبِيُّكُمْ خَيْرُ نَبيٍّ،

او پرهیزكار، پاكیزه، هدایت‌ گر و هدایت‌ شده است. پیامبر شما بهترین پیامبر

 

  و وَصِيُّكُمْ خَيْرُ وَصيٍّ، و بَنوهُ خَيْرُ الْأَوْصياءِ.

 و وصیّ او بهترین وصی است و فرزندان او بهترین اوصیا هستند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! ذُرّيةُ كُلِّ نَبيٍّ مِنْ صُلْبِهِ، و ذُرّيَّتي مِنْ صُلْبِ عَليٍّ.

ای مردم! فرزندان هر پیامبری از نسل خود اوست ولی فرزندان من از نسل علی، می­باشند.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! إِنَّ إِبْليسَ أَخْرَجَ آدَمَ مِنَ الْجَنَّةِ بِالْحَسَدِ،

ای مردم! ابلیس حضرت آدم را به وسیله‌ ی حسادت از بهشت بیرون کرد،

 

فَلا تَحْسُدوهُ، فَتَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ، و تَزِلَّ أَقْدامُكُمْ.

پس نسبت به علی حسد نورزید كه اعمالتان از بین می‌رود و قدم‌هایتان متزلزل می‌شود.

 

فَإِنَّ آدَمَ أُهْبِطَ إِلَى الْأَرْضِ لِخَطيئَةٍ واحِدَةٍ،و هو صَفْوَةُ اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ،

حضرت آدم، که برگزیده‌ ی خدای عزّوجل بود، به خاطر یك خطا از بهشت به زمین فرود آمد،

 

  و كَيْفَ بِكُمْ و أَنْتُمْ أَنْتُمْ، و مِنْكُمْ أَعْداءُ اللّٰهِ؟

وضع شما چگونه خواهد بود که جایگاه خود را دارید و بعضی از شما دشمن خدایید؟

 

 إِنَّهُ لايُبْغِضُ عَليّاً إِلّا شَقيٌّ، و لايَتَوالىٰ عَليّاً إِلّا تَقيٌّ،

غیر از شقاوتمند، کسی از علی نفرت ندارد و جز پرهیزکار، از او پیروی نمی‌كند

 

 و لايُؤْمِنُ بِهِ إِلّا مُؤْمِنٌ مُخْلِصٌ.

و جز مؤمنِ با اخلاص، به او ایمان نمی‌ آورد.

 

و في عَليٍّ و اللّٰهِ نَزَلَتْ سورَةُ «والْعَصْرِ»:

به خدا قسم سوره‌ی «والعصر» فقط درباره‌ی علی نازل شده است:

 

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ،

 «به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان؛

 

وَ الْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي‏ خُسْرٍ،

سوگند به عصر! بی‌شک تمامی انسان ها در خسران و زیان‌ اند.

 

إِلاَّ الَّذينَ آمَنوا و عَمِلوا الصّالِحاتِ

 مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام دهند؛

 

و تَواصَوْا بِالْحَقِّ و تَواصَوْا بِالصَّبْر

و یکدیگر را به حق و صبر توصیه نمایند.»

 

مَعاشِرَ النّاسِ! قَدْ إسْتَشْهَدْتُ اللّٰهَ وَبَلَّغَتْكُمْ رِسالَتي،

ای مردم! خدا را شاهد گرفتم و رسالتم را به شما ابلاغ نمودم.

 

و ما عَلَى الرَّسولِ إِلّا الْبَلاغُ الْمُبينُ.‏

جز ابلاغ آشكار، وظیفه‌ ی دیگری بر عهده‌ ی پیامبر نیست.

 

مَعاشِرَ النّاسِ! اتَّقوا اللّٰهَ حَقَّ تُقاتِهِ،

ای مردم! آن گونه كه شایسته است تقوای خدا را پیشه کنید

 

و لاتَموتُنَّ إِلّا و أَنْتُمْ مُسْلِمونَ.

 و جز در حال مسلمانی از دنیا نروید.

برای دانلود متن خطبه غدیر بخش چهارم کلیک کنید.


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 1

فایل صوتی شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 1

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 1

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین

با عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما. می رسیم به این بیانات وجود نازنین پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم که فرمودند:

مَعاشِرَالنّاسِ، إِنَّهُ إِمامٌ مِنَ الله، وَلَنْ یتُوبَ الله عَلی أَحَدٍ أَنْکرَ وِلایتَهُ وَلَنْ یغْفِرَ لَهُ، حَتْماً عَلَی الله أَنْ یفْعَلَ ذلِک بِمَنْ خالَفَ أَمْرَهُ خطبه غدیر

ای مردم بدانید که إِنَّهُ یعنی این که علی بن ابی طالب امام از طرف خداوند تبارک و تعالی است.

معنای امام چیست؟

امام در لغت در لسان العرب این چنین آمده است که امام یعنی رئیس القوم و اصل قوم. اگر دین ما و دین اسلام اصلش امام شد و تمام جزئیات دین به دست خدا است و از طرف خدا به رسول خدا وحی می شود و به مردم ابلاغ می کند، پس باید مهمترین قسمت دین که امامت هست هم از سمت خدا باشد.

اگر همه احکام از سمت خدا است، این هم یکی از آن احکام بلکه رئیس و بالاترین و میزان و اصل تمام دین می شود امام. اگر این چنین شد، پس باید امام هم از طرف خداوند انتخاب بشود.

 لذا در زیارت غدیریه امیرالمؤمنین علی علیه السلام این چنین می خوانیم که امام هادی علیه السلام به ما یاد دادند. حضرت فرمودند: این چنین بگوییم که: السَّلامُ عَلَيْكَ يَا دِينَ اللَّهِ الْقَوِيمَ سلام بر تو ای دین خدا. یعنی تمام دین و اصل دین و پایه دین و میزان دین علی بن ابی طالب صلوات الله و سلام علیه می‌ باشد.

  لفظ امام هم که به اهل بیت علیهم السلام فرمودند، خود امام صادق علیه السلام در کتاب تفسیر عیاشی، جلد 1 صفحه ۵۸ این چنین می آورد که حضرت فرمودند: “لو علم الله أن اسما أفضل منه لسمانا” به اگر خداوند می‌دانست بهترین و با فضیلت ترین اسم باشد.

آن را برای ما انتخاب می کرد و آن چه بود؟ امام بوده است، اگر بالاتر از این اسم بود، حتما آن را برای ما انتخاب می کرد. پس امام بالاترین لفظی هستش که می توانیم به حجت خدا بگوییم.

امامت بالاترین مقام در نزد پروردگار

مطلب بعدی در مورد این هست که امام فرمود “اِنَّهُ اِمامٌ مِنَ اللّه” بالاترین مقام هست در نزد پروردگار!

مرحوم کلینی در کافی شریف جلد 1 صفحه ۱۷۵ حدیثی می‌آورند که زید شحام می گوید: شنیدم از امام صادق علیه السلام که حضرت فرمودند: خداوند تبارک و تعالی اِتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ عَبْداً حضرت ابراهیم علیه السلام را عبد خودش انتخاب کرد.

قبل أَنْ يَتَّخِذَهُ نَبِيّاً قبل از این که نبوت را به او بدهد؛ پس اول عبد بود. بعد فرمودند که او را نبی کرد قبل از این که او را رسول کند. پس شد عبد بعد نبی. وَ إِنَّ اَللَّهَ اِتَّخَذَهُ رَسُولاً قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَهُ خَلِيلاً قبل از این که او را خلیل کند، رسول خودش انتخاب کرد، پس شد عبد، نبی، رسول بعد خلیل.

 سپس فرمودند: وَ إِنَّ اَللَّهَ اِتَّخَذَهُ خَلِيلاً قَبْلَ أَنْ يَجْعَلَهُ إِمَاماً و او را خلیل قرار داد قبل از این که او را امام قرار بدهد. بعد فرمودند: فَلَمَّا جَمَعَ لَهُ اَلْأَشْيَاءَ وقتی تمام این ها را دارا شد، حضرت ابراهیم علیه السلام یعنی عبد بعد نبی بعد رسول بعد خلیل، وقتی تمام این ها را دارا شد، در این جا بود که خداوند او را امام قرار داد.

إِنِّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً پس این امامت بالاترین مقامی است که خداوند به شخصی عنایت می کند. (تو پرانتر عرض بدارم که امامتی که حضرت ابراهیم علیه السلام دارد، با امامتی که امیرالمؤمنین علیه السلام دارد، بسیار متفاوت است که این را برای وقت خودش خواهم گفت.)

توبه منکر ولایت امیرالمومنین مورد قبول واقع نمی شود

در ادامه خطبه غدیر که إِنَّهُ إِمامٌ مِنَ الله، وَلَنْ یَتُوبَ الله عَلی أَحَدٍ أَنْکَرَ وِلایَتَهُ خداوند به هیچ عنوان توبه کسی را قبول نمی کند، کسی که انکار ولایت علی بن ابی طالب علیه السلام را بکند، این جا لن اومده یعنی به هیچ عنوان،

در ادبیات عرب این چنین است که اگر لن بر سر فعل مضارع آمد، نفی ابد می کند، مثلا خداوند به موسی علیه السلام فرمود: لن ترانی یا موسی به هیچ عنوان مرا نمی بینی.

 در این جا خداوند می فرماید: به هیچ عنوان توبه کسی را که انکار ولایت علی بن ابی طالب علیه السلام را بکند، قبول نمی کنم. در سوره طه آمده است:

وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى سوره طه

خداوند بسیار می‌بخشد کسی را که توبه کند، یک ایمان آورد، عمل صالح انجام دهد. ثم اهتدی اگر چی، سپس هدایت شود، اگر هدایت شده باشد توبه اش را قبول می کنیم.

امام صادق علیه السلام در تفسیر قمی فرمودند: «یعنی به سمت ما هدایت شود». اگر ولایت ما را قبول کند، توبه او پذیرفته می شود و ایمان او قبول می شود و عمل صالح او مورد پسند خداوند واقع می گردد.

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 2

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 2

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 2

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران، در ادامه‌ شرح خطبه‌ غدیر می ‌رسیم به این فراز از خطبه‌ شریف که رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند:

« … إمامٌ مِنَ الله، وَ لَنْ یَتوبَ اللهُ علی أحدٍ أنکَرَ وِلایَتَه وَ لَنْ یَغفِرَ اللهُ لَه حَتماً عَلیَ الله أن يَفعَلَ ذلکَ بِمَن خالَفَ أمرَه فیه وَ أن یُعَذِّبَه عَذاباً شدیداً نُکراً أبَدَ‌الآبِد وَ دَهرَ‌الدُّهور» خطبه غدیر

کسی که امامتی را که خدا او را به عنوان امام قرار داده است، منکر بشود، در این فراز فرمودند: خداوند سه چیز به او می ‌رساند.

1- « لَنْ یَتوبَ اللهُ» یعنی خداوند توبه‌ او را نمی ‌پذیرد.

«وَ إنّی لَغَفّارٌ لِمَنْ تابَ  وَ آمَنَ و عَمِلَ  صالِحاً ثُمَّ اهتَدی» سوره طه 82

خداوند بسیار آمرزنده است برای کسی که توبه کند، ایمان بیاورد و عمل صالح انجام دهد، سپس هدایت شود.

در حدیثی از امام باقر علیه ‌السّلام که حضرت در ذیل این آیه فرمودند: نفعی نمی ‌برد کسی از توبه ‌اش، از ایمانش به خدا، از عمل صالح تا این که هدایت شود. بعد فرمودند که «هدایت» یعنی به سمت ما بیاید. ولایت ما را قبول داشته باشد. (تفسیر قمی، جلد 2، صفحه‌ ۶۲ )

لذا در همین فراز حضرت صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند: اگر کسی امامت امیرالمؤمنین علیه ‌السّلام را قبول نکند، خدا توبه‌ او را قبول نمی ‌کند.

2- « لَنْ یَغفِرَ اللهُ» خدا او را نمی‌ آمرزد.

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللهُ‌ لَهُمْ ذلِكَ. سوره‌ توبه /۸۰

(ای رسول ما) اگر برای آنها آمرزش بطلبی از خدا یا آمرزش نطلبی، یکسان است. خداوند آنها را نخواهد آمرزید. چرا؟ چون به خدا و رسول او کفر ورزیدند. هر آنچه که خدا فرمود و رسول صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ گفت، قبول نکردند!

پس یک مانعی اینجا هست که اگر آن مانع برطرف شد، خداوند می‌ آمرزد و توبه‌ آنها را می ‌پذیرد. امّا اگر آن مانع وجود داشته باشد، در این فراز از خطبه، این را می‌ رسانند که آن مانع؛ قبول ولایت علی ابن ابیطالب علیه‌السلام می ‌باشد.

اگر قبول نکردند، نه خدا آنها را می ‌بخشد و نه این که توبه‌ آنها را قبول می ‌کند و این مانع، همان کفر است! کفر به ولایت علی ابن ابیطالب علیه ‌السّلام

«سواءٌ عَلَیْهِمْ إسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أم لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ یَغْفِرَ اللهُ لَهُمْ اِنَّ اللهَ لایَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقین» سوره منافقون / 6

یعنی خداوند ایشان را باز هم نمی ‌بخشد، همان مانع (کفر)، لذا خداوند کسانی که فاسق باشند، هدایت نمی‌کند. چون کلاً از ایمان خارج هستند.

3- «عذاباً شدیداً نُکراً» عذاب شدید دردناک

اینجا چند تأکید آمده:

عذاب
شدید (یعنی عذاب راحتی نیست، به شدّت آنها عذاب می ‌شوند)
نُکراً (در لغت یعنی کار دشواری که معروف نیست، می‌گویند: «نکره» یا «معرفه»، نکره یعنی چیزی متوجه نمی شوید.

یعنی یک عذابی که تا به حال کسی ندیده است آن را. فقط خدا می‌داند. نکره یعنی دشواری که معروف نیست). «أبَدَ‌الآبد» یعنی همیشگی، مطلق امتداد زمان. در واقع زمان در‌ آن اصلاً احساس نمی‌شود. حالا بگوییم یک سال، دو سال، سه سال، نه برای ابد! اصلاً قید و حدّی برای ابد وجود ندارد.

«دَهرَ‌الدُّهور» یعنی زمان ها بیایند و بروند، او در عذاب است.

نتیجه: پس کسی که ولایت أمیرالمؤمنین علیه السلام را نپذیرد، شامل این سه کار از طرف خداوند می ‌شود. خداوند ما و همه‌ مؤمنین و شیعیان را ثابت قدم در ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام بگرداند.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه

السّلام علیکم و رحمه الله و برکاته


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 3

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 3

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 3

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. در ادامه شرح خطبه غدیر به این فراز می رسیم که رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند:

فَاحْذَرُوا أَنْ تُخالِفوهُ. فَتَصْلَوا ناراً وَقودُهَا النَّاسُ وَالْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْکافِرینَ. خطبه غدیر

بر حذر می ‌دارم شما را از این که مخالفت امر علی بن ابیطالب علیه السلام کنید. وگرنه در خواهید افتاد در آتشی که آتش گیره آن مردمان اند و سنگ ها که برای کافران آماده شده است.

حذر در لغت یعنی دفع بلا و ضرر. می خواهم به شما پناه دهم که چه کاری انجام دهید؟ مبادا با علی بن ابیطالب علیه السلام مخابفت کنید. مخالفت ضد موافقت است. پس مبادا هرچه او گفت، شما بر عکسش را انجام دهید.

حالا این فا به قول ما فا نتیجه است. اگر این کار را انجام دهید، چه اتفاقی می افتد؟ فَتَصْلَوا ناراً پس حواستان باشد که اگر با امر علی بن ابیطالب علیه السلام مخالفت کردید، خودتان را ملازم و داخل در آتش بدانید.

در اینجا رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ به یک آیه اشاره می کنند:

«فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِی وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْکَافِرِینَ» سوره بقره، آیه ۲۴

در اینجا این آیه درباره معجزه قرآن صحبت می کند که وقتی قرآن تحدی می کند که حتی یک سوره مثل من اگر می توانید بیاورید و نمی توانید بیاورید، این معجزه ای است که رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ آوردند. حالا عده ای در مقابل این معجزه ایستادند و قبول نکردند معجزه رسول الله صلی الله علیه و آله را و آیت الهی را تکذیب کردند.

در اینجا آیه می ‌فرماید:

«فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِی وَقُودُهَا النَّاسُ»

یعنی مراقب باشید. اگر مخالفت کردید، یقیناً جایگاه شما در آتش است و آن آتشی که هیزم آن، سنگ ها و انسان ها هستند. خود انسان می شود هیزم آتش و به همین خاطر نار گفتند. دلیل دوم که نار گفتند، نار آتش مخصوصی است که فقط مخصوص کفار است نه برای همه گناهکاران.

 پس اگر کسی با علی بن ابیطالب علیه السلام مخالفت کرد، هیزم آتش می شود. اگر کسی با امیرالمؤمنین علیه السلام مخالفت کرد، جایگاه مخصوصی در آتش دارد که برای همه نیست، مخصوص کفار آماده شده است.

 در اینجا به مطلب بسیار مهمی پی می بریم که رسول الله صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند:

 «مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة»

این که اگر کسی بمیرد، امامی که از طرف خدا منصوب است را نشناسد، به مرگ‌ جاهلیت مرده است.

از امام صادق علیه‌السلام از این حدیث رسول الله صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ سؤال کردند: میتة الجاهلیّة یعنی چه؟ حضرت فرمودند: «یعنی مرگ ضلالت و گمراهی.»

باز در حدیث دیگری سؤال کردند مراد از میتة و این مردن جاهلیت، یعنی مرگ کفر و نفاق و ضلالت و گمراهی.

نتیجه: پس مهم است ما امامی را بشناسیم که از طرف خدا منصوب است و پیغمبر صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، امیرالمؤمنین علیه السلام را به عنوان جانشین خودشان انتخاب کردند و تأکید فرمودند که ایشان را قبول کنیم و بر حذر باشیم از مخالفت با علی بن ابیطالب علیه السلام.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 4

فایل صوتی شرح خطبه غدیر – شماره 4

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 4

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. به این فراز می رسیم که رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فرمودند:

ثم ضرب بیده إلی عضد فرفعه، وکان  منذ أول ما صعد رسول اللّه صل الله علیه و آله شال  علیّا حتی صارت رجله مع رکبة رسول اللّه، صلی الله علیه و آله ثم قال مَعاشِرَ النّاسِ، هذا عَلِی أَخی وَوَصِیی. خطبه غدیر

رسول خدا صلی الله علیه و آله، دست مبارک امیرالمؤمنین علیه السلام را گرفتند و بالا بردند، عضد یعنی ناصر و معین، از این جهت که وقتی انسان می خواهد یاور و کمک کار کسی باشد، از بازویش استفاده می کند. لذا کاربرد عضد در بازو گفته شده و الا معنای اصلی عضد یعنی یاور و معین.

خب چرا بازوی امیرالمؤمنین علیه السلام را بگیرند؟ این خودش سوال است.  با این که علی بن ابیطالب کنار پیامبر بودند و می توانستند فقط اسم حضرت را ببرند اما از این جهت که رسول خدا از یک جهت که می خواستند تبلیغ خودشان را به بهترین وجه انجام بدهند، که در جلسات قبل در کلمه بلاغ این را گفتم که به چه معنا  است.

یعنی به بهترین وجه خواسته باشند تبلیغ خودشان  را انجام بدهند، دست امیرالمؤمنین و بازوی علی بن ابیطالب علیه السلام را گرفتند و دوما این که بر تمام مردم اتمام حجت کنند که همین علی بن ابیطالب علیه السلام را می فرمایند.

لذا رسول خدا صلی الله علیه و آله هم اسم علی بن ابیطالب علیه السلام را بردند هم شخص علی بن ابیطالب را به همه مردم نشان دادند تا برای هیچ  احدی عذری باقی نماند و کان منذ أول ما صعد رسول اللّه این که در کنار پیغمبر صلی الله علیه و آله کسی جز علی بن ابیطالب علیه السلام نایستاده بود و امیرالمؤمنین علی علیه السلام از ابتدا کنار پیغمبر صلی الله علیه و آله بودند. نه این که از وسط خطبه رسول الله صلی الله علیه و آله بفرمایند که مثلا یا علی! بیا کنار من.

 این مطلب بسیار مهمی است که امیرالمؤمنین علیه السلام از همان ابتدا کنار وجود نازنین رسول الله صلی الله علیه و آله ایستاده بودند.

 بعد فرمودند: شال علی حتی صارت رجله مع رکبه رسول اللّه‏، شال به معنای ارتفع است. یعنی رسول الله صلی الله علیه و آله امیرالمؤمنین علیه السلام را از زمین بلند کردند، به گونه ای که پاهای مبارک امیرالمؤمنین علیه السلام به زانوهای رسول الله صلی الله علیه و آله رسید. این چنین رسول خدا صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، امیرالمومنین را بلند کردند و به همه مردم نشان دادند.

بعد فرمودند: ثم قال مَعاشِرَ النّاسِ، هذا عَلِی أَخی وَوَصِیی، أَخی را ما معمولا در عرف معنا می کنیم به برادر اما صحیح نیست. بلکه به معنای مشارکت است، حالا مشارکت در نسب یا در مادیات یا در معنویات یا در قبیله یا در دین. همه این ها را می گویند أَخی. به یک معنا نظیر است.  از این جهت به برادر می گویند اخی چرا که در نسب، از جهت والدین یعنی از پدر و مادر مشترک هستند.

 از این جهت مؤمنین با هم برادر هستند. چون در دینشان مشترکند. إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ اشتراک ایشان در ایمان است. یا این که اخوان الشیاطین داریم. در قرآن إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ، چون از جهت گناه کردن مشترک هستند، لذا می شوند اخوان، لذا اخی یعنی نظیر یا شریک بودن.

اینجا رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند امیرالمؤمنین علیه السلام در تمام مراحل با من مشترک است و نظیر من است و با هم هستیم. هر چه در من است، در امیرالمؤمنین علیه السلام وجود دارد. اگر خلقت من نوری است، خلقت او نیز نوری است. اگر من عصمت دارم، او هم عصمت دارد. در همه جهات با هم مشترک هستیم. غیر از یک بحث که خودشان جدا کردند؛ آن هم نبوت است.

اینجا شاید اشاره به آیه مباهله هم داشته باشد که ما در همه مراحل با هم هستیم. چون فرمود: انفسنا و انفسکم، یعنی یکی هستیم، شبیه هم در همه مراحل مشترک هستیم.

نتیجه: رسول خدا صلی الله علیه و آله دست علی بن ابیطالب علیه السلام و بازوهای ایشان را گرفتند، به شکلی که هم اسم امیرالمؤمنین علیه السلام را آوردند، هم شخص علی بن ابیطالب علیه السلام را به مردم نشان دادند  و فرمودند که  اخی و وصی من هست.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 5

فایل صوتی شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 5

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 5

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. در ادامه شرح خطبه غدیر به این فراز می رسیم که رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند:

«معاشرالناس! هذا علیٌ اخی و وصیی و واعی علمی و خلیفتی علی امتی» خطبه غدیر

در جلسه بیست و هشتم بحث «اخی» و در جلسه سی و چهارم «وصیی» توضیح داده شد. فقط یک حدیث در مورد وصیت و وصی بودن خواهیم گفت که نشان دهنده از این است که رسول الله صلی الله علیه و آله اوصیا خودشان را انتخاب کردند و فرمودند که چه کسانی هستند.

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: انا سید النبیین و علی بن ابی طالب سید الوصیین و ان اوصیائی بعدی اثنی عشر اولهم علی بن ابیطالب و آخرهم القائم

من آقا و بزرگ تمام پیامبران هستم. و بزرگ تمام اوصیا علی بن ابیطالب؛ است. بعد از من، اوصیا بعد از من، دوازده نفر هستند. اولینش علی بن ابیطالب؛ هست و آخرین وصی من حضرت مهدی؛ هست. و این نشان دهنده این است کسانی که ادعای مهدویت دارند، خط بطلانی بر ادعاهای آن ها کشیده شده است. (عیون اخبار الرضا، جلد 1، صفحه 64)

بعد فرمودند: «و واعی علمی» واعی علمی به این معنا که حفظ کرده است و مستقر است در قلب علی بن ابیطالب؛ تمام علوم من. یکی از نشانه های امامت علم است. اگر کسی ادعای امامت کند و بگوید من امام بر جامعه و امام و از اوصیا رسول الله صلی الله علیه و آله هستم و خلیفه پیامبر، اولین بحث، بحث علم اوست که چقدر عالم است. چقدر از اخبار غیب خبر دارد؟

امام صادق علیه السلام فرمودند: «و الله اِنّی لَاَعلم کتاب الله من اوله الی آخره» به خدا قسم که من می‌دانم از کتاب خدا، از ابتدا تا انتهای آن. (یعنی آنچه که نازل شده است، علت نزول، در کجاها نازل شده و …)

بعد فرمودند: «کانّه فی کفّی فیه خبرالسّماء و خبرالارض» در دست من است خبرهای زمین و آسمان «و خبر مایکون و خبر ما هو کائن» آن خبرهایی که گذشته و خواهد آمد، تمام اینها در کف دست من است. سؤال کنید تا به شما بگویم‌.

یا در یک حدیث دیگری از ابی بصیر است که گفت از ابالحسن، یعنی امام کاظم علیه السلام. پرسیدم: چگونه امام را بشناسم؟ حضرت چند خصلت فرمودند، بعد تا به این جا رسیدند که یکی از آنها علم است: «و یُسئلُ فیُجیب» هرچه که سؤال کنی، در هر موردی باید جواب دهد. «و یُکلّمُ الناس بکلّ لسان» امام کسی است که به هر زبانی تکلم کند.

بعد حضرت فرمودند: الان این علامت را به تو نشان می‌دهم. شخصی از اهل خراسان پیش امام کاظم علیه السلام آمد. «فکلّمهم الخراسانی بالعربیة» یعنی این شخص خراسانی می ‌خواست با امام عربی صحبت کند. بعد امام کاظم علیه السلام جواب او را دادند «بالفارسی». فارسی جواب او را دادند.

بعد خراسانی تعجب کرد: چطور شما می توانید؟ بعد حضرت فرمودند: امام کسی است که مخفی نیست بر او کلامی. کلام هیچ کسی از مردم «ولا طیر» از پرندگان «و لا بهیمة» از چهارپایان و هیچ چیزی که صاحب روح است. یعنی من زبان تمام آن چه خداوند خلق کرده است، را می‌ دانم.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 6

فایل صوتی شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 6

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 6

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند:

هذا عَلِی أخی وَ وَصیی وَ واعی عِلْمی، وَ خَلیفَتی علی اُمَّتی وَعَلی تَفْسیرِ کِتابِ الله عَزَّوَجَلَّ خطبه غدیر

در مورد اخی و وصی و خلیفتی، بحث هایی گفتیم و تمام شد.

علم امام: در مورد علم گفتیم که یکی از نشانه های امامت علم است. او باید آگاه باشد از هر چیزی که در دنیا است. در هر موضوعی که از او سؤال می شود باید آگاه باشد. لذا چند نمونه ای را من مثال می زنم که چه کسانی آمدند خودشان را به عنوان جانشین رسول الله صلی الله علیه و آله انتخاب کردند، در حالی که از علوم اسلامی و از قرآن چیزی نمی دانستند.

مثال اول

در زمان خلیفه اول شخص مسیحی آمد پیش خلیفه اول و سؤالاتی را پرسید. اول این که من از روم آمده ام و از راهبان مهم مسیحی هستم و اگر جوابم را بدهید، کیسه های پر از طلا را دارم و به شما می دهم.

قَالَ أَخْبِرْنِی‏ عَمَّا لَا یَعْلَمُهُ‏ الله وَ عَمَّا لَیْسَ للهِ وَ عَمَّا لَیْسَ عِنْدَ الله

سؤال اولم این است که آن چیزی که برای خدا نیست، چیست و سؤال دومم این است که آن چیزی که نزد خدا نیست، چیست؟ و سؤال سومم این است که خدا چیزی که نمی داند، چیست؟ این سه سؤال را کرد. خب خلیفه اول نتوانست جواب دهد. شخصی از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام آن جا بود و رفتند خدمت مولا علی بن ابیطالب علیه السلام. حضرت جواب شخص را دادند. به این می گویند علم.

علم پیامبر صلی الله علیه و آله هر آن چه هست، باید به جانشین او برسد تا بتواند جواب تمام بشریت را به هر موضوعی در هر مرحله ای بدهد. حضرت فرمودند:

أمَّا مَا لَا یَعْلَمُهُ اللهُ فَلَا یَعْلَمُ اللهُ أَنَّ لَهُ شَرِیکاً وَ لَا وَزِیراً وَ لَا صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً وَ شَرَحَهُ فِی الْقُرْآنِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللهَ بِما لا یَعْلَمُ وَ أَمَّا مَا لَیْسَ عِنْدَ اللهِ فَلَیْسَ عِنْدَهُ ظُلْمٌ لِلْعِبَادِ وَ أَمَّا مَا لَیْسَ للهِ فَلَیْسَ لَهُ ضِدٌّ وَ لَا نِدٌّ وَ لَا شَبَهٌ وَ لَا مِثْلٌ. بحار الأنوار، ج 40، ص 286

اما سؤال اول که گفتی چیزی که برای خدا نیست، برای خداوند فرزند نیست. برای خداوند فرزندی نباید باشد. سؤال دوم چیزی که نزد خدا نیست، نزد خدا ظلم به احدی نیست. یعنی خداوند به احدی ظلم نمی کند و سوم آن چیزی که خدا نمی داند، خدا برای خودش شریکی نمی داند. در ملک خودش، شریکی برای خودش نمی داند. یعنی یگانه است. الله احد.

پس نشان می دهد این بار علمی باید به گونه ای باشد که بتواند به تمام بشریت جواب دهد. هرچه سؤال کردند و علاوه بر این به تمام زبان ها آگاهی داشته باشند، چه سخن پرندگان باشد، انسان باشد یا اجنه و ملک فرقی نمی کند. هر آن چه خداوند خلق کرده است.

مثال دوم

وقتی که اسرای کربلا را در شام و در خرابه ای جای دادند، بالاترین ظلمی که یزید نسبت به خانواده و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام انجام داد، این بود که آنها را که آیه تطهیر در شأن ایشان نازل شده است، در مکانی قرار دهد که خرابه باشد. در آن جا سربازان رومی را گمارده بود که از آنها محافظت کنند.

آنها با هم رومی صحبت می کردند، امام سجاد علیه السلام متوجه می شدند و با آنها صحبت می کردند. یکی از صحبت ها این بود که گفتند یزید بن معاویه می خواهد خرابه را بر سر شما خراب کند و همه شما در این جا دفن شوید. امام سجاد علیه السلام با زبان رومی صحبت کردند که این کار را نخواهد کرد. بصائر الدرجات، ج۱، ص۳۳۸.

مثال سوم

بارها شده که اهل بیت علیهم السلام با حیوانات و طیور صحبت کردند. در طوس امام رضا علیه السلام تشریف داشتند. گنجشکی را دیدند که آمد نزد امام و صحبت می کرد با همان زبان و لهجه خودش و حضرت فرمودند این گنجشک می گوید که الان ماری آمده در لانه من و جوجه های مرا می خواهد از بین ببرد و به کمک من بیایید. بعد حضرت شخصی را فرستادند.

مثال چهارم

یا مانند حضرت هادی علیه السلام در قفس شیرها، جریانش را همه می دانید که حضرت وقتی رفتند، نه تنها به امام حمله نکردند بلکه آمدند پیش امام و به امام علیه السلام احترام گذاشتند و با ایشان مهربان بودند. بحار الانوار ج ۵۰ ص ۱۴۹ ح ۳۵

این نوع معجزات در کتاب مدینة المعاجز، اثبات الهداة بالنصوص، عیون المعجزات آمده است.

نتیجه: رسول الله صلی الله علیه و آله هم خودشان را معرفی کردند، هم وصی خویش را، هم این که چند صفت از علی بن ابیطالب علیه السلام را فرمودند.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.


شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 7

فایل صوتی شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 7

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – 7

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ.

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. ادامه بحث غدیر به این جا رسیدیم که رسول الله صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ این چنین فرموده اند:

معاشر الناس هذا علی اخی و وصیی و واعی علمی و خلیفتی علی امتی و علی تفسیر کتاب الله عزوجل و داعی الیه. خطبه غدیر

تمام مردم جهان این را می دانند که اگر مملکت یا شهر یا روستایی، بزرگی نداشته باشد که همه از او اطاعت کنند، یقینا آن شهر و روستا و کشور و مملکت به هم می ریزد و همه خودشان را صاحب حق می دانند. برای مثال، در یک چهارراه که چراغ قرمز آن از کار افتاده باشد! اگر مأموری در آنجا حضور نداشته باشد، به هرج و مرج می افتد.

واضح است که حتما مأموری در سر چهارراه باید باشد تا کسی به حق شخص دیگری تعرضی نکند و هرج و مرج به وجود نیاید. خب اگر این چنین است که برای یک چهارراه، برای یک شهر، برای یک مملکت، برای یک کشور، نیازمند بزرگتر و رهبری است و رئیس جمهوری نیاز دارد. پس برای دین خدا که بسیار با اهمیت است، آیا نیاز به رهبر نیست؟

آیا رسول الله صلی الله علیه و آله که اینقدر دلسوز امت بودند و دلسوز مسلمین که چقدر برای ایشان زحمت کشیدند و فرمودند: «آن اندازه ای که من اذیت شدم، هیچ پیغمبری این چنین اذیت نشده است.» حتی برای یک مباحث که به ذهن مان نمی آید، برای غذا خوردن آداب داریم.

برای نشستن سر سفره، چگونه بنشین؟ چه بگوییم؟ برای یک استحمام رفتن. حتی برای دستشویی رفتن! چقدر ما احکام داریم. برای مسجد رفتن و برای این مباحثی که آنقدر به نظر کوچک می آید که گاها استفاده هم نمی کنیم.

حالا خودشان می خواهند از این دنیا بروند. آیا این همه آداب، این مبحث مهمی که تمام مردم جهان می فهمند و می دانند که اگر پیغمبر] جانشینی انتخاب نکند، همه زحمت های ایشان به هدر می رود. این به ذهن پیامبر صلی الله علیه و آله نرسید که شخصی را انتخاب کند؟

کسانی که منکر غدیر هستند، باید جواب بدهند. بنی عباس ها، بنی امیه ها برای خودشان جانشین انتخاب می کردند. بعد رسول الله صلی الله علیه و آله این را متوجه نشوند، نعوذبالله؟!

رسیدیم به این قسمت از خطبه شریف: و علی تفسیر کتاب الله … چه کسی می تواند تفسیر واقعی کتاب الله را بگوید؟ فرمودند: ما اهل بیت. و رسول الله صلی الله علیه و آله در این جا فرمودند: امیرالمؤمنین علیه السلام.

در سوره آل عمران آیه 7 می خوانیم: اعوذبالله من الشیطان الرجیم. و ما یعلم تاویله الا الله و الراسخون فی العلم . تأویل تفسیر واقعی قرآن نزد خداست و راسخون فی العلم

امام صادق علیه السلام فرمودند: نحن الراسخون فی العلم و نحن نعلم تاویله. بصائر الدرجات جلد 1، صفحه ۲۰۴

در بعضی از روایات از رسول الله صلی الله علیه و آله داریم که فرمودند: «انی تارکم فیکم الثقلین کتاب الله و علی بن ابیطالب علیه السلام.» بعد فرمودند: «واعلمو» و بدانید: «ان علی لکم افضل من کتاب الله.» از کتاب خدا هم بالاتر هست. چرا؟ «لانه مترجم لکم عن کتاب الله» چون حقیقت و واقعیت قرآن را برای شما بیان می کند.

اگر کتابی دست من باشد که متنی بسیار سنگین داشته باشد و استادی هم نداشته باشم، این کتاب برای من چکار می خواهد بکند؟ فایده ای دارد؟ فایده ای ندارد؟ در کجای قرآن آمده است که نماز صبح دو رکعت است؟ نماز ظهر ۴ رکعت است؟ این را امام بیان می کند. حلال خدا را او انتخاب می کند. او بیان می کند. پس از کتاب خدا افضل می شود.

نتیجه: پیغمبر در خطبه غدیر صفات امیرالمؤمنین علیه السلام را می فرمایند که یکی از آن صفات این است که ایشان تفسیر واقعی کتاب الله را می داند.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

divider style=”normal” top=”20″ bottom=”20″]

شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 8

فایل صوتی شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره 8

 

متن شرح خطبه غدیر بخش چهارم – شماره  8

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمَ

اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین و صَلّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آله الطّاهرین و لَعنَتُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعین.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومی علیهم السلام

عرض سلام و ادب و احترام خدمت شما بزرگواران. در ادامه صفات امیرالمؤمنین علیه السلام از لسان رسول الله صلی الله علیه و آله به این جا می رسیم که فرمودند:

الدّاعی إلَیه و العاملُ بِما یَرضاه والمُحارِبُ لأعدائه خطبه غدیر

الدّاعی إلَیه به این معنا است که او دعوت می کند مردم را به سوی خداوند تبارک و تعالی در سوره احقاف آیه 3 این چنین داریم:

أعوذُ بالله من الشّیطان الرجیم .یا قَومَنا اجیبوا داعِیَ الله و امِنوا بِه یغفر لکم مِن ذنوبِکُم. ای قوم اجابت کنید آن کسی که دعوت می کند شما را به سوی پروردگار و ایمان بیاورید به او تا خداوند گناهان شما را بیامرزد.

پس به این معنا، اگر امیرالمؤمنین علیه السلام الدّاعی إلَیه هستند، طبق خطبه غدیر باید به او ایمان بیاوریم. اعتقاد داشته باشیم و قبول ولایت او را کنیم تا خدا ما را ببخشد. اگر کسی این ایمان را نداشته باشد یا این که شک داشته باشد، خداوند گناهان او را نمی آمرزد؛ طبق آیه قرآن.

أعوذُ بالله من الشّیطان الرجیم. وَمَن لا یُجِب  داعی الله فلیسَ بمُعجِزٍ فی الارض و لیسَ لهُ مِن دونِ الله أولیاء اوُلئِکَ فی ضَلالٍ مُبین

 اگر کسی آن فردی را که خدا داعی الله شمرده است، اجابت نکند، در روی زمین عاجز و بیچاره است. یعنی خدا به او نگاه نمی کند و عمل او مورد قبول واقع نمی شود و سرپرستی ندارد. اینها در گمراهی هستند.

تا این جا مشخص شد که امیرالمؤمنینG طبق خطبه غدیر داعی الله هستند. هرکسی او را اجابت نکند، خداوند گناهان او را نمی بخشد و عملی از او قبول نمی کند.

در زیارت سیدالشهدا علیه السلام داریم که در مورد امام حسین علیه السلام چنین می گوییم: لبیک داعی الله … إن کان لم یجبک بدنی عند ثقاثک

پس این که می گوییم لبیک داعی الله یعنی  لبّیک یا ابا عبدالله علیه السلام. به این معنی است که این شما هستید که دعوت می کنید به سوی خداوند و شما هستید که مردم را هدایت می کنید.

در زیارت آل یاسین نسبت به حضرت ولی عصر علیه السلام این چنین داریم: السلام علیک یا داعی الله و ربّانی آیاته

یکی از داعی الله ها، امام زمان علیه السلام هستند. فلذا اگر داعی الله را کسی قبول نداشته باشد، خدا از او هیچ عملی را قبول نمی کند و گناهان او را نمی آمرزد.

در ادامه خطبه می فرمایند: و العاملُ بِما یَرضاه. یعنی تمام اعمال امیرالمؤمنین علیه السلام از صفر تا صد، از موقعی که تولد پیدا کرده تا موقع شهادت آن حضرت، همه مورد رضایت پروردگار است. فلذا رضایت پروردگار در فعل او، در عمل او، در قول او، در تقریر او این چنین است. چون فرمودند: به طور مطلق در همه موارد عمل امیرالمؤمنین علیه السلام مورد رضایت خدا است.

پس او معصوم و گناهی انجام نداده است. لذا فرمود: علیً مع الحق و الحق مَعَ علی علی علیه السلام همراه حق و حق همراه او است. یعنی این دو هم راه هم هستند. هرکجا امیرالمؤمنین علیه السلام هستند، حق هم همان جا است و هر کجا حق را می خواهی، باید نگاهت به سمت امیرالمؤمنین علیه السلام باشد.

نتیجه: امیرالمؤمنین علیه السلام داعی الله است. او دعوت می کند مردم را به سوی خدا. کسی هم که او را قبول نکند، عملی از او قبول نمی شود و خداوند از تمام اعمال امیرالمؤمنین علیه السلام راضی است. پس این شخص عصمت دارد. فلذا صلاحیت این را دارد که به او اقتدا کنیم.

اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِینَ إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْه.

السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته. 

دسترسی سریع و آسان به راهکار و محتوا برای مناسبت‌های نیمه شعبان، غدیر، محرم و فاطمیه
برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.

فهرست مطالب محرم فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا