آثار نوشتاری و اجرایی نیمه شعبانبزرگسالمتن نمایشنامه نیمه شعبانمتنیمخاطبیننوجواننوع محتوانیمه شعبان

نمایشنامه معرفی امام زمان علیه السلام – نمایشنامه نیمه شعبان

نمایشنامه معرفی امام زمان علیه السلام (گمراهی در دوران غیبت امام زمان علیه السلام)

نمایشنامه غیبت امام زمان علیه السلام در رابطه با دختری محجبه و معتقد است که یک دوست بی حجاب دارد او سعی دارد که به دوستش در رابطه با امام زمان و اعتقاداتش بگوید تا او را از جهل بیدار کند …

اشخاص نمایشنامه معرفی امام زمان علیه السلام:

  1. زینب دختر خانواده، دختری محجبه، با اعتقاد، درهمه صحنه هاحضور دارد.
  2. فرزانه، دختری بی حجاب و بی اعتقاد، فقط در صحنه اول حضور دارد.
  3. مادر زینب، زنی فهمیده و مومن در صحنه دوم.
  4. پدر زینب، صحبتهای پدر زینب نبض نمایش و اصل آن است لذا باید صدایی رسا داشته باشد و مطالبی که میگوید وجدانی خودش باشد.
  5. خانم همسایه، زنی بامزه و خوش گفتگو که مزاح نمایش را بعهده دارد صحنه دوم

صحنه اول نمایشنامه معرفی امام زمان علیه السلام :

زینب و فرزانه امتحان داده اند و کنار صحنه ایستاده اند و درباره امتحان صحبت می کنند.

زینب:
فرزانه چطور امتحان دادی؟

فرزانه:
خیلی بد، خیلی بد. سوالات خیلی سخت بود بابا فکر می کنن ما علامه دهر هستیم هر چی کردم از روی ورقه تو ببینم که نشد. خانم  کاویانی حسابی منو می پایید. از تقلب ها هم که نتونستم استفاده کنم ،(تقلب های روی دستش و توی جیبش را نشان می دهد) و با عصبانیت می گوید: لعنتی

زینب:
فرزانه این کارها چیه که میکنی؟ به فرض که میتونستی تقلب هم کنی آخه که چی؟ عوض نوشتن این همه تقلب بشین درس بخون بابا جون.

فرزانه :
ببین زینب نداشتیم …. نداشتیم ،خواهش می کنم تو دیگه مثل مادربزرگ ها منو نصیحت نکن. بیا این جا بشینیم یه چیزی بخوریم.

زینب :
نه دیگه دیر میشه مامانم نگران میشه

فرزانه :
راستی نگفتی که تو امتحانت را چطور دادی؟

زینب :
اگر خدا وامام زمان (علیه السلام) کمکم کنند خوب دادم من سعی خودم را کردم تا حالا خدا چی بخواد.

فرزانه :
(باحالت تمسخر) مگه امام زمان سر جلسه بود که کمکت کنه ؟ اصلا من نمی دونم این امام زمانی که تو همیشه به یادش هستی و ازش کمک می خوای و براش دعا می کنی کوش؟ کوش هان؟ چرا ما نمی بینمش اگه امامه ، اگه هست، اگه همه این قصه و داستان و تخیلات نیست پس کوش؟ اصلاً امام زمانی که نمی توان دیدش و ازش بهره برد به چه دردی میخوره هان ؟ فرق بودن با نبودنش چیه؟

زینب :
( ناباورانه به او نگاه می کند یک دنیا حرف داره که به او بگوید ولی به زبان نمی آید لذا با بغض ) می گوید: فرزانه، فرزانه این ها چی است که می گویی آخه ،آخه مگه تو منکری؟

فرزانه :
منکرم؟ اصلاً تو تا حالا خودت امام زمان رو دیدی؟ باهاش حرف زدی؟ لااقل کسی رو دیدی که امام را دیده باشه؟ منکه باور ندارم زینب خانم کدوم امام زمان؟

زینب :
(بانارحتی زیاد) دیگه بسه، دیگه بسه، نمیخوام این حرفها رو بشنوم. همین رو می دونم که امام زمان هست، من هم او را دوست دارم و ایشون هم من را دوست دارند، می دونی چرا ؟چون همیشه به من کمک می کنن. فهمیدی؟

فرزانه:
خیلی خب، ناراحت نشو، منکه نمی خواستم تو رو ناراحت کنم. فرق من و تو اینه که تو یه چیزی رو قبول داری و من ندارم. مثل اینه که تو قبول داری که مثلاً این گل توی دست من است و من قبول ندارم. با این رد و قبول چیزی عوض نمیشه درسته؟ خب دیگه بریم خونه دیر میشه.

زینب :
حالا چه قبول داشته باشی و چه نداشته باشی، باید با احترام از ایشون یاد کنی، این اعتقاد خیلی هاست و تو حق نداری به اعتقاد کسی بی احترامی کنی. خداحافظ

فرزانه :
خداحافظ فردا می بینمت زینب خرافاتی.

صحنه دوم نمایشنامه معرفی امام زمان علیه السلام:

صحنه خانه زینب است مادر زینب و زن همسایه مشغول سبزی پاک کردن هستند و مشغول صحبت و گفتگو درباره زینب

مادر:
خانم گیاهی خدا خیرتان بدهد که آمدی و به من کمک کردی آخه زینب از این جور کارها خوشش نمیاد مخصوصا سبزی پاک کردن، اصلاً سبزی پاک کردن را دوست نداره.

زن همسایه :
وا! مگه میشه که کمک نکنه از قدیم گفتند که :

چه خوشا دست بسیار چه به خوردن چه به کار

حالا صبر کن خواهر من یه جوری وادارش می کنم تا دونه آخر این سبزی ها رو کمک بکنه عجب دوره و زمونه ای شده!

زینب وارد اتاق می شود با مادرش و زن همسایه سلام و علیکی می کند و مشغول عوض کردن لباسش می شود زن همسایه ادای اخم کردن زینب را در می آورد .چون زینب خیلی در فکر فرو رفته .

زن همسایه :
زینب جون انشا الله که حالت خوبه ( سر تا پای زینب را از زیر عینکش ورانداز می کند

زینب :
متشکرم خانم گیاهی. آقای گیاهی خوبند؟ بچه ها همه خوبند؟

زن همسایه:
بله خوبند. همگی سلام می رسونند؛ زینب جان من دیدم مامانت تنهایی نمی تونه این همه سبزی را پاک کنه اومدم کمکش کنم، الهی شکر که تو اومدی زینب جان با کمک تو سبزی ها زودتر تمام میشه

مادر:
زینب جان امتحانت را چه طور دادی؟ خوب شد؟ من خیلی برات دعا کردم چون که گفتی امتحان حساسی است و برایت سرنوشت سازه

زینب:
بله مادر جون فکر می کنم خوب بشم (با حالتی ناراحت و در فکر)

زن همسایه :
خب به شکرانه اینکه امتحانت را خوب دادی بیا و سبزی ها رو کمک کن

مادر :
اگر امتحان خوب شده پس چرا ناراحتی؟

زن همسایه:
ناراحته که ما سبزی هارو شروع کردیم یعنی میگه که چرا من از اولش نبودم

زینب:
مادر! چرا ما امام زمان را نمی بینیم؟ چرا آقا هیچ اثر و نشانه ای از خودش به جا نمی گذاره که ما پی به وجود او ببریم؟ راحت بتونیم وجودش را اثبات کنیم. خب اگر هست پس، پس یه کاری بکنه که خیلی ها یا لااقل یک عده ببینندش

خانم گیاه:
زینب جان حالت خوبه مادر؟ خیلی سبزی پاک نکن خسته میشی ها!!!

( زینب بدون آنکه دست به سبزی ها بزنه کنار مادر و زن همسایه می نشیند)

مادر:
منظورت چیه عزیزم نمیفهمم که چی میگی ؟

خانم گیاهی گفت چرا من منظورش را میفهمم از سبزی خوشش نمی آید

زینب:
آخه مادر من دلم می خواد امام زمان را ببینم.کسی که این قدر دوستش دارم و بهش ایمان دارم. اگه آقا غایب نبود کسی نمی توانست منکرشون بشه.

زن همسایه:
(محکم روی دست خودش میزنه و بین شصت و انگشت نشانه اش را دوباره گاز می گیرد) و می گوید استغفر الله…و بعد ادامه می‌دهد: خدا مرگم بده مادر این حرفا چیه که میزنی زبونت و گاز بگیر. آخه کی منکر شده. مادر گفته بود که سبزی پاک کردن را دوست نداری ولی نگفته بود که سبزی را که میبینی حالت بد می شه. الله اکبر   استغفر الله

( مادر دست از سبزی می کشد دست زینب را از توی دستش می گیرد) عزیزم اصلاً چی شده که به این فکر افتادی؟

زن همسایه :
برای این سبزی های بیچاره!

زینب:
فرزانه مادر، فرزانه این فکر را برایم ایجاد کرد. اون میگه بین من و اون که آقا را قبول داشته باشیم یا نداشته باشیم فرقی نیست. اون چون آقا ظاهر نیست اصلا قبولش نداره و من و خرافاتی می دونه.

زن همسایه:
لابد اونم سبزی پاک کردن را دوست نداره

زینب:
مادر اون تو دلم آتیش به پا کرد، من خودم هم همیشه دلم می خواسته که آقا را برای اثبات وجودش هم که شده ظاهر شود تا همه به او ایمان بیاورند.

زن همسایه:
وای خدامرگم بده این کارا رو کی بهتون یاد میدهد این جور دوست ها افت هستند مادر، به حرف شان گوش نده ازشون دوری کن این ها کافرند مادر کافر استغفر الله (در حالی که همه سبزی ها رو به طرف خودش جمع می کنه ادامه میده) اصلا زینب جون خودم همه این سبزی هارو پاک می کنم تو که کمک نکردی که هیچی مادرت را هم از کار انداختی. پناه بر خدا چه دوره و زمونه ای شده آدم با این دو تا گوش های سبز خودش چه چیزهایی رو می شنوه.

مادر:
زینب جان بیا عزیزم اولاً دلیل بودن کسی ظاهر بودنش نیست، ما از نشانه ها پی به وجودش می بریم. مثلاً نیروی برق، ما که نمی توانیم برق را ببینیم اما این را می بینیم که لامپ روشن است. پس حتماً نیروی برق وجود داره. درسته که حضرت را با چشم سر نمی توانیم ببینیم ولی از نشانه هاشون پی به وجود ایشون می بریم. خیلی چیز های دیگه هم هست که با چشم معلوم نیستند، مثلا عشق و محبت، دوست داشتن، احساس گرسنگی و تشنگی، هوایی که نفس می کشیم و خیلی چیز های دیگه.

ببین در زمان ائمه اطهار (علیه السلام) خیلی از افراد بودند که رسول الله و یا امام را قبول داشتند و به آن ها ایمان داشتند ولی سعادت دیدار آن ها را نداشتند مثلاً در شهرها و کشورهای دوری بودند که امکان مسافرت نبود و گاه پیش می آمدکه آن ها هرگز چشم شان به جمال رسول الله یا امام روشن نمی شد مثل اویس قرن ( در اینجا میتوان داستان اویس قرن را تعریف کرد) پس این طور افراد باید میگفتند حالا که ما اورا ندیدم پس آنها وجود ندارند نه این نه عاقلانه است و نه منصفانه

زن همسایه :
این هم منصفانه نیست که شما حرف بزنید و من سبزی پاک کنم

زینب:
آخه مادر اگه ما می توانستیم امام زمان را ببینیم از ایشان خیلی چیز ها یاد می گرفتیم ، این جوری که غایبند ما چکار کنیم؟

مادر:
دخترم مثال امام زمان(علیه السلام) مثل خورشید پشت ابر است بهره خودش را به ما می رساند، درست که خورشید پشت ابره، ولی هست، با همه فوایدش که حیات داره، حالا خورشید ظاهر باشه و تو آسمون بدرخشه یا پشت ابر باشد، گیاه و حیوان و انسان و جماد همه و همه بهره خود را از خورشید می برند.

فرض کن هوا مثل هوای شمال باشه که همیشه ابریست و ادم خورشید را نمیبینه حالا اگه این هوا ابری همیشگی باشد خیلی ها اصلا نمیدانند که خورشید چیست بعد در یک لحظه در گوشه ای از طرف شرق کمی ابر ها کنار می روند و یک تشعشعی از خورشید می تابد و ممکن است این تشعشع را فقط یک یا دو نفر ببیند.

ولی همان یکی دو نفر شهر را پر میکنند که ما خورشید را دیده ایم و خصوصیات خورشید را برای همه میگویند و همین یکی دو نفر شهر را پر میکنند که بله خورشیدی هم هست که ما انرا داریم ولی انرا نمیب ینیم اماهمیشه از اثر حیات بخشش استفاده می کنیم ( در این موقع پدر زینب با دستان پر از میوه و خرید وارد صحنه می شود)

پدر:
زینب جان چه طوری بابا خوبی؟

زینب :
متشکرم خسته نباشید پدر جان

پدر :
زینب خانم اومدم دم دانشکده که برسونمت خونه رفته بودی امتحانت چه طور بود ؟

زینب :
پدر جان خوب امتحان دادم انشاالله خوب میشم

زن همسایه:
خوب معلومه ، کار که نمی کنه ، فقط درس می خونه بعدشم خوب می شه

پدر :
البته که خوب میشه من به تو افتخار میکنم امیدوارم که تو و افرادی مثل تو که مفید و مومن هستند همیشه موفق باشید وباعث سر بلندی شیعه باشید ( کنار زینب و مادرش مینشیند)

مادر:
ما داشتیم راجع به امام زمان علیه السلام حرف می زدیم

پدر :
خوب چی می گفتین ، بگید شاید ما هم یه چیز یاد گرفتیم.

زن همسایه:
هر چی می خواین یاد بگیرین از من بپرسین،

زینب :
مامان می گن ،خیلی چیزها با چشم دیدنی نیستند ، اما وجود دارند.

پدر :
بله دخترم غیبت امام زمان به معنای نبودن ایشون یا عدم حضورشون نیست، ایشان حضور دارند ولی ظهور ندارند.

زن همسایه:
آقا زیر دیپلم حرف بزن ما هم بفهمیم

پدر :
یعنی ایشون هستند ، ما را می بینند ، می شناسند، از کارهامون باخبرند، برای مشکلاتمون دعا می کنند. از گناهامون ناراحت می شن و با کارهای خوبمون شاد. فقط ما نمی تونیم ایشون را ببینیم.

خانم همسایه که دست از سبزی پاک کردن کشیده و دست گذاشته زیر چونه با حسرت می گه: ای آقا ، کاش امام زمان غایب نبودن و مامی توانستیم ایشون را ببینیم.

پدر:
غیبت از طرف خود ماست ما با گناهان و سیئاتمان موجبات غیبت را فراهم میکنیم. گناهان واعمال بد ما مثل یک پرده، حجاب بین ما و حضرت است. این ما هستیم که از آقا دوریم و الا آقا همیشه به ما نزدیک و ناظر بر ما هستند.

به قول شاعر:

تو خود حجاب خودی ورنه او غایب نیست

دخترم اگر ما امام زمان را بر زندگی و اعمالمان حاضر و ناظر بدانیم اصلا طور دیگری زندگی میکنیم .مثلا فکر کن داری نماز میخونی و اینکه امام زمان دارد به تو نگاه میکند حقیقتا چگونه نماز میخوانی؟ یا وقتی خدایی نکرده مشغول به انجام گناهی هستی چه حالی پیدا می کنی؟

اصلا مگر نه این است که خدا در هر کاری حاضر و ناظر بر ماست خوب حضرت ولی عصر (علیه السلام) هم ولی خداست حالا خودت بگو اگر انسان به این گونه زندگی کند ممکن است باز هم گناهی را عمدا مرتکب شود و یا واجباتی را تعمداً ترک کند؟

زینب:
معلومه پدر اصلاً آدم جرات نمی کنه کاری کنه که امام زمان ناراحت بشن اما پدر جون چطور آدم می تونه کاری کنه که مورد رضایت حضرت باشه؟

پدر:
خیلی آسونه، مسلمان و شیعه خوبی باش. به حرف خدا گوش کن، براشون دعا کن، کلا آدم خوبی باشه، کاری کنه که حضرت به اون افتخار کنه نه اینکه باعث شرمساری و ناراحتی حضرت بشه.

مادر:
ما همه فرزندان امام زمان هستیم و حضرت هم مثل یک پدر مهربون ما را دوست دارن، ما نباید کاری کنیم که پدر مهربونمون از ما ناراحت بشن.

زینب با خوشحالی به سمت اتاقش می ره و لباس می پوشه مادرش بهش می گه کجا؟

زینب میگه :
می رم پیش فرزانه تا همه حرف هایی را که یاد گرفتم را براش بگم، شاید اون هم بفهمه که یه پدر مهربون داره

زینب از در می ره بیرون و زن همسایه با حسرت می گه: ای بابا رفت و آخر تو سبزی پاک کردن به ما کمک نکرد.

همه می خندند و نمایش به اتمام می رسه.


دسترسی سریع و آسان به راهکار و محتوا برای مناسبت‌های نیمه شعبان، غدیر، محرم و فاطمیه
برای مطالعه و مشاهده مطالب خدمتگزاران میتوانید به فهرست مطالب در زیر مراجعه نمایید.

فهرست مطالب محرم فهرست مطالب فاطمیه فهرست مطالب نیمه‌شعبان فهرست مطالب غدیر کتابخانه خدمتگزاران

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا