آثار صوتی غدیرآثار نوشتاری و اجرایی غدیربزرگسالسخنرانی صوتی غدیرصوت تذکری غدیرغدیرفایل صوتیمتن سخنرانی و مقاله غدیرمتنیمخاطبیننوجواننوع محتواویژه غدیر خدمتگزاران

قطره ای از دریا – سخنرانی غدیر

طرح قطره ای از دریا  (ذکر فضائل امیرالمومنین علیه السلام)

اجر و ثواب های خیره کننده ای که در کتب شیعه و سنی راجع به ذکر فضایل مولانا حضرت امیرمومنان علی علیه السلام گفته شده است، ترغیب مان کرد تا در مقاله ای با عنوان قطره ای از دریا از ایشان بگوئیم و بنویسیم… سخن را آغاز میکنیم با کلام حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم که میفرمایند:

خداوند تبارک و تعالی برای برادرم علیّ بن ابی طالب علیه السلام، فضائل بی شماری قرار داده است.

هر کس یک فضیلت از فضائل او را ذکر کند در حالی که به آن اعتراف دارد، خدا گناهان گذشته و آینده اش را می آمرزد هر چند با گناه جن و انس به محشر آید.
و هرکس یک فضیلت از فضائل او را بنویسد تا آن نوشته باقی است همواره فرشتگان خداوند، برایش استغفار می کنند.

و هرکس به یک فضیلت از فضائل او گوش فرا دهد، خداوند گناهانی را که به وسیله ی شنیدن مرتکب شده است می آمرزد.

و هرکس به نوشته ای که راجع به یکی از فضائل او باشد نگاه کند خداوند گناهانی را که با دیدن مرتکب شده است می آمرزد. منابع حدیث: منابع شیعه: امالی صدوق،ص138 روضه الواعظین،فتال نیشابوری،ج1،ص114 و.. منابع سنی: مناقب خوارزمی،ص32 کفایه الطالب،ص 252، فرائد السمطین،ج1،ص19


قطره ای از دریا  شماره 1

این مطلب که جز فضائل و مناقب، آیاتیه که در فضیلت و منقبت حضرت و از طرفی جواب بعضی از سوالاتم هست که اصلا اسم علی بن ابی طالب علیه السلام در قرآن هست؟ بله هست، و یه دونم نه خیلی هست. چطور؟ در انجیل هست، در تورات هست، در کتب انبیای قبل بوده….


قطره ای از دریا شماره 2

منهاج الولایه نوشته ی آقای قرنی گلپایگانی، نقل کرد معاویه علیه لعنه الله و عذاب وارد مکه مکرمه شد. بهش خبر دادند معاویه می دونی ابن عباس کرسی تدریس به پا کرده و تفسیر آیات قرآن میگه، گفت عیبی نداره پسر عم پیغمبر اکرم هست از بنی هاشم است، قرآن برای….


قطره ای از دریا شماره 3

موارد بسیار زیادی بوده که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله دستور فرمودند که به امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بگن امیرالمؤمنین، از تمام این روایات زیباتر، روایاتی ست که خود امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل کرده در این زمینه….


قطره ای از دریا شماره 4

کیو خانه نشین کردند و ما اینگونه او را می نگریم، بزرگان و عالمان و فقیهان ما این چنین در مقام او، تمام قد به میدان میان، کسی که در متون حدیثی داریم انگشترش را پیغمبر به امیرالمؤمنین سلام الله علیه داد فرمود اینو میری به حکاک میدی روش بنویسه لا اله الا الله…


قطره ای از دریا شماره 5

انا مدینه العلم و علیٌّ بابُها” من شهر دانشم و علی درِ آن است.

شهرها در گذشته دارای حصار و دروازه بودند. وقتی کسی می خواست به صورت مُجاز، وارد شهری شود، باید از دروازه آن وارد می شد؛ در غیر این صورت، کار او تخلف به حساب می آمد. اما منظور رسول خدا صلی الله علیه و آله از عبارت “من شهر دانشم و علی درِ آن است” چه می تواند باشد؟

علامه امینی می فرماید: “پیامبر صلی الله علیه و آله با این حدیث می خواستند تنها راه استفاده از علوم نبوی را مختصّ به جانشین خود حضرت علی علیه السلام قرار دهند؛ زیرا راه ورود به شهر، درِ آن است. روشن است که منظور از عبارت “درِ شهرِ علم” ورود و خروج نبوده، مراد، نحوه استفاده از آن گنجینه پربار است.

امیرالمؤمنین علیه السلام تنها دری است که مردم به وسیله آن آزمایش می شوند. او همان کسی است که دانش پیامبر نزد اوست؛ از فقه گرفته تا اخلاقیات، حکمت ها و احکام، سیاست، دوراندیشی و اراده ها…”

چگونه علی علیه السلام داناترین این امت نباشد؟ در حالی که در دامان پیامبر صلی الله علیه و آله رشد یافت و با استعدادی شگرف و خداداد، تمام موارد را از او گرفته، پیروی نمود. از آغاز نبوّت تا لحظه ای که آن حضرت چشم از جهان فروبست، با او همراه بود. او تنها کسی است که تمامی قرآن را زیر نظر آن حضرت جمع آوری نمود. به تحقیق، او بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله از همه مردم دانشمند تر است…


قطره ای از دریا شماره 6

پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود؛ برادرم علی را خدا بهش فضائلی داده که شماره ندارد. ده تا بیست تا… عدد ندارد. که خود این یک معنای عمیقی دارد، که چگونه فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام…


قطره ای از دریا شماره 7 – خطبه بی الف

روزی گروهی از مسلمانان، سرگرم گفتگو در مورد مسائل علمی و ادبی بودند. آنها ضمن بحث به این نتیجه رسیدند که در بیشتر کلمات عربی حرف «الف» به کار رفته است و کمتر کلامی گفته می شود که در آن حرف «الف» نباشد. امیر مؤمنان علیه السلام در آنجا حاضر بودند. حضرت چون سخن آنها را شنیدند به پا خواسته و بلافاصله، سخنرانی شیوایی ایراد کردند؛ که حتی در یک کلمه از آن، حرف «الف» وجود نداشت!

با توجه به اینکه چنین محدودیتی در زبان عربی به دلیل کاربرد بسیار زیاد «ال» کار را دشوارتر می سازد. از آن خطبه، حدود هفتصد کلمه بر جای مانده است.

این است جملاتی از آن سخنرانی حیرت انگیز: «حمدت من عظمت منتهی و سبغت نعمته و سبقت غضبه رحمته … لیس له شریک فی ملکه و لم یکن له ولی فی صنعه … شهدت ببعث محمد رسوله و عبده و صفیّه و نبیّه … بعثه … رحمه لعبیده و منه لمزیده، ختم به نبوّته …

ذکرتکم بسنّه نبیّکم فعلیکم … بتقیه تنجیکم قبل یوم تبلیکم … یوم یفوز فیه من ثقل حسنته و خفّ وزن سیئته … ولیغتنم کل مغتنم منکم صحته قبل سقمه، و شبیبته قبل هرمه، و سعته قبل فقره، و فرقته قبل شغله … نعوذ بربّ قدیر، من شرّ کل ّ مصیر … »

ستایش میکنم کسی را که منتش بس بزرگ، و نعمتش ریزان و رحمتش بر خشمش پیشی گرفته است … برای او در فرمانروایی اش شریکی نیست و کسی در آفرینش، یاری اش نکرده است … شهادت میدهم به برانگیخته شدن محمد، فرستاده و بنده و برگزیده و پیام آور او …او را برانگیخت …. رحمت بر بندگانش و منتی افزوده بر آنان و با او به نبوت خاتمه بخشید …

(هان مردم!) سنت پیامبرتان را یادآوری تان کردم. پس بر شما باد … به چنان پروایی از خدا، که شما را پیش از گرفتاری نجات دهد …در آن روزی که هرکس پیمانه ی نیکی هایش سنگین و میزان زشتی هایش سبک باشد، رستگار می شود …

و باید هر صاحب نعمتی از شما، سلامتی اش را پیش از بیماری و جوانی اش را پیش از کهنسالی و دارایی اش را پیش از تهی دستی و آسودگیش را پیش از گرفتاری، غنیمت شمرد … پناه می‌بریم به پروردگار توانا، از شر هر پایانِ کار و بازگشت …

قطره ای از دریا شماره 8

اینکه ما توفیق داریم فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام را میگیم، می شنویم، می خوانیم، می نویسیم، بابا اقلش باید در من یه اتفاقی بیفتد…


قطره ای از دریا شماره 9

عنْ  ابْنِ  عبّاسٍ  قالَ: قالَ   رَسُولُ اللّهِ  (صلی الله علیه و آله و سلم): «قالَ   اللّهُ   عَزَّوَجَلَّ: لَو اجْتَمَعَ النّاسُ  کُلُّهُمْ  عَلی وَلایَهِ  عَلِیٍّ (علیه السلام) ما   خَلَقْتُ    النّارَ.» (الامالی للصدوق، ص657)

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «خداوند به من وحی کرد: اگر همه مردمِ روی زمین بر ولایت علی (علیه السلام) اجتماع میکردند و ولایت او را میپذیرفتند، من آتش جهنّم را خلق نمی نمودم.»


قطره ای از دریا شماره 10

«إِنَّما وَلِیُّکُمُ  الله  وَ  رَسُولُهُ  وَ الَّذینَ  آمَنُوا  الَّذینَ  یُقیمُونَ  الصَّلاةَ وَیُؤْتونَ  الزَّکاةَ  وَ  هُمْ   راکِعُونَ» آیۀ 55 سورۀ مبارکۀ مائده

رسول الله (صلی الله علیه و آله) آیۀ 55 سورۀ مبارکۀ مائده را به طور کامل در خطبه غدیر ذکر کرده ­اند. در این باره تفاسیر شیعه اتفاق نظر دارند که این آیه دربارۀ حضرت علی علیه السّلام نازل شده است و بر اساس این آیه ولایت و سرپرستی مسلمانان بی ­قید و شرط به حضرت علی علیه السّلام تفویض شده است.

در تفسیر البرهان دربارۀ این آیه چنین آمده است: حضرت امام صادق علیه السلام از پدرش از جدّش علیه السلام نقل کرده است که درباره آیه (يَعْرِفُونَ  نِعْمَتَ  اللَّهِ  ثُمَّ  يُنْكِرُونَها؛ نعمت خدا را می شناسند اما آن را انکار می کنند؛ نحل 83)

فرمود: وقتی آیه ولایت (ولیّ شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز برپا می‌ دارند و در حال رکوع زکات می ‌دهند.) نازل شد، گروهی از یاران پیامبر صلی الله علیه و آله در مسجد مدینه جمع شدند و به یکدیگر گفتند: درباره این آیه چه می‌ اندیشید؟

گفتند: اگر این آیه را انکار کنیم، به کل قرآن کافر می ‌شویم و اگر به آن ایمان بیاوریم و آن را بپذیریم، باید آن هنگام که علی بن ابی طالب علیه السلام بر ما مسلّط شد از او اطاعت کنیم. می ‌دانیم که محمد صلی الله علیه و آله هر چه می ‌گوید راست و حقیقت است. ما از او اطاعت می‌ کنیم، اما امر او درباره علی علیه السلام را نمی پذیریم.

سپس این آیه نازل شد «نعمت خدا را می شناسند» منظور ولایت علی بن ابی طالب (علیه السلام) است «و بیشتر آنان کافر شدند.» یعنی ولایت را انکار می کنند.

(البرهان فی تفسير القرآن، جلد ‏2، صفحه 316 – 315)


قطره ای از دریا شماره 11

قالَ  رَسُولُ اللّهِ  (صلی الله علیه و آله و سلم):  «لَیْلَهَ أُسْرِیَ  بِی  إِلَی السَّماءِ وَ صِرْتُ  کَقابَ  قَوْسَیْنِ  أَوْ  أَدْنی  أَوْحَی  اللّهُ  عَزَّوَجَلَّ  إِلَیَّ: یا مُحَمَّدُ  مَنْ  أَحَبُّ  خَلْقِی  إِلَیْکَ؟
قُلْتُ: یا رَبِّ أَنْتَ أَعْلَمُ.

فَقالَ عَزَّوَجَلَّ : أَنَا  أَعْلَمُ وَ لکِنْ  أُرِیدُ أَنْ  أَسْمَعَهُ  مِنْ  فِیکَ،
فَقُلْتُ: ابْنُ عَمِّی عَلِیُّ بْنُ أَبِیطالِبٍ (علیهما السلام)
فَأَوحَی اللّهُ   عَزَّوَجَلَّ   إِلَیَّ: أَنِ  الْتَفِتْ  فَالْتَفَتُّ  فَإِذا  بِعَلِیٍّ (علیه السلام) واقَفٌ  مَعِی وَ قَدْ خُرِقَتْ حُجُبُ السَّماواتِ  وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) واقِفٌ  رافِعٌ  رَأْسَهُ  یَسْمَعُ ما یَقُولُ  فَخَرَرْتُ  لِلّهِ  تَعالی  ساجِداً.»
(بحار الأنوار، ج 25، ص 383)

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

«آن شب که به آسمانها بُرده شدم و به نزدیکترین مرتبه قُرب پروردگار رسیدم، از جانب خدا به من خطاب شد: “ای محمّد! محبوبترین خلق من نزد تو کیست؟” عرض کردم: خدایا! تو داناتر هستی.

خداوند فرمود: “من داناترم، ولی میخواهم از زبان تو بشنوم.” عرض کردم: پسر عمویم علیّ بن ابیطالب (علیه السلام).

خداوند عزّوجلّ به من وحی فرمود: “نگاه کن!” همین که التفات کردم، دیدم علی (علیه السلام) کنار من ایستاده و همه حجاب های آسمانها پاره شده و سر خود را بلند کرده و گفت وگوی ما را گوش میکند. سپس بر خاک افتاده و برای خدا سجده کردم.»


قطره ای از دریا شماره 12

رسول ‌خدا صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله فرمودند: جبرئیل بر من نازل شد و گفت؛ خداوند به شما فرمان می‌دهد که در فضیلت علی‌ ابن‌ ابی‌ طالب علیه‌ السلام، برای اصحابت خطابه‌ ای بخوانی تا آنان نیز این مطالب را از شما، به آیندگان برسانند. و همچنین خداوند به تمام فرشتگان امر کرده تا به این خطبه ی شما گوش فرا دهند.

خداوند به شما وحی کرده است که: ای محمد؛ هر که از [فرمان و دستور] تو درباره‌ی امر او [امیرالمؤمنین صلوات‌ الله‌ علیه] سرپیچی کند، آتش نصیب او خواهد شد و هر کس از او اطاعت نماید، بهشت برای او خواهد بود.

(الأمالی شیخ مفید رضوان‌الله‌علیه، جلد ۱، صفحه ۳۴۵)


قطره ای از دریا شماره 13

رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) فرمود: «علی بن ابی طالب (علیه السّلام) جانشین خدا و جانشین من است، حجّت خدا و حجّت من است، باب خدا و باب من است، برگزیده ی خدا و برگزیده ی من است، محبوب خدا و محبوب من است، خلیل خدا و خلیل من است، شمشیر خدا و شمشیر من است.

او برادر من، همراه من، وزیر من و وصیّ من است. دوستدار او دوستدار من است، کینه‌ ورز او کینه‌ ورز من است، ولایت‌ مدار او ولایت‌ مدار من است، دشمن او دشمن من است. همسر دخت من است، فرزندانش، فرزندان من است، ستیزه‌ جوی او، ستیزه‌ جوی من است، گفتارش، گفتار من است، فرمانش، فرمان من است؛ او سرور جانشینان و بهترینِ امّتم و سرور فرزندان آدم پس از من است».

(مائة منقبة: 34)


قطره ای از دریا شماره 14

امام صادق علیه السّلام از پدران گرامی خود از امیرالمؤمنین علیه السّلام روایت کند که رسول خدا صلّی الله علیه و آله به من فرمود: «ای علی! تویی امیر مؤمنان و پیشوای پرهیزکاران؛ ای علی! تو سرور جانشینان، وارث علم پیامبران، بهترین راستان و برترین سبقت گیرندگان هستی.

ای علی! تو همسر سرور زنان عالمیان و جانشین بهترین فرستادگانی. ای علی! تو مولای مؤمنانی. ای علی! تو حجّت پس از من بر تمامی مردمانی، هر که با تو دوستی ورزد، مستوجب بهشت گردد و هر که با تو دشمنی ورزد، مستحقّ آتش دوزخ گردد.

ای علی! قسم به آن که مرا به پیامبری برانگیخت و بر تمامی آفریدگان برگزید اگر بنده ای هزار سال خدا پرستش کند، جز به ولایت تو و ولایت پیشوایان از فرزندان تو، خدا از او نخواهد پذیرفت و همانا ولای تو، جز به بیزاری از دشمنان تو و دشمنان امامانی از نسل تو پذیرفته نگردد. جبرئیل علیه السّلام مرا بدان آگاه ساخت. «پس هرکه می‌خواهد ایمان بیاورد و هرکه می‌خواهد کافر گردد.(1) »

(سوره ی کهف آیه ی 29: (1))
(مأة منقبة / ابن شاذان قمی: 28)


قطره ای از دریا شماره 15

سلیم تعریف می کند که: در مسجد كوفه خدمت اميرالمؤمنين عليه السّلام نشسته بودم و مردم اطراف آن حضرت بودند. حضرت فرمود: «از من بپرسيد قبل از آنكه مرا نيابيد. درباره كتاب خدا از من بپرسيد. بخدا قسم هيچ آيه ‏اى از كتاب خدا نازل نشده مگر آنكه پيامبر صلى الله عليه و آله براى من خوانده تا من هم بخوانم، و تأويل آن را به من آموخته است»

ابن كوّاء گفت: پس آنچه نازل مى‏ شد در حالى كه تو غائب بودى چه مى ‏شود؟ فرمود: «بلى، آنچه من در آنها غايب بودم برايم حفظ مى ‏كرد، و آنگاه كه نزد او مى‏ آمدم مى ‏فرمود: «يا على، خداوند بعد از تو اين مطالب را نازل كرد»، و آنها را برايم مى ‏خواند تا من هم مى ‏خواندم، و مى ‏فرمود: «تأويل اين ها چنين است» و آن را به من مى ‏آموخت.»

(اسرار آل محمد عليهم السلام صفحه 479)


قطره ای از دریا شماره 16

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند: اى على، تو از من و من از توام. گوشت تو با گوشت من و خون تو با خون من مخلوط شده است. تو سبب بين خدا و خلق او بعد از من هستى.

هر كس ولايت تو را انكار كند رابطه ‏اى كه بين او و خداوند است قطع مى‏شود و به درجات پایين جهنّم مى ‏رود. اى على، شناخته نشد خداوند جز با من و سپس به وسيله تو، هر كس ولايت تو را انكار كند ربوبيّت پروردگار را انكار كرده است.

(اسرار آل محمد عليهم السلام صفحه 547)


قطره ای از دریا شماره 17

ابن عباس نقل می کند که؛ ابوذر غفارى را ديدم که در خانه خدا بر حلقه‏ اى چنگ زده و می‏ گويد: … من در سال گذشته، پيامبر خدا را ديدم که دست بر اين حلقه داشت و می ‏فرمود: «اى مردم! اگر آن قدر روزه بگيريد که همچون ميخ ‏ها شويد، و آن قدر نماز بخوانيد که چون کمان شويد، و آن قدر دعا کنيد که بندْ بندتان از هم بگسلد، ولى بغض على بن ابى طالب را داشته باشيد، خداوند، شما را به رو در آتش خواهد افکند.

برخيز، اى ابوالحسن، و دستت را در دست من بگذار؛ چرا که خداوند، تو را و مرا از يک درخت آفريده است. من بُن (ریشه) آنم و تو شاخه آنی. کسی که شاخه آن را قطع کند، خداوند، او را به رو بر آتش خواهد افکند. [1]

پيامبر خدا صلی الله عليه و آله در کلامی دیگر ویژگی های دیگر این درخت سعادت را این گونه بیان می کنند: ای علی! از درختی آفریده شده ‏ای که من آفریده شده ‏ام. من ریشه آنم و تو تنه آن، و حسن و حسین، شاخه‏ هایش و دوستدارانمان، برگ‏ های آن‏ اند. هر کس به چیزی از آن درختْ چنگ زند، خداوند عزوجل او را وارد بهشت می‏ کند. [2]

((1) کنز الفوائد، ج 2 ،ص 180 و بحار الأنوار، ج 32، ص310)
((2) عيون أخبار الرضا: ج 2، ص 330 و ج2 ، ص 73 و نيز، بشارة المصطفی ص41)


قطره ای از دریا شماره 18

مردی خطاب به امیرالمومنین علیه السلام) گفت: يا اميرالمؤمنين، كمترين چيزى كه شخص با آن مؤمن مى‏ شود، و كمترين چيزى كه با آن كافر مى‏ شود، و كمترين چيزى كه با آن گمراه مى‏ شود چيست؟

حضرت فرمود: سؤال كردى جواب را بشنو؛ كمترين چيزى كه شخص با آن مؤمن مى‏ شود آن است كه خداوند خود را به او بشناساند، و او به پروردگارى و يگانگى خداوند اقرار نمايد، و پيامبرش را به او بشناساند و او به نبوّت و ابلاغ (رسالت او) اقرار نمايد، و حجّت خود در زمين و شاهد بر خلقش را به او بشناساند و او به اطاعتش اقرار كند.

عرض كرد: يا اميرالمؤمنين، اگر چه نسبت به همه چيز، غير آنچه توضيح دادى، جاهل باشد؟ فرمود: آرى، (فقط) هر گاه به او دستور داده شد اطاعت كند و هر گاه نهى شد بپذيرد.

كمترين چيزى كه شخص با آن كافر مى‏ شود آن است كه چيزى را بعنوان دين بپذيرد و گمان كند كه خداوند او را به آن امر كرده، از چيزهايى كه خداوند نهى كرده است، بعد آن را دين خود قرار دهد و بر اساس آن تبرّى و تولى داشته باشد و گمان كند خدايى را كه به او امر كرده مى‏ پرستد.

كمترين چيزى كه شخص با آن گمراه مى ‏شود آن است كه حجّت خدا در زمين و شاهد او بر خلقش را كه امر به اطاعت او نموده و ولايتش را واجب كرده نشناسد. (آن مرد) عرض كرد: يا امير المؤمنين، آنان را برايم نام ببر.

فرمود: كسانى كه خداوند ايشان را با خود و پيامبرش قرين نموده و فرموده است؛

«أَطِيعُوا  اللَّهَ  وَ  أَطِيعُوا  الرَّسُولَ  وَ  أُولِي  الْأَمْرِ مِنْكُمْ» [1] (يعنى: «از خدا و پيامبر و اولى الامرتان پيروى كنيد») سوره نساء: آيه 59

عرض كرد: برايم روشن نمائيد. فرمود: آنان كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آخرين خطبه‏اى كه خواند و همان روز از دنيا رفت چنين فرمود: «من در ميان شما دو چيز باقى گذاردم كه تا به آن دو تمسّك كرده‏ايد هرگز گمراه نخواهيد شد: كتاب خداوند و اهل بيتم.

خداوند لطيف خبير با من عهد كرده است كه آن دو از يك ديگر جدا نمى ‏شوند تا بر سر حوض كوثر بر من وارد شوند مانند اين دو، و حضرت به دو انگشت سبابه خود اشاره فرمودند؛ و نمى‏ گويم مثل اين دو، و حضرت به انگشت سبابه و وسط اشاره كردند، زيرا يكى از اين دو جلوتر از ديگرى است. [2]

پس به اين دو تمسّك كنيد تا گمراه نشويد، و از آنان پيشى نگيريد كه هلاك مى ‏شويد، و از آنان عقب نمانيد كه متفرّق مى‏ شويد، و به آنان چيزى ياد ندهيد كه از شما عالم‏ترند.

عرض كرد: يا امير المؤمنين، او را برايم نام ببر. فرمود: كسى كه پيامبر صلى الله عليه و آله او را در غدير خم نصب كرد و به آنان خبر داد كه او نسبت به آنان صاحب اختيارتر از خودشان است، و سپس به آنان دستور داد تا حاضران غائبان را آگاه نمايند.

عرض كرد: يا امير المؤمنين، آن شما هستيد؟ فرمود: من اوّل و افضل آنها هستم. سپس پسرم حسن بعد از من نسبت به مؤمنين صاحب اختيارتر از خودشان است. سپس پسرم حسين بعد از او نسبت به مؤمنين صاحب اختيارتر از خودشان است. و سپس‏ جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله هستند تا بر سر حوض كوثر يكى پس از ديگرى به خدمت او وارد شوند.

آن مرد نزد على عليه السّلام رفت و سر حضرت را بوسيد و سپس عرض كرد: برايم روشن كردى و مشكلم را حل كردى و هر مشكلى در قلبم بود از بين بردى.[3]

[1]. سوره نساء: آيه 59.

[2]. یعنى حضرت دو انگشت سبابه از دو دست را كنار یك دیگر قرار دادند اشاره به اینكه قرآن و عترت اين گونه مساوى و قرین یكدیگرند، و بعد انگشت سبابه و وسط از يك دست را نشان دادند و اشاره كردند كه نسبت اهل بيت و قرآن مانند اين دو نيست كه یكى از دیگرى مهمتر يا مقدم‏تر باشد.

(اسرار آل محمد علیهم السلام صفحه 263)


قطره ای از دریا شماره 19

سلیم بن قیس می گوید: از على علیه السّلام شنیدم كه مى ‏فرمود: من در رابطه با پیامبر صلى الله علیه و آله ده خصلت دارم كه به قدر یكى از آنها همه آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب مى ‏كند مرا مسرور نمى‏ كند. گفته شد: یا امیر المؤمنین، آنها را براى ما بیان فرما.

حضرت فرمود: پیامبر صلى الله علیه و آله به من فرمود؛ اى على، تو برادرى، و تو دوستى، و تو وصیى، و تو وزیرى، تو جانشین هستى در خاندان و مال و در هر غیبتى كه غایب باشم. منزلت تو نسبت به من همچون منزلت من نزد پروردگارم است. تو جانشین در امّتم هستى. دوست تو دوست من و دشمن تو دشمن من است. تو امیر المؤمنین و آقاى مسلمانان بعد از من هستى.

سپس امیر المؤمنین علیه السّلام رو به اصحابش كرد و فرمود: اى صحابه، به خدا قسم به هیچ كارى اقدام نكردم مگر آنچه پیامبر صلى الله علیه و آله درباره آن با من عهد و پیمان كرده بود. خوشا به حال كسى كه محبّت ما اهل بیت در قلب او رسوخ داشته باشد، ایمان در قلب چنین كسى ثابت ‏تر از كوه احد در مكانش خواهد بود.

و هر كس كه دوستى ما در قلب او جاى نگیرد ایمان در قلب او مانند ذوب شدن نمك در آب ذوب مى ‏شود. به خدا قسم، و باز به خدا قسم! در همه عالم ذكرى محبوب تر از من به پیشگاه پیامبر صلى الله علیه و آله ذكر نشده است. هیچ كس مانند نماز من بسوى دو قبله [1] نماز نخوانده است. در كودكى نماز خواندم در حالى كه به سن بلوغ نرسیده بودم.

این فاطمه پاره تن پیامبر صلى الله علیه و آله است كه همسر من است. و او در زمان خود مانند مریم دختر عمران در زمان خود است.

و مطلب سومى را به شما بگویم: حسن و حسین دو سبط این امت هستند، و آن دو نسبت به پیامبر صلى الله علیه و آله مانند دو چشم نسبت به سر هستند، و من مانند دو دست نسبت به بدن هستم، و فاطمه مانند قلب نسبت به جسد است. مثل ما مثل كشتى نوح است كه هر كس بر آن سوار شد نجات یافت، و هر كس از آن بر جا ماند غرق شد.

1. اشاره به این است كه ابتدا مسلمانان به سوى بیت المقدس نماز مى‏ خواندند و سپس قبله بسوى كعبه تغییر یافت.

(اسرار آل محمد علیهم السلام صفحه 515)


قطره ای از دریا شماره 20

محَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ عَنْ حَمْدَانَ بْنِ سُلَيْمَانَ النَّيْسَابُورِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ  بْنِ مُحَمَّدٍ الْيَمَانِيِّ عَنْ مَنِيعِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ يُونُسَ عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْقَصْرِيِّ قَالَ دَخَلْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَتَيْتُكَ وَ لَمْ أَزُرْ قَبْرَ

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام فَقَالَ بِئْسَ مَا صَنَعْتَ لَوْ لَا أَنَّكَ مِنْ شِيعَتِنَا مَا نَظَرْتُ إِلَيْكَ أَ لَا تَزُورُ مَنْ يَزُورُهُ اللَّهُ تَعَالَى مَعَ الْمَلَائِكَةِ وَ يَزُورُهُ الْأَنْبِيَاءُ عليه السلام وَ يَزُورُهُ الْمُؤْمِنُونَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا عَلِمْتُ ذَلِكَ قَالَ فَاعْلَمْ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنَ الْأَئِمَّةِ كُلِّهِمْ وَ لَهُ ثَوَابُ أَعْمَالِهِمْ وَ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ فُضِّلُوا. (کامل الزیارات، باب ١٠، حدیث ۱) (تهذیب الاحکام، ٦/٢٠)

 ابى وهب بصرى نقل كرده كه داخل مدینه شده نزد حضرت امام صادق علیه السّلام مشرّف شده و محضرش عرضه داشتم: فدایت شوم خدمت شما رسیدم ولى به زیارت قبر امیرالمؤمنین علیه السّلام نرفته‌ ام.

حضرت فرمودند: بد كارى كردى، اگر از شیعیان ما نبودى به تو نگاه نمى‌كردم‼️ چرا زیارت نكردى كسى را كه خداوند متعال با فرشتگانش زیارتش مى‌كنند! (خداوند متعال نظر خاص می‌کند به قبر ایشان) انبیاء و مؤمنین زیارتش مى‌نمایند!

عرض كردم: فدایت شوم به این امر واقف نبودم. حضرت فرمودند: بدان كه امیرالمؤمنین علیه السّلام نزد حق‌ تعالى از تمام ائمه علیهم السّلام افضل و برتر بوده و ثواب اعمال ایشان، بجز خودشان براى آن حضرت هم منظور مى‌شود؛ در حالى‌ كه حضرات ائمّه علیهم السّلام به مقدار اعمال صادره از خودشان فضیلت و برترى عائدشان مى‌شود.


قطره ای از دریا شماره 21

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: بر حذر باشید از این که در فضائل امیرالمومنین علی علیه السلام شک کنید، که شک در فضائل امیرالمومنین علی علیه السلام کفر به خداوند متعال است (انکار حقایقی است که خداوند متعال قرار داده است)‼️

(الامالی الطوسی ج۱ص ۱۰۲)
(بحار الانوار ج۱۶ص ۳۱۷)


قطره ای از دریا شماره 22

قَالَ  رَسُولُ اللَّهِ  صَلَّی  اللَّهُ  عَلَيهِ  وَ آلِهِ: «يَا عَلِيُ!  إِنَّ  أَوَّلَ  مَا  يُسْأَلُ  عَنْهُ  الْعَبْدُ  بَعْدَ  مَوْتِهِ: ”شَهَادَةُ  أَنْ  لَا  إِلَهَ  إِلَّا  اللَّهُ، وَ  أَنَّ  مُحَمَّداً  رَسُولُ اللَّهِ، وَ أَنَّكَ  وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ  بِمَا  جَعَلَهُ  اللَّهُ  وَ  جَعَلْتُهُ  لَكَ، فَمَنْ  أَقَرَّ  بِذَلِكَ  وَ كَانَ  يَعْتَقِدُهُ، صَارَ إِلَى النَّعِيمِ الَّذِي لَا زَوَالَ  لَه.»* (بحارالأنوار ، ج7، ص 273)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! اولین چیزی که از بنده پس از مرگش سوال می‌شود؛ شهادت به اين است که، خدایی جز الله نیست، و همانا محمد رسول خداست و اينکه تو ولی مؤمنان هستی به آنچه خداوند و من برای تو جعل کرده و قرار داده‌ایم، پس کسی که به این مطلب اقرار کند و به آن معتقد باشد، بازگشت او به سوی نعمت‌ های زوال ناپذیر خواهد بود.»


قطره ای از دریا شماره 23

قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: «یَا عَلِيُّ! إِنَّ اللَّ هَ طَهَّرَنَا  وَ اصْطَفَانَا، لَمْ یَلْتَقِ لَنَا  أَبَوَانِ عَلَی سِفَاحٍ قَطُّ مِنْ لَدُنْ آدَمَ، فَلَا یُحِبُّنَا  إِلَّا  مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ.» (بحارالأنوار ،ج 38، ص 103)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! خداوند ما را پاک نمود و برگزید و هرگز هیچ پدر و مادری از ما تا حضرت آدم از راه حرام به هم نرسیدند، بنابراین دوست نمی‌دارد ما را مگر کسی که پاکزاد و حلال‌ زاده باشد.»


قطره ای از دریا شماره 24

رسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: *«یَا عَلِيُّ!  وَ الَّذِي  بَعَثَنِي  بِالنُّبُوَّةِ، وَ اصْطَفَانِي عَلَی جَمِیعِ الْبَرِیَّةِ، لَوْ أَنَّ  عَبْداً  عَبَدَ اللَّهَ  أَلْفَ عَامٍ،  مَا قُبِلَ ذَلِکَ مِنْهُ  إِلَّا  بِوَلَایَتِکَ  وَ  وَلَایَةِ  الْأَئِمَّةِ  مِنْ  وُلْدِکَ، وَ إِنَّ  وَلَایَتَکَ  لَا تُقْبَلُ  إِلَّا  بِالْبَرَاءَةِ  مِنْ  أَعْدَائِکَ  وَ  أَعْدَاءِ الْأَئِمَّةِ  مِنْ  وُلْدِکَ؛ بِذَلِکَ أَخْبَرَنِي  جَبْرَئِیلُ، فَمَنْ  شاءَ  فَلْیُؤْمِنْ  وَ  مَنْ  شاءَ  فَلْیَکْفُرْ.»* (بحارالأنوار، ج27، ص 63)

«ای علی! سوگند به آنکه مرا به پیامبری برانگیخت، و بر همه مردم انتخاب نمود، اگر بنده‌ ای خدا را هزار سال عبادت کند، از او پذیرفته نمی‌گردد مگر بواسطه داشتن ولایت تو و ولایت امامان از فرزندانت؛ و همانا ولایت تو پذیرفته نمی‌ شود مگر به واسطه برائت و بیزاری از دشمنان تو و دشمنان امامان از فرزندانت؛ این خبر را جبرئیل برای من آورد، پس هرکس خواست ایمان بیاورد (و بپذیرد) و هرکس خواست نپذیرد و کفر بورزد!»


قطره ای از دریا شماره 25

قالَ  رَسُولُ اللَّهِ  صَلَّی اللَّهُ  عَلَیْهِ  وَ آلِهِ: «یَا عَلِيُّ‌!  الثَّابِتُ  عَلَیْکَ  کَالْمُقِیمِ  مَعِي  وَ  مُفَارِقُکَ  مُفَارِقِي.» بحارالأنوار ج27، ص231

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! کسی که (بر ولایت تو) ثابت و استوار باشد، چنان است که با من (و بر ایمان به من استوار) است. و کسی که از تو جدا گردد چنان است که از من جدا شده است.»


قطره ای از دریا شماره 26

«قالَ رَسُولُ  اللَّهِ  صَلَّی اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ:«إِذَا  كَانَ  يَوْمُ  الْقِيَامَةِ  شَفَّعَنِي  رَبِّي  وَ  شَفَّعَكَ  يَا عَلِيُّ!  وَ كَسَانِي  وَ  كَسَاكَ  يَا عَلِيُّ!   ثُمَّ قَالَ لِي  وَ لَكَ  يَا عَلِيُّ: أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ مَنْ  أَبْغَضَكُمَا، وَ أَدْخِلَا الْجَنَّةَ  كُلَّ  مَنْ  أَحَبَّكُمَا ! فَإِنَّ  ذَلِكَ  هُوَ  الْمُؤْمِنُ‌.» بحارالأنوار، ج7، ص338

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! آن هنگام که روز قيامت شود، پروردگارم من و تو را شفيع قرار می‏‌دهد و می‏‌پوشاند. سپس به من و تو می‌فرمايد: “هر که بغض و دشمنی شما را دارد، به جهنم بیفکنید و هر که شما را دوست دارد به بهشت وارد کنيد زيرا دوست شما همان مؤمن حقيقی است”.»


قطره ای از دریا شماره 27

«قالَ  رَسُولُ  اللَّهِ  صَلَّی اللَّهُ  عَلَیْهِ  وَ آلِهِ: «یَا عَلِيُّ! کَذَبَ مَنْ  زَعَمَ  أَنَّهُ  یُحِبُّنِي  وَ  یُبْغِضُکَ  لِأَنَّ  اللَّهَ  تَعَالَی  خَلَقَنِي  وَ  إِیَّاکَ  مِنْ  نُورٍ  وَاحِدٍ.» بحارالأنوار، ج27، ص231

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! دروغ می‌گوید کسی که گمان می‌کند مرا دوست دارد درحالی که با تو دشمنی می‌کند، چرا که خداوند متعال من و تو را از یک نور خلق نموده است.»


قطره ای از دریا شماره 28

قَالَ  رَسُولُ اللَّهِ  صَلَّی اللَّهُ  عَلَيهِ  وَ آلِهِ:يَا عَلِيُ!  إِنَّكَ  وَ الْأَوْصِيَاءَ  مِنْ  بَعْدِكَ  أَعْرَافٌ  بَيْنَ  الْجَنَّةِ وَ النَّارِ،  لَا يَدْخُلُ  الْجَنَّةَ  إِلَّا  مَنْ  عَرَفَكُمْ  وَ عَرَفْتُمُوه،ُ  وَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا مَنْ  أَنْكَرَكُمْ  وَ أَنْكَرْتُمُوهُ. بحارالأنوار، جلد ٨، صفحه 335

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! همانا تو و اوصیاء پس از تو اَعراف (١) ميان بهشت و جهنم هستيد؛ داخل بهشت نمی‌شود مگر کسی که شما را بشناسد و شما او را بشناسید، و داخل جهنم نمی‌ گردد مگر آنکه شما را نشناسد و شما او را نشناسید.»

 (1) اشاره دارد به آیه ۴۶ سوره اعراف:

*«وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ.* سوره اعراف آیه ۴۶

و بر اعراف مردانی با مقام و منزلت هستند که هرکدام از دو گروه (بهشتیان و جهنمیان) را به چهره ها (و نشانه ها)ی ايشان می شناسند. اعراف مکان مرتفع و بلندی است حد فاصل میان بهشت و دوزخ که امامان آنجا در کنار شيعيان ضعيف و گناهکار خويش قرار می ‏گيرند و آنان را به بهشت رهنمون می سازن.


قطره ای از دریا شماره 29

قالَ  رَسُولُ اللَّهِ  صَلَّی اللَّهُ  عَلَیْهِ وَ آلِهِ:*«یَا عَلِيُّ!  أَنْتَ وَصِیِّي  وَ خَلِیفَتِي  وَ  وَزِیرِي  وَ  وَارِثِي  وَ أَبُو  وُلْدِي،  شِیعَتُکَ  شِیعَتِي،  وَ  أَنْصَارُکَ أَنْصَارِي، وَ  أَوْلِیَاؤُکَ  أَوْلِیَائِي  وَ أَعْدَاؤُکَ   أَعْدَائِي.»* بحارالأنوار، ج40، ص53

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! تو وصی و جانشین و وزیر و وارث من و پدر فرزندانم هستی، شیعه و پیرو تو در حقیقت شیعه و پیرو من، و یاران تو، یاران من و دوستان تو، دوستان من و دشمنان تو، دشمنان من هستند.»


قطره ای از دریا شماره 30

قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ:*«يَا عَلِيُ! خَلَقَنِيَ اللَّهُ تَعَالَى وَ أَنْتَ مِنْ نُورِ اللَّهِ، حِينَ خَلَقَ آدَمَ فَأَفْرَغَ ذَلِكَ النُّورَ فِي صُلْبِهِ، فَأَفْضَى بِهِ إِلَى عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، ثُمَّ افْتَرَقَ مِنْ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَا فِي عَبْدِ اللَّهِ وَ أَنْتَ فِي أَبِي طَالِبٍ؛ لَا تَصْلُحُ النُّبُوَّةُ إِلَّا لِي وَ لَا تَصْلُحُ الْوَصِيَّةُ إِلَّا لَكَ، فَمَنْ جَحَدَ وَصِيَّتَكَ جَحَدَ نُبُوَّتِي، وَ مَنْ جَحَدَ نُبُوَّتِي كَبَّهُ اللَّهُ عَلَى مَنْخِرَيْهِ فِي النَّار.»* بحارالأنوار، ج15، ص13

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! خداوند تعالی من و تو را از نور خود آفريد، زمانی که آدم را خلق کرد آن نور را در صلب آدم قرار داد، آنگاه آن نور را به عبد المطلب رساند، سپس از عبد المطلب جدا شد و نور من در عبد الله و نور تو در ابوطالب قرار گرفت.

مقام نبوت و پیامبری جز برای من و مقام وصايت جز برای تو صلاحیت ندارد، پس کسی که وصایت تو را انکار کند، نبوت مرا انکار کرده و هرکس نبوت من را انکار کند، خداوند او را با صورت در آتش جهنم می‌ افکند.»


قطره ای از دریا شماره 31

قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ:*«یَا عَلِيُّ! أَنْتَ صَاحِبِي عَلَی الْحَوْضِ غَداً، وَ أَنْتَ صَاحِبِي فِی الْمَقَامِ الْمَحْمُودَ، وَ أَنْتَ صَاحِبُ لِوَائِي فِي الْآخِرَةِ کَمَا أَنَّکَ صَاحِبُ لِوَائِي فِي الدُّنْیَا، لَقَدْ سَعِدَ مَنْ تَوَلَّاکَ وَ شَقِيَ مَنْ عَادَاکَ.»* بحارالأنوار، ج40، ص53

 «ای علی! تو فردای قیامت همنشین و همراه من بر حوض کوثر و در مقام محمود (جایگاه شفاعت) هستی، و تو صاحب پرچم من در آخرت هستی، همانگونه که در دنیا صاحب لواء و پرچم من هستی، به راستی پیرو تو سعادتمند و دشمن تو بدبخت است.»


قطره ای از دریا شماره 32

قالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ): *«يَا عَلِيُ! إِنَّهُ لَمَّا أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ تَلَقَّتْنِي الْمَلَائِكَةُ بِالْبِشَارَاتِ فِي كُلِّ سَمَاءٍ حَتَّى لَقِيَنِي جَبْرَئِيلُ فِي مَحْفِلٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ: لَوِ اجْتَمَعَتْ أُمَّتُكَ عَلَى حُبِّ عَلِيٍّ مَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النَّار.»* بحارالأنوار، ج18، ص388

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! وقتی به آسمان (معراج) برده شدم، فرشتگان در هر آسمانی با بشارت‌ های فراوانی مرا استقبال نمودند، تا اينکه جبرئيل در محفلی از ملائکه مرا ملاقات کرد و گفت: *اگر امت تو بر محبّت و دوستی امیر مؤمنان علی علیه السلام اجتماع می‌کردند، خداوند آتش دوزخ را نمی آفريد.»*


قطره ای از دریا شماره 33

رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: «يَا عَلِيُ!كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ عَنِ الْمُجْرِمِينَ ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَوَ الْمُجْرِمُونَ هُمُ الْمُنْكِرُونَ لِوَلَايَتِك» بحارالأنوار، مجلد ٧، صفحه ١٩٣

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: «ای علی! هرکسی گرفتار اعمال خویش است، مگر اصحاب یمین، که در بهشت از حال مجرمان می‌پرسند: چه چیزی شما را به دوزخ افکند؟ و مجرمان و تبهکاران همان منکران ولایت تو هستند.»


قطره ای از دریا شماره 34

و بِالْإِسْنَادِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَنْ عَلِیٍّ عَنِ النَّبِیِّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ قَالَ: لَوْ حَدَّثْتُ بِمَا أُنْزِلَتْ فِی عَلِیٍّ مَا وَطِئَ عَلَی مَوْضِعٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا أُخِذَ تُرَابُهُ إِلَی الْمَاءِ. بحارالانوار، جلد 40 صفحه 49

حسین بن علی به نقل از امیر مؤمنان علیهما السلام به نقل از پیامبر صلی الله علیه و آله آورد که فرمودند: اگر درباره آنچه که درباره علی صلوات الله علیه بر من نازل شد صحبت کنم، پا بر ناحیه ای از زمین نمی گذارد، مگر آن که خاکش را بر می دارند [آنقدر که] تا به آب [برسند]


این مطالب ادامه دارد….
و هر روز به روز رسانی می شود، منتظر شماره های بعدی قطره ای از دریا باشید.

برای مشاهده و مطالعه بیشتر در مورد امیرالمؤمنین علیه السلام و غدیر می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید.
فهرست غدیر

 

image_pdfدانلود PDF این صفحه
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن