آثار نوشتاری و اجرایی نیمه شعبانبزرگسالمتن ادبی و دکلمه نیمه شعبانمتنیمخاطبیننوجواننوع محتوانیمه شعبان

متن عاطفی نیمه شعبان

متن عاطفی نیمه شعبان

متن عاطفی نیمه شعبان در مورد هفت موضوع در رابطه با امام عصر علیه السلام میباشد.
بی تو در بیابان بی كسی ، چشمهامان را به موج انتظار سپرده ایم و آمدنت را به دردمندی دلهایمان مژدگانی می دهیم تا پژمردگی برگها را نبینیم و در گریه می خندیم تا باغ ما ، بهار، هماغوش هم باشند….

شباهت­های زنبور عسل و انسان

زنبور عسل به هیچ وجه لحظه­ای بدون ملكه­اش زندگی نمی­كند. آیا ما لحظه­ای با امام زمان زندگی كرده­ایم؟ اگر نكرده­ایم برای شروع هیچ وقت دیر نیست.

زنبور عسل بهترین جا و بهترین غذا و بهترین امكانات خود را به ملكه­اش تقدیم می­كند. آیا ما هم برای امام زمان علیه­السلام در بهترین جای وجدانمان، یعنی قلبمان جایگاهی در نظر گرفته­ایم؟ آیا برای ایشان به فكر تدارك بهترین غذا، كه همان غذای حلال و پاك است بوده­ایم؟ آیا بهترین امكانات خود را تدارك دیده­ایم؟ اگر نه برای شروع هیچ وقت دیر نیست.

زنبور عسل به هنگام خطر ابتدا ملكه­اش را از خطر دور می­كند حتی اگر خودش فدا شود. آیا ما­­­­­­­ هم برای سلامتی و دفع بلا از وجود نازنین امام عصر علیه­السلام به درگاه خدا دعا كرده­ایم؟ اگر نه برای شروع هیچ وقت دیر نیست.زنبور عسل چون بخواهد برای ملكه غذا تهیه كند، فقط از گرده گل تغذیه می­كند.

آیا به آنچه می­خوریم بلكه مهمتر از آنچه می­خوریم، آنچه می­خوانیم، كه غذای روح است توجهی داشته­ایم؟ آیا ما نمی­خواهیم برای حضرت مهدی علیه­السلام در جامعه تبلیغ كنیم اگرچه بی­توجه بوده­ایم؟

 زنبور عسل همواره و همیشه در كنار ملكه است چه در كندو بماند و چه آن را ترك كند. آیا ما هم همواره در كنار اماممان می­مانیم؟ اگر روزی ماندن در كنار او با منافع دنیایی ما سازگار نبود چه می­كنیم؟ ما با هم پیمان می­بندیم كه همواره در كنارش بمانیم، حتی به بهای جانمان.

روزی اگر ولای تو گردد بلای جان ما می­خوریم آن بلا را به قیمت جان

زنبور عسل برای ملكه­اش غذای اختصاصی تهیه می­كند اما از عسلش همه موجودات بهره­مند می­شوند. شما در خانواده، در محل تحصیل، محل كار و به طور كلی در اجتماع چقدر برای دیگران مفید بوده­اید؟ ملكه زنبور عسل، سیصد برابر زنبوران نر چهل برابر زنبوران ماده، عمر می­كند. همان خدایی كه مقدر فرموده تا ملكه زنبورها چند ده برابر سایر زنبورها عمر كند، می­تواند عمر مبارك حضرتش را چندین برابر كند.

باران مهربان

آفتاب سوزان تابستان برهمه جا تابیده و چندین ماه است كه باران نباریده. زمین خشك شده و تمامی درختان از تشنگی له له می زنند و نزدیك است كه خشك شوند. سبزه ها همه زرد شده و گل ها پژمرده اند. هیچ چیز نمی روید. و هیچ میوه ای به بار نمی نشیند. پرندگان از شدت گرما به سایه ها پناه  برده اند. و حكومت گرما بر سرتاسر دشت حكم فرماست. نه آبی نه بارانی و نه هیچ چیز دیگری. براستی! اگر باران نیابد، آن وقت چه؟ اگر این گرمای سخت و این تشنگی فراوان با باران فرو ننشیند ‌چه؟

آن وقت است كه همه درختان خشك شوند. و میوه ها بسوزند. و محصولات همه از بین بروند. قحطی و خشك سالی همه جا را فرا بگیرد. وهمه از بی آبی تلف شوند.

دوران غیبت امام زمان علیه السلام هم مثل آن تابسان بی آب و گرمای طاقت فرساست. تمام دلها مرده اند. و به خاطر قحط سالی ایمان، دیگر هیچ چیزی در آنها نمی روید. گل های مهربانی پژمرده اند و پرندگان سفید عدالت در دور دست ها پنهان گشته اند. زمین خشكیده و چون كویری ترك خورده است. چهره ی زمین از آتش ظلم سوخته است. و دیگر شادابی و طراوتی برایش نمانده است.

و او مثل باران است. بارانی برای شستن تمام سیاهی ها و زشتی ها از چهره ی زمین. بارانی كه مهربانی را در دل ها خواهد رویانید. و گل های زیبا را با طراوت خواهد كرد. بارانی كه با لطافت  خود عدالت را زنده خواهد كرد. و تمام پرندگان سفید صلح را به لانه هایشان باز خواهد گرداند. او پیك دوستی است. و تمام خوبی ها را به گرد یكدیگر خواهد آورد. همانطور كه بعد از باران طبیعت یك پارچه شادی می شود، با ظهور او نیز همه یك دل و یك صدا خواهند شد. او كینه ها را خواهد شست. و جایش بذر محبت خواهد كاشت.

آری! او باران رحمت الهی است برای بندگان خود. پس سلام خداوند بر او باد كه به یمن قدومش تمام دل ها بهاری خواهند شد.

امام رضا علیه السلام می فرمایند:
امام  ابر بارنده ، باران پی درپی، خورشید نور بخش، آسمان سایه افكن، زمین گسترده، چشمه ی جوشان، بركه ی زلال و باغ سرسبز و پر از گل است.( اصول كافی، ج 1، ص 286  )

متن عاطفی نیمه شعبان – پدرجان ! دعایت می كنم!

گاهی شده است كه نزدیكی از نزدیكان ما به مسافرت می رود. و مدتی از ما و از خانواده مان دوراست. دل ما برایش تنگ می شود و دعا می كنیم كه زودتر برگردد. گاهی این مسافرت یكی و دو روز بیشتر نیست و ما دعا می كنیم كه مسافر ما سالم برگردد.

گاهی هم نمی دانیم كه مسافر ما كی بر می گردد، فقط دعا می كنیم كه هر جا هست سالم باشد. گاهی هم پیش می اید كه حتی نمی دانیم مسافر ما به كجا رفته و برای چه مدت رفته است؟ فقط تنها كاری كه می توانیم برای او بكنیم چیست؟ معلوم است او را دعا می كنیم. برای سلامتی او صدقه می دهیم و همیشه منتظر برگشتنش هستیم. و اگر این مسافر پدر ما باشد، او را بیشتر دعا می كنیم و به شدت منتظرش هستیم.

حضرت مهدی علیه السلام نیز پدر مهربان ما هستند. به احوالات ما رسیدگی می كنند و مشكلات ما را می دانند. ما در مشكلات خود به ایشان پناه می بریم. و از ایشان كمك می خواهیم. ولی حضرت مهدی علیه السلام مثل همان پدری است كه به سفر رفته و از نزدیكان خود برای مدتی دور شده است. ما نیز می توانیم چون پدر خود برای حضرت مهدی علیه السلام دعا كنیم.

دعا كنیم كه او زودتر برگردد. دعا كنیم كه او همیشه سالم باشد. و هیچ وقت بیمار نشود. دعا كنیم كه فرزندان خوبی برای او باشیم. دعا كنیم كه…

ما می توانیم علاوه بر دعا كارهای بسیار دیگر نیز انجام بدهیم. می توانیم برای سلامتی آن حضرت صدقه بدهیم. به نیابت از آن حضرت به زیارت امام رضا علیه السلام و حرم های مطهر ائمه و امام زادگان برویم. می توانیم در فراق او و در دوری از اوناراحت  و گریان باشیم.

مگر نه این كه او پدر مهربان ماست كه برای مدتی نامعلوم به سفر رفته و ما نمی دانیم كه كجاست؟ دل ما برایش تنگ شده، منتظر آمدنش هستیم. باید خانه ی دل هایمان را جارو كنیم و گرد و غبار گناه را بزداییم. باید مرتب و آراسته وآماده منتظرش باشیم و چون فرزندانی منتظر پدر، كارهایی را انجام بدهیم كه او را دل شاد می كند، نه كارهایی كه او را غمگین و رنجور می سازد. پس:

” ای پدر مهربان! ما منتظرت هستیم و برایت دعا می كنیم”

مرا ببخش

خدایا، مرا ببخش! به خاطر لحظه­ هایی که به یاد تو نبوده­ام ! به خاطر سجده­هایی که زود از سر مهر برداشتم. به خاطر همه ­ی درهایی که کوبیده­ام و خانه تو نبوده­اند. به خاطر همه حاجاتی که از غیر تو خواسته­ام. به خاطر همه وعده­ هایی که تو به من دادی و من باور نکردم. به خاطر همه آنچه به خاطر سعادت من از من خواستی و من اعتماد نداشتم. به خاطر همه آنچه خواستی به من بفهمانی و من نفهمیدم.

به خاطر همه نعمت­هایت که شکر نکرده­ام. به خاطرهمه مهربانی­هایت که با گناه پاسخ داده­ام. به خاطر همه چشم پوشی­هایت که سوءاستفاده کرده­ام و گستاخ­تر شده­ام. به خاطر همه آنچه در راه من خرج کرده­ای و من هیچ در راه تو خرج نکرده­ام. به خاطر… مرا ببخش! نه به خاطر آنکه من لیاقت بخشیده شدن دارم. به خاطر اینکه تو شایسته­ی بخشیدنی! نه به خاطر آنکه گناهان من بخشودنی هستند.

به خاطر ایتکه تو اهل عفو و مغفرتی و گذشت کار توست. نه به خاطر این­که من خوب شده­ام؛ به خاطر این­که تو خوبی! نه به خاطر آنکه مرا خوشحال کنی. به خاطر این­که پیامبرت و اولیاء تو خوشحال شوند. مرا ببخش! نه به خاطر من .به خاطر ” آن­که ” گناهان من اول او را اذیت می­کند. به خاطر ” آن­که ” گناهان من، غربت و آوارگی و غیبت او را تمدید می­کند.ئ به خاطر  ”  آن­که ” هر هفته پرونده اعمال مرا بدست او می­دهند! به خاطر ” آن­که ” این بار نمی­داند با چه رویی پیش تو شفاعت مرا کند. به خاطر ” آن­که ” قرار است بر زمین آقایی و سروری کند و گناهان من مانع این کار شده­اند. به خاطر ” آن­که ” دوستش داری و او تو را دارد! به خاطر ” آن­که ” ناراحتی او ناراحتی توست و خوشحالی او خوشحالی تو! به خاطر امام زمان مرا ببخش.

شب و روز

شب یعنی تاریكی، یعنی پرده‌ای بر تمام زیبایی های روز. شب یعنی نور نیست و خورشید پنهان باشد، راه گم می شود و همه از رفتن باز می‌مانند. و در سیاهی شب گم شده و به مقصدشان نمی رسند. روز یعنی نور. نور یعنی خورشید هست و طلوع كرده. روز یعنی پایان سیاهی‌ها، پایان زشتی‌های بی‌کران، پایان گمراهی‌ها. در روز كسی راهش را گم نمی‌كند.

و همه به مقصدشان می‌رسند. الان شب است یا روز؟ هوا تاریك است یا روشن؟ نور است یا ظلمت؟ كدام‌یك؟! شاید اگر بدانی كه خیلی فرق نمی‌كند كدام باشد، تعجب كنی؟ مگر می‌شود كه روز با شب فرق نكند؟ مگر می شود سیاهی با سپیدی فرق نكند؟ پس گمراهی چه می شود؟ بله ! تمام این‌ها درست است.

روز واقعا با شب فرق دارد. روز خیلی بهتر از شب است. اصلا قابل مقایسه با شب نیست. ولی… ولی حالا كه ما در شب زندگی می‌كنیم. حالا كه ما در تاریكی راه می رویم. چه باید بكنیم؟ آری! تاریكی غیبت امام زمان علیه السلام، شب دوری از حضرت مهدی علیه السلام، ما در این شب دراز و سیاه چگونه باید راه خود را پیدا كنیم؟ چگونه باید گم نشویم؟ چگونه؟ روشن است. ما در روز بوسیله‌ی خورشید راه را پیدا می‌كنیم. بوسیله‌ی اوست كه جهت را پیدا می‌كنیم. و خلاصه از گم شدن و گمراهی جلوگیری می‌كنیم.

حالا كه خورشید ما امام زمان علیه السلام پشت ابرها پنهان گشته است و شب غیبت او فرا رسیده، باز هم به‌ وسیله‌ی خود خورشید است كه ما راه را پیدا می‌كنیم. می‌پرسید چگونه؟ به‌وسیله‌ی ماه، به‌وسیله‌ی ستارگان دیگر. آن‌ها هم نور خود را از خورشید گرفته‌اند. ماه نورانیت خود را از خورشید گرفته، و سیاره‌ای چون سیاره‌ی زهره به دور خورشید می‌چرخد و درخشندگی خود را از او گرفته.

پس ما نیز می‌توانیم درشب غیبت امام خود، كه چون خورشید‌ی است، بوسیله‌ی نشانه‌های آشكار و روشن او راه را پیدا كنیم و گمراه نشویم. اگر خورشید پنهان است، ماه كه هست. اگر ماه گاهی نور افشانی نمی كند، ستارگان كه هستند. این ما هستیم كه باید به كمك آن‌ها راه خود را بجوییم.

و گرنه خورشید و ماه و ستارگان همیشه در آسمان هستند. این ما هستیم كه گاهی آنها را نمی‌بینیم، چون ابرها جلوی چشمان ما را می‌گیرند. پس گاهی می‌شود كه ابر گناه جلوی چشمان ما را می‌گیرد و ما نشانه‌های آشكار امام زمان علیه السلام را نمی‌بینیم. امام رضا علیه السلام می فرمایند: امام چون ماه تابان، چراغ درخشان، روشنایی آشكار و ستاره‌ی راهنما در شدت تاریكی‌ها است…..   (اصول كافی، ج 1 ، ص286 )

مثل گل آفتاب گردان

آفتاب گردان یك گل است. یك گل زیبا با گلبرگ های زرد و چهره ای سیاه. وقتی خورشید نیست، آفتاب گردان غمگین است و سرش به زیر. گویی زانوی غم به بغل گرفته است. ولی وقتی خورشید طلوع می كند، آفتاب گردان سرش را بلند می كند. گویی خوشحال است. در طول روز صورتش را رو به خورشید می گیرد. هر جا خورشید باشد، آفتاب گردان هم به همان جا نگاه می كند.

گویی درطول شب دلش برای خورشید تنگ شده و حالا نمی خواهد حتی لحظه ای از آفتاب گردان روی بگرداند. او عاشق خورشید است. گرچه رویش سیاه است ولی گلبرگ های زردش نشانه ای از خوشید دارند. حتی نام او نیز حكایت از محبت و شیفتگی او می كند.  آفتاب گردان، یعنی گلی كه با چرخش خود به دور خورشید وفاداری خود را ثابت می كند. و شب ها غمگین از فراق خورشید، تا به صبح انتظار می كشد.

راستی! آیا ما می توانیم یك آفتاب گردان باشیم؟ ولی آفتاب گردانی كه آفتاب او پشت ابرهای غیبت پنهان است. آیا امام زمان چون خورشیدی نیست كه درپشت ابرهای سیاه پنهان شده است. او با این كه پنهان است ولی چون خورشید پشت ابر به نور افشانی خود ادامه می دهد. و تمام آفتاب گردانها نیز به دوراو می چرخند.

راستی اگر امام زمان آفتاب باشد، آفتاب گردان بودن چه زیباست؟

اگر ما نیز چون آفتاب گردان همیشه به دور امام خود بچرخیم و در شب های به دور ازآفتاب و در دوران غیبت او اندوهگین باشیم و خود را برای ظهور او اماده كنیم. آن وقت چون گل آفتاب گردان نشانه هایی از او – آفتاب هستی- خواهیم داشت. گرچه گناهان بسیار داریم و رویمان سیاه است ولی می توانیم با پیروی از آفتاب خود امام زمان (علیه السلام) دل هایمان را چون گلبرگ های آفتاب گردان نورانی كنیم. و همیشه چون گلی زیبا شیفته او باقی بمانیم.

حدیث:
حضرت مهدی علیه السلام می فرمایند: و اما نحوه ی بهره وری از من در دوران غیبت من چون بهره وری از آفتاب است، هنگامی كه در پشت ابرها پنهان شده باشد.(بحارالانوار، ج 53، ص 181)

متن عاطفی نیمه شعبان – مهدی موعود

بی تو در بیابان بی كسی ، چشمهامان را به موج انتظار سپرده ایم و آمدنت را به دردمندی دلهایمان مژدگانی می دهیم تا پژمردگی برگها را نبینیم و در گریه می خندیم تا باغ ما ، بهار، هماغوش هم باشند….

ماییم و آسمانی از بعضی ابرها را امید تیغ تو كه انفچار برق و بروج و انتشار باران است و آب را به مذاق جویبار می رساند. با بیم همدستی و تشنگی، ماییم و این صحیفه ناتمام و چشمانی كه در انتظار وصل توست بیاییم و شبهای شوق كه به واژه های نه به به صبح می شود. ماییم و این روزگار فروخته و این جهان و ازده كه به جای فریاد خمیازه می كشد. ماییم و راه معطر به وضوی زلال نیاز، ماییم و صفای سجاده ای كه فرج را جستجو می كند. ماییم و تن تب كرده كوچه هایی كه به فراخ ترین باغها می رسند.

ماییم و آفتاب كه در برابر چشمان تو حقیر است و افلاك لایق نیستند اگر نه می گفتیم كه سپاهان تواند. دریا، شبنمی است چكیده بر غنچه ای از باغ تو، حسن، از تو می آموزد و “فیض” از تو بهره مند می شود قامت تو” قامت بلندی تا قیامت است. “رستگاری ” در پی قدمت افتاده و “نجات” محتاج توست.

ماییم و دشت كه نقطه ای است در برابر نگاهت. ماییم و كوه كه شرمنده طاقت توست. ماییم و تو كه بازتاب هدایت و مقتدای روشنی هستی! ماییم و كلام تو كه انعكاس كتاب است وصدایت كه پژواك وحی ناب و نگاهت كه امتداد خط انبیاء است. ماییم و خط خون كه تا قیامت جاری است. ماییم و نسل شقایق كه آبروی ایثار است و دردمان داغ و درد و انتظار كه اصل انفجار است .

ماییم و فریاد كه تا امدنت در فوران است. ماییم و قاموسی كه از موج سرش راست و آسایش در حنایش خالی است ماییم و مصافی كه سخت برقرار است. هنگامه ما تا هنگام ظهور تو برپاست.

نسل انتظار، ایستاده است و به بانگ بلند نام تو را در جهاد می خواند. نسل انتظار رخ به خون جگر می شویند. گه ناز می چشند و گه راز می شنوند. نسل انتظار در راهند و به بهانه ای به تقاعد دل نمی نشانند و جان نمی سپارند. نسل انتظاربیم عاقبت ندارند، جز آخرت كه هنگام حضور است. نسل انتظار قوم به حق مشغولی هستند كه گوش فرا داشته اند تا نسیم سعادت از جانبی بدمد و نور دیدارت از فرازی بتابد. این قوم از هجران تو بر سر نمی زنند، انها در انتظار تو سربر می كشند و بر نسل سیاهی می شورند كه حزب شیطان است.

اینك ماییم و این نصب جاوید، این نیاز اسمانی به تو كه اصل برائتی. ماییم و رحی رحیمانی كه سزاوارهدایت نبوده اند و بر دلهاشان سیاهی. نابرخاستنی است.

قرارگاه تو در جان دوستان است. ما را تو درشب برات به مهمانی دلها می خوانی، ضیافتی كه هشت آشنایی است، مجلسی كه صدق اعتقاد و اخلاص عمل می دهند، محفلی كه عین تعیین می بخشند و نرم وجدو جای حیرت و حقیقت است. شربتی كه در حضور تو فرشتگان می نوشانند، از چشمه جذبه های ناب خورشید است.

اینك درشب میلاد تو، به “صبح” سوگند، هنگامی كه بازدهد به “عصر” به “پیروزی” به “روزبازپسین” به “طورسین” به “شهر” زیبای “امین” به فرشتگانی كه جان می ستانند. به “قلم و آنچه می نویسد. به ” آسمانی و به “روز موعود” و به “شاهد “مشهود” و به ” مخبر و لیال عشر” كه ترا می جوییم كه مهدی مایی و درمان ما. نسل انتظار را دریاب كه راه را برای امدنت آب می زنند. نسلی كه به ستارگان شتابان و روان آسمان چشم دوخته اند و ازخدا تو را می خواهند….

image_pdfدانلود PDF این صفحه
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن