آثار نوشتاری و اجرایی فاطمیهبزرگسالفاطمیهمتن سخنرانی و مقاله فاطمیهمتنیمخاطبیننوجواننوع محتوا

شهادت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) – مجموعه مقالات فاطمیه

مشتمل بر 5 مقاله در باب شهادت حضرت فاطمه (س)

این مقاله حاوی پنج مقاله درباره چگونگی شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیهاست. ما شیعیان چند واقعه مهم تاریخی داریم که همیشه باید احیاگر آنها باشیم. یکی از آن واقعه ها شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها است که کسانی میخواهند این ماجرا و واقعه رو تحریف و انکار کنند.ولی ما می توانیم با بزرگداشت این ایام و بیان شرح ماجرای شهادت احیاگر این واقعه مهم باشیم تا همگان بدانند و آگاه شوند که با تنها دخت نبی اکرم صلی الله علیه و آله چه کردند.

ما شیعیان امامیه، دو حادثه ی تاریخی- مذهبی داریم كه همیشه و همه ساله ذكر و یاد آن دو را تجدید میكنیم و البته بایسته نیز چنین است كه با منتهای توان خود در زنده نگاهداشتن آن دو حادثه كوشا باشیم. این دو حادثه، یكی واقعه ی عاشورا و شهادت امام حسین (علیه السلام) و دیگری ایام شهادت جانگداز حضرت فاطمه (سلام الله علیها) است

مقاله شماره 1 – شهادت حضرت فاطمه (س) پرسشی برای آیندگان :

شاید در ذهن كسانی كه آشنایی كافی با معارف و اعتقادات شیعه ندارند، این توهم پیش بیاید كه تجدید خاطره‏ی حوادث غم‏انگیز گذشته‏ی تاریخ چه ضرورت و فایده‏ای دارد؟ چه بسا كه سبب تولید تفرقه و اختلاف و تشتت در میان امت اسلامی گردد.

در پاسخ به این توهم می‏گوییم: اگر آن حوادث و وقایع گذشته فقط جنبه ‏ی تاریخی داشته باشند، البته تجدید خاطره‏ ی آن‏ها نه ضرورتی دارد و نه فایده ‏ی مهمی به دنبال خواهد داشت. اما اگر آن وقایع با عقاید مذهبی ارتباط داشته باشند چه؟ اگر مردمی بر اساس آن حوادث و وقایع، اعتقاداتی به دست آورده باشند، تكلیف چیست؟ آن هم اعتقاداتی كه برای آنان جنبه ‏ی اساسی داشته و در زندگی دنیوی و نیز كسب سعادت اخروی آنان اثر مستقیم دارد. از همین‏ روست كه تحقیق و تتبع در تاریخ دو گروهی كه در پانزده قرن قبل در رأس امت اسلامی قرار گرفتند و مكاتب امامت” و “خلافت را ایجاد كرده و خود را مرجع دینی امت معرفی كرده ‏اند، به حكم عقل برای انسان حق‏ طلب و دین ‏خواه ضروری و لازم می ‏شود و در زمره‏ ی واجبات عقلی قرار می‏گیرد. قرآن كریم نیز در این باره می‏فرماید:

«… پس آیا آن كس كه هدایت به سوی حق می‏كند شایسته‏ و سزاوار پیروی كردن است، یا او كه خویش نیز نیازمند هدایت است ( تا راهنمایی نشود، راه نمی‏ یابد)؟ پس شما را چه شده است؟! چگونه داوری می ‏كنید؟»

مجموعه اشعار فاطمیه3، شهادت حضرت فاطمه

از سوی دیگر بررسی فرمایشات و توصیه‏ های به جا مانده از شخص رسول اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم)، نشان‏ می‏دهد كه رعایت حقوق اهل‏ بیت پیامبر در میان مجموعه‏ ی سخنان ایشان جایگاه والایی دارد و در نتیجه می ‏توان گفت كه مهرورزی به اهل بیت(علیهم السلام) به عنوان بارزترین مصداق رعایت حقوق ایشان، از اهمیت بی‏ نظیری برخوردار است. توصیه‏ های اكید رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) به رعایت حقوق اهل بیت(علیهم السلام) از یك سو و احادیث متواتری كه حاكی از منزلت والای مهرورزی به اهل بیت(علیهم السلام) است از سویی دیگر، سبب شده است تا محبت و مودت به آن بزرگواران مورد توجه ویژه ‏‏ی پیروان راستین اسلام قرار گیرد. پیامبر اكرم (صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله ‏و سلم) در آخرین توصیه‏ های خود ادامه‏ ی روش و مشی خود درباره‏ی اهل بیت(علیهم السلام) را به دیگران توصیه كردند ایشان در جایی دیگر بهترین فرد امت را پس از خود، بهترین‏شان برای اهل بیت(علیهم السلام) عنوان كردند و در حدیث معروف ثقلین، عترت و قرآن را دو شی گرانبهاء، همسنگ و جدایی ‏ناپذیر قلمداد كردند و نسبت به رعایت توامان هر دو توصیه‏ ی اكید فرمودند.

اما در این میان نیز فاطمه زهرا (علیها السلام) جایگاه ویژه ای دارد. این حدیث به طور متواتر از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده است كه پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم) درباره‏ ی حضرت زهرا(علیها السلام) فرمودند: « فاطمه بزرگ و بانوی زنان جهانیان است.»(5) و یا آنكه درباره‏ ی قرب به حق تعالی و تقرب در پیشگاه حضرت باری فرمودند:« یا فاطمه، به راستی كه خدای تعالی به خاطر خشم تو خشم می‏ كند و برای رضا و خشنودی تو خشنود و راضی می‏گردد.» و شدت علاقه ‏ی آن حضرت به ایشان در حدی بود كه بارها می‏ فرمودند: « فاطمه، پاره‏ ی تن من است» و در برخی از منابع جمله‏ ی ذیل نیز افزوده شده است كه فرمودند: « و او همان جان و دل من است كه در سینه ‏ام قرار دارد و نیز نور چشم و میوه‏ ی دل من است.» همچنین رسول اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) به طور ویژه ‏ای نسبت به رعایت و احترام به شخص حضرت زهرا(علیها السلام) سفارش فرموده‏ بودند و این موضوع را از طریق رفتار، گفتار و القابی كه به ایشان اختصاص داده بودند، برای همگان به نمایش گذاشتند.

از همین روست كه علما و مورخین همگی بر این مطلب اتفاق نظر دارند كه یكی از مصادیق بارز مهرورزی به اهل بیت(علیهم السلام)، مهرورزی به حضرت فاطمه (سلام ‏الله ‏علیها) است و این نه سخن شیعه كه مفسران بزرگ اهل سنت نیز در ذیل آیه‏ ی 23 سوره ‏ی شوری به آن اشاره می‏كنند و ایشان را مصداق لفظ “آل” می‏دانند.

حال ممكن است در بعضی از اذهان این سئوال مطرح شود كه آیا به راستی حضرت فاطمه سلام‏ الله ‏علیها، پس از رحلت رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)، از طرف دستگاه حاكم مورد ایذاء و ستم قرار گرفته است؟ جواب این سئوال در رجوع به كتب معتبر تاریخی كه از مورخان شیعه و سنی به جای مانده و در آن اتفاقات پس از رحلت پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) بیان شده است، قابل دستیابی است. مطالعه ‏ی این كتب روشن می‏ كند آن حضرت در تمام مدت عمر كوتاه خود پس از رسول الله‏ (صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏ آله‏ و سلم)، پیوسته از ظلم و ستم ‏های متصدیان امر حكومت گله‏ مند و آزرده خاطر بوده‏ اند تا آنجا كه فرموده ‏اند: «آن‏ چنان مصائب گوناگون بر من فروریخت كه اگر بر روزهای روشن ریخت می‏ شد، به شب ‏های تار بدل می‏ گردیدند.» و یا در پاسخ ام ‏سلمه كه جویای حال ایشان شده بود، به صراحت فقدان پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) و ظلم به وصی ایشان را مایه ‏ی ناراحتی خود اعلام كردند و نفاق در دین و انتقام‏ جویی نسبت به افتخارات حضرت علی (علیه ‏السلام) را عامل این حوادث برشمردند. همچنین نگاهی كوتاه و گذرا به خطابه‏ی آتشین و پر سوز و گداز آن حضرت در مسجد و در مجمع عمومی مهاجرین و انصار، نشان می ‏دهد كه ایشان رئیس حكومت را چگونه به صحنه ‏ی محاكمه می‏كشند و انحراف و نادرستی رفتار آنان را به همگان نشان می‏دهند.

و سرانجام پس از آنكه ظالمان را بر اریكه‏ ی قدرت و مردمان را بی اعتنا نسبت به انحراف در مسیر دین می ‏بینند، به نشانه‏ ی اعتراض و برای ابلاغ آزردگی خویش به تاریخ، به حضرت علی (علیه‏ السلام) وصیت می‏ كنند كه تمام مراسم كفن، نماز، تشیع و دفن را مخفیانه به انجام برسانند و محل دفن‏شان را نیز از عموم پنهان سازند تا تاریخ خود در این‏باره قضاوت كند كه چرا رغم تمام توصیه‏ ها و سفارشات، فرجام كار تنها یادگار پیامبر اسلام چنین شد؟

مقاله شماره2: شهادت و وصیت آن بانوی گرانقدر

« علی جان، حلالم کن! … »

ممکن است در برخی اذهان این سؤال مطرح شود که آیا راستی حضرت فاطمه (علیها السلام) پس از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) مورد اذیت و ستم قرار گرفت؟ جواب این سؤال با مراجعه به کتب معتبر تاریخ از مورخان شیعه و سنی که وقایع پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را به گونه‌ای کاملاً مفصل و با تمام جزئیات آن ضبط کرده‌اند، مشخص می‌شود.(1) این کتب به گونه‌ای روشن‌تر از آفتاب ارائه کرده‌اند که آن حضرت در تمام مدت عمر کوتاه خود پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) پیوسته از ظلم و ستمهای متصدیان حکومت در حال شکایت بوده است.

اگر یک نگاه گذرا به خطابه آتشین و پر سوز و گداز آن یگانه یادگار رسول خدا در مسجد مدینه و در مجمع عمومی مهاجرین و انصار بیندازیم ، می‌ببینیم که رئیس حکومت را چگونه به صحنه محاکمه کشیده و با خطابهای تند و عتاب آمیز، او را مورد سرزنش قرار می‌دهد. در این هنگام یک سؤال در ذهن نقش می‌بند. آیا اینگونه سخن گفتن حاکی از آزردگی خاطر از ظلم خلیفه اول و اظهار خشم بر او و هوادارانش نیست؟ در حالیکه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده است: خشم و رضای فاطمه، سبب خشم و رضای خداست.

یعنی آن کسی که مغضوب فاطمه است، مورد غضب خداست و مغضوب خدا حق حاکمیت بر امت اسلامی را ندارد…

آن خطابه، کار خود را کرد و همچون صاعقه بر سر خلیفه اول و هوادارانش فرود آمد و افکار عمومی را علیه دستگاه حاکم متشنج ساخت. اما پس از ایراد خطابه در مسجد، وقایع دردناک دیگری پیش آمد و آن ودیعه الهی، بستری شد …

… امیرالمؤمنین (علیه السلام) احساس کرد که همسرش سخنانی محرمانه دارد و می‌خواهد اتاق، خلوت باشد. به زنهایی که حاضر بودند، دستور داد از اتاق خارج شوند. آمد و کنار بستر زهرا (علیها السلام) نشست. سر زهرا (علیها السلام) را از روی بالش بلند کرد و به سینه‌اش چسبانید و فرمود: عزیزم! بگو، هرچه درد دل داری برای من بگو.

شهادت حضرت فاطمه

عرض کرد: “ای پسر عموی عزیزم! من رفتنی هستم. ساعتی پیش، پدرم را در خواب دیدم، به من فرمود: دخترم! بیا؛ من اشتیاق دیدار تو را دارم. اینک من حرف اولم اینست که آیا در طول این مدتی که با شما بوده‌ام، یک حرف دروغ از من شنیده‌اید؟ یک نافرمانی کوچک از من مشاهده کرده‌اید؟ (یعنی اگر دیده و شنیده‌اید، اکنون حلالم کنید.)

امیرالمؤمومنین (علیه السلام) از شنیدن این سخن سخت دگرگون شد و اشک از دیدگانش جاری گشت و فرمود: “معاذ الله؛ تو بزرگتر از این بودی که دروغی بر زبانت جاری شود و نافرمانی از تو مشاهده گردد.”

آنگاه فرمود: “بچه های من خردسالند و بی‌مادر می‌شوند. هر مردی احتیاج به زن دارد و بعد از من ازدواج خواهید کرد. از شما می‌خواهم با “امامه” دختر خواهرم زینب ازدواج کنید که با بچه‌های من مهربان‌تر از دیگران است.

سپس عرض کرد: “وصیت من اینست که مرا شبانه تجهیز کن، نمی‌خواهم احدی از اینان که به من ستم کردند، از تجهیزم آگاه گردند. خودت شب غسلم بده و کفن بر من بپوشان و نماز بر من بخوان و شب دفنم کن و پس از دفنم کنار قبرم بنشین و برای من تلاوت قرآن کن.”

در همان حال که سر بر سینه علی داشت، گفت: السلام علی جبرئیل، السلام علی رسول الله“؛

و روح از بدن مقدسش به پرواز درآمد و به عالم قدس ارتحال یافت و چراغ خانه علی خاموش شد. امیرالمؤمنین (علیه السلام) آهسته سرش را روی بالش گذاشت. کودکان بی‌مادر آمدند و خود را روی پیکر بی‌روح مادر انداختند. حسن روی سینه مادر افتاده بود و می‌بوسید و می‌گفت:مادر! من حسنم، با من حرف بزن. حسین آمد و پایین پای مادر نشست. پاهای مادر را در بغل گرفته، می‌بوسید و می‌گفت:مادر! من حسین توام، با من حرف بزن؛ نزدیک است جان از بدنم مفارقت کند.

صدای شیون از خانه امیرالمؤمنین (علیه السلام) بلند شد. ساعات اول شب بود. مردم که از شدت بیماری زهرا (علیها السلام) آگاه بودند، انتظار چنین واقعه‌ای را داشتند و لذا صدای گریه از این خانه به آن خانه منتقل شد و شهر مدینه یکجا تکان خورد و مبدل به عزا خانه شد.
به فرموده محدث قمی (ره)، “اهل مدینه یک صدا فریاد کشیدند؛ آن چنان که گویی مدینه می‌خواهد از جا کنده شود” …
« برگرفته از سلسله مباحث معارفی “صفیر هدایت”، تألیف آیت الله ضیاء آبادی (با اندکی تصرف) »

مقاله شماره 3: با نور فاطمه هدایت شدم – داستان کوتاه :

کلمات همچون تیری به اعماق وجودم راه یافت. زخمی را باز کردند که گمان نمی‌کنم به آسانی التیام یابد. با اشکهایم در جدال بودم و سعی کردم مانع از سرازیر‌ شدنشان شوم ولی نتوانستم. اشکهایم فرو ریختند و گویی می‌خواستند تا ننگ تاریخ را در قلبم بشویند. پس از آن تصمیم گرفتم که با گذشتن از ایستگاه های تاریخ، حرکت کنم تا بر فاجعه امت آگاهی یابم و این آغازی بود برای مشخص نمودن هویت حرکت و انتقال با عبور از فضای معتقدات و تاریخ و همسو شدن با دلیل.

این امر در خانه‌ای اتفاق افتاد که عموزاده شیعی من اقامت داشت. من آمده بودم تا با او دیداری داشته باشم و درباره اموری عام، گفتگو کنم …

در یک لحظه صدای خطیبی که از یک دستگاه ضبط صوت پخش می‌شد، توجهم را بخود جلب کرد که می‌گفت: “این خطبه‌ای است که در منابع اهل سنت و شیعه وارد شده و حضرت زهرا (سلام الله علیها) آن را ایراد نمود …”

پیش از شنیدن این نوار آماده نبودم تا در مسائل مورد اختلاف مذهبی وارد بحث شوم؛ اما ما دانسته بودیم که عموزاده‌ام شیعه می‌باشد و از خداوند مسألت کرده بودیم تا او را هدایت کند و ما تا می‌توانستیم از وارد شدن بحث با او پرهیز می‌کردیم. ولی خداوند – سبحانه و تعالی – می‌خواست که حجت را بر ما تمام کند.

با صدایی آرام و زیبا خطیب آن خطبه را آغاز نمود و شعاع کلماتش تا اعماق وجودم نفوذ کرد. برای من آشکار شد که چنین سخنانی از شخصی عادی صادر نمی‌شود، حتی اگر دانشمندی سخنور باشد که هزار سال درس خوانده باشد، بلکه آنها در حد ذات خود، یک معجزه بودند. سخنانی شیوا، عبارتهایی محکم، حجت هایی کوبنده و تعبیری قوی … من خود را به آنها سپردم و با همه وجودم به آنها گوش می‌دادم تا که نتوانستم خود را نگه دارم و اشکهایم سرازیر شد.

شفاعت حضرت زهرا، شهادت حضرت فاطمه

من از این سخنان محکم که خطاب به خلیفه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ایراد می‌شد، تعجب کردم و آنچه سبب شد تا حیرت من بیشتر شود این بود که وی دخت رسول خدا بود. پس چه اتفاقی پیش آمده است؟ در واقع درستی این خطبه را نمی‌دانستم، ولی شعورم در آن لحظه تکان خورد و با نخستین قطره اشکی که از اعماق درونم سرازیر گشت، تصمیم گرفتم که به صورت جدی با وی وارد بحثی عمیق شوم و در این خصوص نمی‌خواستم از کسی بشنوم، بلکه ریسمان شروع یا آغاز ریسمان را می‌خواستم تا حرکت آغاز کنم.

نوار به آخر رسید، اشکهایم را پاک کردم و کوشیدم تا آنها را پنهان کنم تا عموزاده‌ام متوجه آنها نشود، نمی‌دانستم برای چه؟ شاید به خود مغرور بودم، ولی عظمت فاجعه مرا بر آن داشت تا مجموعه ای از سؤالات را متوجه او سازم، اما خواستار جوابی نبودم، بلکه این تلاشی برای کم کردن فشار روحیم بود. او به من پاسخ داد: لازم است که ابتدا بدانی که فاطمه کیست و سپس خود جستجو را آغاز کنی تا من عقایدم را بر تو تحمیل نکنم و نخستین منبعی که آغاز ریسمان را در آن خواهی یافت، صحیح بخاری است. آنگاه کتاب را به دست من داد و این برای من کاملا غیر منتظره بود …

« برگرفته از کتاب با نور فاطمه هدایت شدم“، تألیف عبد المنعم حسن سودانی »

مقاله شماره 4 : شهادت حضرت فاطمه بانوئی آسمانی

السلام علیک یا فاطمة الزهراء

السلام علیک یا سیدة نساء العالمین من الأولین و الآخرین

السلام علیک ایتها الصدیقة الشهیدة

بالاترین مرتبه کمال انسانیت، مقام عصمت است که رضا و غضب انسان در همه امور، بر مدار رضا و غضب خدا باشد . اگر عصمت کبری به آن است که انسان کامل به جائی برسد که در همه امور، به رضای خدا راضی شود و به غضب خدا، غضب کند ؛ فاطمه زهرا کسی است که خداوند متعال به رضای او راضی می شود و به غضب او، غضب می کند و این مقامی است که منشأ حیرت انسانهای کامل است . . .

اوست که در مکاشفات یوحنا، علامتی است عظیم که در آسمان ظاهر شده ؛ زنی که آفتاب را در بر دارد و ماه زیر پایش، و بر سر تاجی از 12 ستاره دارد.

اوست که همسر و مادر دوازده رئیس از اولاد اسماعیل است که خداوند در سِفر تکوین تورات، به حضرت ابراهیم خبر داد.

او در سوره دخان، تـأویـل شب مبارکه ای اسـت که در آن هر امر استواری فیصله می یابد “.

او در زمانه، یگانه زنی است که خداوند متعال، دعای او را در روز مباهله، هم طراز دعای پیامبر اکرم و امیرالمؤمنین قرار داده است .

اوست که در شب معراج رسول خدا دید که بر در بهشت نوشته شده است :فاطمة خیرة الله ” (4)

در شخصیت او همین بس که اول شخص وارد شونده بر بساط قرب الهی، اوست ؛ چرا که رسول خدا فرمود : فاطمه نخستین کسی است که به بهشت وارد میشود . ” (5)

او یگانه گوهری است که خداوند به بعثت پیغمبر خاتم بر مؤمنین منت نهاد ( سوره آل عمران آیه 64 ) و به وجود آن گوهر، بر آن سرور منت نهاد و فرمود : ” ما به تو کوثر دادیم، پس بر پروردگارت درود فرست و قربانی کن، ” (6)

آیا پس از رحلت رسول خدا، چه شد که چنین کسی با دلی پر درد، گفت : بر من مصیبت هائی فرود آمد که هرگاه بر روزهای روشن فرود می آمد، چونان شب، تیره و تار می شدند (7)، و هنگامی که به خاک سپرده شد، از بدن رنجور او، شبحی باقی مانده بود . مانند شبحی گشته بود (8) و امیرالمؤمنین در این مصیبت، آنچنان از پای درآمد که به رسول خدا گفت : اما اندوه من ( در فقدان فاطمه ) همیشگی است و از این پس هر شب من، تا به سحر به بیداری خواهد گذشت ” (9)

فرازی از بیانات آیت الله العظمی وحید خراسانی ( با اندکی تصرف )

علی بن عیسی اربلی داستان شهادت فاطمه (سلام الله علیها) را نقل کرده تاآنجا که می گوید :

هنگامی که زهرا (سلام الله علیها) ازدنیا رفت و به شهادت رسید، پارچه ای بر روی پیکر مطهر او کشیده شده بود، أسماء گوید در این وقت، حسن وحسین (علیهما السلام ) واردشده و گفتند :

ای أسماء ! مادر ما، درچنین وقتی نمی خوابید !؟ ؛ أسماء عرض کرد : ای فرزندان رسول خدا، مادرتان نخوابیده، بلکه ازدنیا رفته است !

حسن ( علیه السلام ) که این سخن را شنیـد، خود را روی بدن مطهـر مادر انداخـته و صورتـش را می بوسید و می گفت : مادر جان ! پیش از آنکه جان از بدنم بیرون رود، با من سخن بگو ” (10)

حسین (علیه السلام) پیش آمده، پای مادر را می بوسید و می گفت :مادرجان من فرزند تو حسین هستم، با من سخن بگوی، پیش از آنکه قلبم بشکافد ومرگم فرا رسد ! ” (11) . . . .

( به نقل از کشف الغمه جلد2 – صفحه 126 )

مقاله شماره 5: شهادت بانو و فردای تاریخ

در لحظاتی که پیکر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دفن می شد، عملا نیز توصیه او درباره ولایت علی (علیه السلام) ـ که مسیر حرکت سیاسی جامعه اسلامی را تبیین می کرد ـ دفن می شد. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) با ظرافتی که تنها از او باید انتظار داشت، علی (علیه السلام) را ولی مؤمنان معرفی کرد، نه “ولی مسلمین” و این واقعیت را تصریح کرد که کسانی که تسلیم شرایط سیاسی شده و اسلام آورده اند و اینک مسلمان نامیده می شوند، ولایت او را نخواهند پذیرفت. ولی از کسانی که به پیامبری پیامبر ایمان آورده و ولایت پیامبر را پذیرفته اند، انتظار می رود که پذیرای ولایت علی (علیه السلام) باشند.

در این شرایط، فاطمه (علیها السلام) می دید که عملا پیام و پیامبر هر دو از دست رفته اند و یا دست کم پیام پیامبر در برابر موج تجدیدنظرطلبی و ارتجاع(1) در خطر از دست رفتن است و اگر کسی در مقابل این سیل زمانگیر و ایمان برانداز مقاومت نکند، همه چیز از دست خواهد رفت. همه چیز! … برای همیشه! …

این چنین بود که با استواری تمام در مسجدالنبی خطاب به همه آنهایی که به موازنه های سیاسی و به قدرت جدید “آری” و به وصایای پیامبر “نه” گفته بودند، گفت: “…ما مانند کسی که با کارد و نیزه پیکرش چاک چاک شود، در برابر شما استقامت و بردباری خواهیم کرد …”(2)

هیچ کس باور نمی کرد که دختر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) اینگونه از جان گذشته و بی باک، برای دفاع از پیام پیامبر به پاخیزد و از هیچ فرصتی فروگذار نکند. از رویارویی مستقیم با ارتجاع تا دعوت حضوری مهاجرین و انصار، از حضور هدفمند در مسجد النبی و کنار مزار شهدا تا بیان صریح اعتراض در خطبه ها و ملاقات ها و …

به عنوان نمونه، او در روزهای آخر عمرش و در پاسخ به ام سلمه که حال او را جویا شد، صراحتاً اعلام نمود که: “محزون فقدان رسول خدا و مغموم غصب حق وصی اوست.”(3) در فرصتی دیگر فاطمه (علیها السلام) شبیه به همین اظهارات را به طور مبوسط و گسترده تر با زنان مدینه که به عیادت او رفته بودند، در میان گذاشت و گفت: “صبح کردم به خدا، بیزار از دنیای شما و خشمگین از مردهای شما … وای بر اینان! چرا این منصب [جانشینی رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)] را از فراز پایه های محکم و تزلزل ناپذیر رسالت و نبوت و وحی برکندند و از کسی که بر امر دنیا و دینشان خبیرتر و کارآمدتر بود، گرفتند؟ … اینان از ابوالحسن چه عقده ای در دل داشتند؟ … سوگندبه خدا اگر زمام مرکب حکومت که رسول خدا به او سپرده بود، در دست او باز می گذاشتند و از او دفاع و پیروی می کردند، به خوبی این مرکب را مهار می کرد … به راستی که اگر چنین کرده بودند درهای برکت آسمان و زمین به روی آنان گشوده می شد. اما …”(4)

و در ادامه نیز همانند آخرین شعله های شمعی که در حال خاموش شدن است، از زبان او شنیده شد که فرمود: “…اکنون بیا و بشنو! هر چه از این پس زندگی کنی، روزگار تازه ها و شگفتی های دیگری به تو نشان خواهد داد … به راستی کار اینان شگفت آور است! اینها دنباله ها را به جای پیشروان نشاندند و پیشتازان را رها کرده و پس ماندگان را گرفتند. هان! به خدا سوگند که این کردار نابجا و ناپسند، روزگار شما را آبستن حوادثی خواهد کرد که نتایج شوم آن را در آینده خواهید دید …” (5)

فاطمه (علیها السلام) که از هر فرصتی برای هشدار مردم زمان خود استفاده کرده بود و آنها، یا هشدار او را نادیده گرفته بودند و یا آن را نفهمیده بودند، اینک در اندیشه مردمی بود که در آینده خواهند آمد. برای آنها چه می توان کرد؟ آنها را چگونه می توان هشیار نمود؟ چگونه با آنها می توان سخن گفت؟ چگونه می توان به آنها خبر داد که پس از پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)، پیام او قربانی دسیسه اشرافیت و جاه طلبی نخبگان سیاسی و فرصت طلبی آنها که اسلام را برای خود می خواستند و جهل و ساده اندیشی مردم شده است؟ چگونه می توان صدای اعتراض خود را به گوش تاریخ رسانید؟ راستی فاطمه (علیها السلام) چه وسیله ای در اختیار داشت تا با آن اعتراض خود را به گوش خلقها و نسلها و عصرها برساند؟ او حتی از حق گریستن در سوگ پیام و پیامبر نیز محروم شده بود.

از میان صفحات تاریخ صدای اعتراض فاطمه (علیها السلام) را در میان وصیتی کوتاه می توان شنید:

“بسم الله الرحمن الرحیم
این است آنچه فاطمه دختر رسول خدا بدان وصیت می کند. وصیت می کند در حالی که شهادت می دهد به یگانگی خداوند یکتا و رسالت بنده او محمد و گواهی می دهد که بهشت حق است، دوزخ حق است و قیامت بی تردید فرا خواهد رسید و خداوند کسانی را که در گورهایند، زنده خواهد کرد.

علی! منم فاطمه! دختر محمد که خدا مرا به همسری تو درآورد تا در دنیا و آخرت برای تو باشم. تو در انجام کارهای من سزاوارتر از دیگرانی. مرا شبانه حنوط کن، غسل ده و کفن کن و بر من نماز بخوان و شبانه مرا دفن کن و کسی را خبر مکن. تو را به خدا می سپارم. به فرزندانم تا روز قیامت سلام می رسانم.”

فاطمه سفارش کرده بود که پیکرش مخفیانه به خاک سپرده شود. اختفای محل دفن پیکر فاطمه (علیها السلام) در حقیقت پیام او به تاریخ بود. پیامی به بشریت مسلمان برای همیشه تاریخ. هنگامی این پیام می توانست به همه نسلها و عصرها در عرصه تاریخ برسد که پیکر فاطمه (علیها السلام) مخفیانه به خاک سپرده شده باشد تا مردم نشانی قبر گمشده او را در داستان زندگی اندوه بار و اعتراض دائمی او به ارتجاع و استبداد جستجو کنند و بتوانند از این پنجره نگاهی نو و جدید به تاریخ اسلام و سرنوشت بشریت مسلمان داشته باشند.

بدین گونه بود که فاطمه (علیها السلام) از مرگ، زندگی و از شکست، پیروزی و از فاجعه، حماسه و از آرامش ابدی خود، حرکتی دائمی و شوری انقلابی در همه عصرها و نسلها و در بستر تمام قرون آفرید و هنوز هم قلب فاطمه (علیها السلام) در التهاب سرنوشت مسلمانان جهان می تپد و چشمهایش منتظر پرچمی است که روزی برای رهایی بشریت مظلوم و دفاع از اسلام و بازآفرینی مدینة النبی، به دست فرزندش مهدی موعود برافراشته گردد.

امروز نیز چون همیشه، هر که در اندیشه رنج انسان و بشریت تحت ستم است، باید به سینه گدازان، اشک فروان و آه سوزان فاطمه (علیها السلام) بیندیشد و سخنان او را زمزمه کند و در حد خویش پیام فاطمه را به گوش جهانیان برساند …

(برگرفته از کتاب شهر گمشده؛ فاطمه چه گفت …؟ مدینه چه شد …؟“، نوشته محمدحسن زورق)

امیدوارم مقاله شهادت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) مفید بوده باشد، برای مطالعه مطالب مرتبط می توانید از لینکهای زیر استفاده کنید.

مجموعه مقالات فاطمیه فهرست مقالات فاطمیه

برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.
فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب محرم کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا